Wiadomości

Diagnostyka i leczenie zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (AMD)

2014-01-29

Zwyrodnienie plamki związane z wiekiem (AMD) jest coraz częstszą przyczyną utraty wzroku, dotyczy też coraz młodszych pacjentów. Dowiedz się, jak jest diagnozowane i jakie są możliwości leczenia AMD.

Zwyrodnienie plamki związane z wiekiem (AMD) to istotna przyczyna utraty wzroku w krajach rozwiniętych. Choć choroba ta najczęściej dotyka ludzi po 60. roku życia, przestaje być to regułą i spotykamy coraz więcej zachorowań w młodszej grupie wiekowej.

Nagła utrata widzenia w wysiękowej postaci AMD lub znaczne pogorszenie wzroku, trudności z czytaniem, które trwają dłuższy czas i nasilają się (w postaci zanikowej), skłaniają do udania się do okulisty. Niekiedy pierwsze zmiany na dnie oka odkrywane są przez lekarza w czasie rutynowej kontroli.

Dla postaci zanikowej typowe są tzw. druzy. Są to złogi układające się w tylnym biegunie oka. Nie upośledzają one widzenia – niemniej jednak są pierwszą fazą zanikowej postaci AMD. Druzy dzieli pod względem wyglądu i rozmiaru – ma to istotne znaczenie rokownicze. Stwierdzenie druzów w dnie oka powinno być sygnałem do częstszych kontroli okulistycznych, sygnałem do unikania czynników ryzyka, kontroli wzroku za pomocą testu Amslera. Jest to bardzo prosty test sprawdzający prawidłowe funkcjonowanie widzenia plamkowego.

Wraz z rozwojem pełnej postaci zanikowego AMD lekarz stwierdza ogniska zaniku nabłonka barwnikowego siatkówki, co pacjent odbiera w postaci mroczków przed oczami. W AMD wysiękowym lekarz stwierdza różnego rodzaju wysięki i wylewy krwawe oraz odwarstwienia nabłonka siatkówki. W postawieniu diagnozy pomocna jest angiografia fluoresceinowa, która jest badaniem kontrastowym naczyń dna oka.

Choroby siatkówki. Nieuświadomiony problem

W postaci zanikowej (suchej) AMD niestety brak jest metod leczenia. Mimo to w przypadku stwierdzenia druzów w dnie oka pacjentom zaleca się częstsze wizyty u okulisty, a także stosowanie wysokich dawek witaminy C, E i β-karotenu będących antyoksydantami. Istnieją dane mówiące o pozytywnym wpływie tej profilaktyki na rozwój AMD.

Mimo iż związek między promieniowaniem UV a AMD nie został w pełni potwierdzony, zalecenie pacjentom stosowania okularów z filtrem przeciwsłonecznym jest racjonalnym postępowaniem.

W wysiękowym AMD istnieje wiele metod terapeutycznych. Celem leczenia jest ograniczenie proliferacji naczyń. Wśród metod leczenia wyróżnia się:

  • Laserokoagulacja laserem argonowym – błona neowaskularna jest niszczona za pomocą lasera. Metoda stosowana szczególnie w postaci jawnej wysiękowego AMD.
  • Terapia fotodynamiczna (PDT) – w tej metodzie pacjent otrzymuje dożylnie substancję (fotouczulacz) silnie wychwytywaną przez komórki błony neowaskularnej. Następowa aktywacja fotouczulacza za pośrednictwem lasera przyczynia się do powstania tzw. wolnych rodników, które uszkadzając śródbłonek prowadzą do zamknięcia patologicznych naczyń.
  • Przyjmowanie leków/preparatów zawierających inhibitory VEGF.
  • Leczenie farmakologiczne sterydami.

Dwie ostatnie metody są elementem farmakoterapii. Ich działanie polega na hamowaniu proliferacji naczyń w obrębie błony neowaskularnej.

Należy zdawać sobie sprawę, że powyższe metody pozwalają lepiej kontrolować chorobę, zapobiegać dalszemu postępowi. Nie pozwalają niestety na odwrócenie skutków patologii, która już dokonała się w obrębie plamki.

Każdy, a szczególnie osoby z grup ryzyka mogą wykryć pierwsze nieprawidłowości dotyczące widzenia plamkowego, wykonując bardzo prosty test Amslera.

Czytaj także: 5 pytań o AMD