Działanie

Silny inhibitor konwertazy angiotensyny. Podanie benazeprylu pacjentom z nadciśnieniem tętniczym powoduje obniżenie ciśnienia tętniczego krwi w tym samym stopniu, niezależnie od pozycji ciała, bez kompensacyjnego przyspieszenia czynności serca. Zniesieniu ulega naczyniowy opór obwodowy bez zmiany lub ze zwiększeniem pojemności minutowej serca. Ulega zwiększeniu nerkowy przepływ krwi bez zmiany filtracji kłębuszkowej. Działanie przeciwnadciśnieniowe rozpoczyna się po 1 h od podania leku i utrzymuje się przez 24 h. Terapia benazeprylem zmniejsza objawy u pacjentów z niewydolnością serca. Chlorowodorek benazeprylu jako prolek jest metabolizowany (hydroliza, głównie w wątrobie) do benazeprylatu, który jest jedynym czynnym metabolitem. Po podaniu doustnym wchłaniane jest co najmniej 37% dawki. Biodostępność chlorowodorku benazeprylu po podaniu doustnym wynosi około 28%. W około 95% wiąże się z białkami osocza. Benazeprylat jest wydalany głównie w postaci nie zmienionej z żółcią i moczem. T0,5 benazeprylatu wynosi 10-11 h. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek występuje wolniejsza eliminacja i zwiększona kumulacja chlorowodorku benazeprylu.
PharmaIndex

Wskazania

Nadciśnienie tętnicze samoistne. Zastoinowa niewydolność serca - w leczeniu skojarzonym z lekami moczopędnymi, a w szczególności z glikozydami naparstnicy w przypadkach ciężkiej zastoinowej niewydolności serca.
PharmaIndex

Przeciwskazania

Nadwrażliwość na chlorowodorek benazeprylu, inne inhibitory ACE lub pozostałe składniki preparatu. Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, związany z wcześniejszym stosowaniem inhibitorów ACE. Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Obustronne zwężenie tętnic nerkowych. Stan po przeszczepieniu nerki. Hemodynamicznie istotne zwężenie zastawki aortalnej lub zastawki dwudzielnej/kardiomiopatia przerostowa. Pierwotny hiperaldosteronizm. II i III trymestr ciąży. Okres karmienia piersią.
PharmaIndex

Srodki ostrożności

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym otrzymujących benazepryl, wystąpienie niedociśnienia tętniczego jest bardziej prawdopodobne w przypadku chorych odwodnionych na skutek wcześniejszego leczenia moczopędnego, stosowania diety ubogosodowej, dializy, biegunki, wymiotów lub jeśli występuje ciężkie nadciśnienie reninozależne. Leczenie benazaprylem pacjentów ze zwiększonym ryzykiem objawowego niedociśnienia tętniczego należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarską i powinni oni pozostawać pod dokładną obserwacją przez pierwsze 2 tyg. leczenia i po każdym zwiększeniu dawki leku. Przed rozpoczęciem leczenia preparatem należy wyrównać istniejące niedobory sodu i hipowolemię. Podobne zalecenia powinny być zastosowane u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i z zaburzeniami naczyniowo-mózgowymi, u których znaczne obniżenie ciśnienia krwi może doprowadzić do zawału mięśnia sercowego lub epizodu naczyniowo-mózgowego. Ciśnienie tętnicze krwi i parametry laboratoryjne należy uważnie kontrolować u pacjentów: z hiponatremią lub hipowolemią, z ciężką dekompensacją serca, w wieku powyżej 65 lat, z ciężkim nadciśnieniem tętniczym. Lek powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z niewydolnością nerek - należy ściśle kontrolować czynność nerek. Niewydolność nerek obserwowano w trakcie stosowania inhibitorów ACE, zwłaszcza u pacjentów z ciężką niewydolnością serca lub współistniejącą chorobą nerek. Ostrożnie stosować u pacjentów stosujących leki moczopędne, szczególnie u osób odwodnionych lub z hiponatremią. U pacjentów dializowanych z użyciem poliakrylonitrowych błon dializacyjnych o dużej przepuszczalności i jednocześnie stosujących benazepryl, istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznych. Lek należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z kolagenozą naczyń, stosujących leki immunosupresyjne, przyjmujących allopurynol lub prokainamid. Ze względu na ryzyko wystąpienia hiperkaliemii, należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania leków moczopędnych oszczędzających potas. U pacjentów poddanych dużym zabiegom chirurgicznym lub w trakcie znieczulenia środkami o właściwościach hipotensyjnych benazepryl może powodować niedociśnienie tętnicze. U pacjentów, u których podczas stosowania leczenia rozwinęła się żółtaczka lub odnotowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych należy przerwać stosowanie benazeprylu i zastosować odpowiednie postępowanie. Ostrożnie stosować u pacjentów z cukrzycą. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku u dzieci nie zostało ustalone. Preparat zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
PharmaIndex

