Ospa wietrzna to choroba zakaźna wywoływana przez wirusa Varicella – Zoster Virus (VZV). Bardzo łatwo zakazić się tym wirusem, przenosi się on drogą kropelkową, przechodzi przez łożysko, mogąc powodować zakażenia płodu.

Pierwszy kontakt z wirusem powoduje najczęściej ospę wietrzną, drugi natomiast półpasiec. Może on też wystąpić w przypadku obniżenia odporności organizmu, po wcześniejszym zachorowaniu na ospę, np. w dzieciństwie. Natomiast osoba chora na półpasiec może zakazić osobę, która nigdy nie chorowała na żadną z tych chorób i wtedy będzie ona przechodziła ospę wietrzną. Dla ospy wietrznej charakterystyczna jest swędząca pęcherzykowata wysypka.

Cechą ospy wietrznej jest swędząca wysypka pęcherzykowata. Bezobjawowy przebieg ospy jest bardzo rzadki.

Na początku chory może zgłaszać złe samopoczucie i brak łaknienia, potem występuje gorączka, następnie dołącza się pęcherzykowata, bardzo swędząca wysypka, na całym ciele, także na błonach śluzowych jamy ustnej i narządów płciowych oraz (co jest charakterystyczne) na skórze owłosionej głowy.

Wysypka zaczyna również pojawiać się w charakterystyczny sposób: najpierw na tułowiu, potem na głowie i kończynach. Najpierw na skórze widać czerwonawe plamki, potem one jakby pęcznieją i tworzą się z nich grudki, a na końcu zbiera się w nich jasny, przejrzysty płyn, co nadaje ostateczny wygląd pęcherzyków. Ów płyn jest zakaźny. Wreszcie pęcherzyki przekształcają się w strupki i odpadają, pozostawiając za sobą delikatne przebarwienie, które z czasem blednie. Ewentualne blizny są efektem zakażenia pęcherzyka bakteriami na skutek drapania.

Ponieważ wysypka pojawia się rzutami, na skórze jednocześnie można zaobserwować wszystkie postaci wykwitów: plamki, grudki, pęcherzyki i strupki.

Jakie są powikłania?

Najczęstszym powikłaniem jest zakażenie bateryjne pęcherzyka, co powoduje powstanie blizny.

Rzadsze powikłania to:

  • śródmiąższowe zapalenie płuc,
  • zapalenie nerek,
  • zapalenie wątroby,
  • zapalenie stawów,
  • zapalenie mózgu oraz objawy móżdżkowe u dzieci.

U osób z zaburzeniami odporności, wysypka może przybierać charakter krwotoczny.
 

Ospę wietrzną wywołuje wirus ospy wietrznej. Po zachorowaniu na ospę wietrzną, wirus „chowa się” w układzie nerwowym i „czeka” na dogodny dla siebie moment osłabienia odporności. W tym czasie nie powoduje żadnych objawów, nie można się nim wtedy zakazić. Przy zaistnieniu odpowiednich warunków, wirus ponownie uaktywnia się, powodując już nie ospę, a półpasiec.

Chorzy najbardziej są zakaźni na 2 dni przed wystąpieniem objawów, zakaźność kończy się wraz z odpadnięciem ostatniego strupka.
 

Rozpoznaniem i leczeniem ospy wietrznej najczęściej zajmuje się lekarz rodzinny i pediatra.

Przed wizytą ważne jest dokładne określenie gdzie wysypka zaczęła się pojawiać, czy występuje w skórze owłosionej głowy, czy w otoczeniu pacjenta jest już jakaś osoba chora na ospę wietrzną i czy pacjent był szczepiony przeciw ospie lub ją przechodził wcześniej.

Osoby podatne na zakażenie ospą wietrzną to:

  • osoby nieszczepione,
  • osoby, które nie chorowały, a w których otoczeniu jest osoba chora,
  • osoby z obniżoną odpornością (np. w trakcie terapii immunosupresyjnej, chorujące na nowotwory, z wrodzonymi zaburzeniami odporności).

W ciąży wirus ospy wietrznej wykazuje działanie uszkadzające płód. Możliwe jest pojawienie się wad wrodzonych u dzieci, spowodowanych infekcją tym wirusem:

  • niedorozwój kończyn,
  • blizny na kończynach,
  • wady układu moczowego,
  • wady oczu.

Rozpoznanie stawia się na podstawie wywiadu i charakterystycznych objawów, tylko szczególnych wypadkach przeprowadza się badanie serologiczne z krwi, z oznaczeniem poziomu przeciwciał przeciwwirusowych.

Jak leczy się ospę wietrzną?

Najczęściej ospę leczy się w domu i objawowo, to znaczy stosuje się leczenie przynoszące ulgę w objawach, a nie zwalczające przyczynę –wirusa. Leczenie to obejmuje leki przeciwświądowe doustne lub w formie pudrów płynnych, leki przeciwgorączkowe i picie dużej ilości płynów.

W niektórych przypadkach stosuje się lek przeciwwirusowy: acyklowir. Hamuje on namnażanie się wirusa. Podaje się do w formie tabletek lub w ciężkich przypadkach dożylnie, jednak taka forma wymaga przyjęcia do szpitala.

Kobietom w ciąży, które nie wcześniej chorowały, a które miały kontakt z chorobą oraz osobom z niedoborami odporności a po kontakcie z chorym podaje się immunoglobuliny.

Ospa jest uciążliwą chorobą ze względu na świąd skóry. Chory jest bardzo zakaźny, może zakażać drogą kropelkową i poprzez płyn z pękniętego pęcherzyka wysypkowego. Chorego izoluje się do czasu, aż odpadnie ostatni strupek, czyli średnio 8-21 dni.

Zapobiegać ospie można przez szczepienie. Jest ono jednak zalecane tylko w niektórych przypadkach (wtedy jest ono refundowane przez NFZ) i obejmuje:

  • dzieci przed ukończeniem 12 roku życia z upośledzeniem odporności,
  • gdy istnieje ryzyko ciężkiego przebiegu choroby (immunosupresja, zakażenie HIV, chemioterapia, białaczki i inne).

W pozostałych przypadkach szczepienia nie są refundowane.


Masz pytania? Podyskutuj na forum

Komentarze [0]

Zaloguj się, by dodać komentarz lub komentuj anonimowo:
Twój nick:

Zobacz także

Warto zaszczepić się przeciw grypie

Warto zaszczepić się przeciw grypie

Szczepić się czy nie szczepić przeciwko grypie? Pytanie to nurtuje niejednego z nas. Grypa jest bez ...

» Więcej
Mononukleoza zakaźna – jak ją rozpoznać?

Mononukleoza zakaźna – jak ją rozpoznać?

Boli cię gardło, łamie w kościach, a temperatura wciąż rośnie? Wbrew pozorom objawy te nie mus...

» Więcej
Jeden wirus dwie choroby

Jeden wirus dwie choroby

Do częstszych chorób zakaźnych należą ospa wietrzna i półpasiec. I choć objawy każdej z nich s...

» Więcej

Wirtualny diagnosta

Sprawdź, co Ci dolega
z naszym wirtualnym diagnostą

Newsletter

Chcesz być na bieżąco?

Polecane

Anatomia człowieka

Odkryj tajemnice
ludzkiego ciała

Mapa placówek

Sprawdź najbliższe apteki,
przychodnie, szpitale ...

© Pharma Partner 2012. Wszelkie prawa zastrzeżone

X

Logowanie:

login:

hasło: