Diagnostyka zapalenia zatok

istockphoto

Lekarz łatwo zdiagnozuje zapalenie zatok

Jak lekarz sprawdzi, czy masz chore zatoki?

Pierwszym etapem diagnostyki zapalenia zatok przynosowych jest wywiad z pacjentem, w czasie którego lekarz zbiera informacje dotyczące objawów, czasu ich trwania i stopnia nasilenia. Następnym krokiem jest badanie fizykalne, podczas którego bada się bolesność zatok za pomocą opukiwania, a także drożność nosa.  Kolejnym etapem jest wziernikowanie nosa, czyli tzw. rynoskopia.

Rynoskopia

W rynoskopii przedniej lekarz używa wziernika, którym rozszerza przewód nosowy oraz oświetlenia. Pacjent (w pozycji siedzącej) odchyla głowę do tyłu, co umożliwia dokładne obejrzenie przewodu nosowego środkowego (miejsca ujścia większości zatok). Badanie uwidacznia skrzywienia przegrody nosa, obrzęk małżowin nosowych czy obecność wydzieliny.

>>> Sprawdź najtańsze leki na zapalenie zatok

Rynoskopia tylna z kolei pozwala na ocenę jamy nosowo-gardłowej i nozdrzy tylnych. Do badania używa się źródła światła, lusterka i szpatułki, którą lekarz uciska język. Podczas badania pacjent oddycha przez nos. Badanie pozwala stwierdzić obrzęk tylnych części małżowin nosowych oraz obecność wydzieliny.

Endoskopia

Badaniem bardziej precyzyjnym, które dokładniej obrazuje przewód nosowy, a nawet ujścia zatok, jest endoskopia jamy nosowej. Polega na wprowadzeniu cienkiego wziernika do jamy nosowej. Połączenie endoskopu z kamerą umożliwia oglądanie obrazu na monitorze.

Diafanoskopia

Diafanoskopię przeprowadza się w zaciemnionym pomieszczeniu. Badanie np. zatoki szczękowej polega na wprowadzeniu źródła światła do jamy ustnej i obserwacji przeświecania przez źrenicę, obszary powiek czy tkanki policzka. Nierównomierność przeświecania może świadczyć o procesie chorobowym w jednej z zatok. Należy jednak zaznaczyć, że diafanoskopia jest tylko badaniem orientacyjnym.

Diagnostyka obrazowa

Do precyzyjnej oceny zmian chorobowych w zapaleniach zatok (szczególnie przewlekłych) przeprowadza się diagnostykę obrazową. Dawniej powszechnie wykonywane zdjęcie RTG (u kobiet w ciąży jako uzupełnienie bądź alternatywę wykonuje się USG zatok). Obecnie RTG traci na znaczeniu na rzecz tomografii komputerowej, która staje się standardem w diagnostyce zapaleń przewlekłych, nawracających oraz ostrych (ale tylko w przypadku nieskuteczności leczenia czy podejrzenia powikłań).

Tomografia pokazuje zmiany polipowate, płyn w zatoce, oraz utratę jej powietrzności. Jest to badanie szczególnie przydatne przed zabiegami chirurgicznymi w obrębie zatok. Niekiedy wykonuje się także rezonans magnetyczny, głównie w przypadku różnicowania między zmianami zapalnymi a nowotworowymi.

Procedurami o znaczeniu zarówno diagnostycznym, jak i terapeutycznym są: punkcja i płukanie zatok. Uzyskany w ten sposób materiał jest oddawany do badania mikrobiologicznego.

szo