Najgłośniejsze kontuzje w lekkoatletyce w 2011 roku

iStock.com

Każdy sportowiec zapytany o to, co jest dla niego najważniejsze odpowie, że zdrowie. Jeżeli dokuczają nam bóle, przeciążenia i urazy nie będziemy w stanie wykonać pełnego treningu na odpowiednim poziomie, a tym samym nie osiągniemy zamierzonego celu.
Różnorodność urazów i kontuzji można pokazać na przykładzie lekkiej atletyki. W 2011 roku wielu czołowych sportowców doznało kontuzji i nie wystartowało podczas Mistrzostw Świata w Deagu.

Sport a zdrowie

Lista zawodników jest długa. Chciałoby się zrzucić winę na to, że były to „pechowe” 13 Mistrzostwa Świata, jednak kontuzje pojawiają się, co roku.

Od razu nasuwa się pytanie czy w takim razie „sport to zdrowie”? Moim zdaniem ten amatorski jak najbardziej, ale wyczynowy zawsze będzie wiązał się z ryzykiem utraty zdrowia.

Tayson – kontuzja biodra, Asaf Powell - pachwiny

Ze sprinterskiej elity ubyło aż dwóch czołowych zawodników. Tyson Gay (USA) doznał kontuzji prawego biodra podczas krajowych kwalifikacji, które w Stanach Zjednoczonych są niezwykle trudne do przejścia. Często podczas tego startu rywalizują najlepsi zawodnicy świata, o ograniczoną do trzech liczbę miejsc.

Tyson, pomimo pozycji lidera w tabelach światowych, zmuszony został do wycofania się z dalszej części sezonu i poddania się artroskopii biodra. Drugim znanym sprinterem, który wycofał się z rywalizacji podczas MŚ był jamajczyk Asafa Powell, który doznał kontuzji pachwiny.
Finał 100m można było uznać za przesądzony wygraną Usaina Bolta, który jednak wszystkich zaskoczył popełniając falstart. Zwyciężył jego reprezentacyjny kolega Yohan Blake.

Peter Svoboda płotkarz skręcił staw skokowy

Wielu pretendentów do medalu w Deagu musiało pozostać w domu. Tak było między innymi z czołowym 400-metrowcem Jeremie Warinerem (USA). W jego przypadku doszło do zerwania ścięgna w palcu u lewej stopy.

Pech nie oszczędził również płotkarzy - Grafielda Dariena (FRA), który miał przez cały sezon problemy z przepukliną oraz Czecha Petra Svobody – Mistrza Europy z 2010 roku, który nie powrócił do pełni zdrowia po skręceniu stawu skokowego.

Ariane Friedrich skoczkini wzwyż nabawiła się poważnych bólów pleców

Kontuzje nękały nie tylko biegaczy. Francuski trójskoczek Teddy Tamgho, również wymieniany był wśród grona faworytów, nabawił się kontuzji stawu skokowego podczas Mistrzostw Europy do lat 23. Rewelacyjna niemiecka skoczkini wzwyż, Ariane Friedrich, po poważnych problemach z bólami pleców próbowała walczyć o złoto podczas Halowych Mistrzostw Europy w Paryżu w 2011 roku, jednak przegrała z bólem ścięgna Achillesa i zdobyła brązowy medal. W głównej imprezie sezonu w Deagu już nie wystartowała.

Anna Rogowska tyczkarka rozcięła dłoń pękniętą tyczką

Kontuzje nie omijały również Polaków. W trakcie rywalizacji w chodzie sportowym na dystansie 50 km, Grzegorz Sudoł, wicemistrz Europy z 2010r., na 18 km przed metą musiał zejść z trasy. Spowodowane to było strasznym bólem nogi, który został później zdiagnozowany jak oderwanie na długości czterech milimetrów mięśnia od kości.

Z zapartym tchem wielu kibiców oglądało pechowy miting skoku o tyczce na molo w Sopocie. Pęknięta tyczka rozcięła dłoń naszej czołowej tyczkarce, Annie Rogowskiej. Na szczęście nie doszło do poważnych uszkodzeń mięśni, jednak założono aż osiem szwów. Rogowska wystartowała w czempionacie, jednak nie zdążyła dojść do pełni formy i zajęła ostatnie miejsce w finale.

Niestety nie ma jednej recepty na uniknięcie kontuzji. Bardzo ważna jest profilaktyka i odpowiednie zestawy ćwiczeń, które przygotowują mięśnie, ścięgna, więzadła i stawy do ciężkiej pracy. Często nawet przy największej dbałości i ostrożności może przydarzyć się lekki uraz. Trening wyczynowych sportowców balansuje na granicy skrajnego wyczerpania i maksymalnych obciążeń.

ek