Ciąża i laktacja

Preparatu nie należy stosować w I trymestrze ciąży. Preparat jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży (przedłużona ekspozycja w II i III trymestrze ciąży powoduje toksyczne działanie na płód - niewydolność nerek, małowodzie, niedorozwój czaszki oraz u noworodków - niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). Benazepryl i jego metabolity przenikają do pokarmu kobiecego - lek jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.
PharmaIndex

Działania niepożądane

Często: ciężkie niedociśnienie tętnicze z hipotonią ortostatyczną (szczególnie w grupie dużego ryzyka), zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia widzenia; zaburzenie czynności nerek; kaszel, zapalenie oskrzeli; nudności, ból brzucha, niestrawność; ból głowy, uczucie zmęczenia, zaburzenia równowagi, senność, apatia; zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie hematokrytu, zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi. Niezbyt często: białkomocz, postępujące pogorszenie czynności nerek; duszność, zapalenie zatok, zapalenie błony śluzowej nosa; wymioty, biegunka, zaparcie, obrzęk jelit i kamica żółciowa; zmienność nastroju, parestezje, zawroty głowy, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, splątanie, nerwowość, impotencja, niewyraźne widzenie; niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza; wysypka skórna, świąd. Rzadko: mocznica, ostra niewydolność nerek; pokrzywka, pęcherzyca, zespół Stevens-Johnsona, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, ust, języka, głośni lub krtani. Bardzo rzadko: zawał mięśnia sercowego lub epizod naczyniowo-mózgowy u pacjentów z grupy ryzyka, kołatanie serca, tachykardia, dławica piersiowa, zaburzenia rytmu serca; skurcz oskrzeli, zapalenie języka, suchość w jamie ustnej; zapalenie trzustki, niedrożność jelit; niedokrwistość hemolityczna; łysienie, łuszczyca, zespół Raynauda.
PharmaIndex

Interakcje

Leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, środki znieczulające mogą addycyjnie zwiększać działanie hipotensyjne benazeprylu i wywoływać nasilone objawowe niedociśnienie tętnicze. Także jednoczesne podawanie benazeprylu z preparatami nitrogliceryny, innymi azotanami oraz innymi lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne może powodować dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Preparaty potasu, leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd, eplerenon) lub zamienniki soli kuchennej zawierające potas mogą znacząco zwiększać stężenie potasu we krwi, zwłaszcza u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Sympatykomimetyki zmniejszają przeciwnadciśnieniowe działanie benazeprylu. Allopurynol, prokainamid, cytostatyki, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy stosowane ogólnie i inne leki powodujące zmiany w obrazie krwi stosowane jednocześnie z benazeprylem zwiększają ryzyko wystąpienia hematologicznych działań niepożądanych, szczególnie leukocytozy lub leukopenii. Podczas jednoczesnego stosowania związków litu obserwowano przemijające zwiększenie stężenia litu we krwi z objawami kardiotoksyczności oraz neurotoksyczności. Jednoczesne stosowanie leków przeciwcukrzycowych (insulina i doustne leki hipoglikemizujące) zwiększa ryzyko wystąpienia hipoglikemii. Leki z grupy NLPZ osłabiają działanie przeciwnadciśnieniowe z pogorszeniem czynności nerek. Heparyna zwiększa ryzyko hiperkaliemii. Alkohol nasila działanie przeciwnadciśnieniowe benazeprylu. Chlorek sodu osłabia działanie hipotensyjne benazeprylu.
PharmaIndex

Dawkowanie

Doustnie. Nadciśnienie tętnicze samoistne: 10-20 mg na dobę w 1-2 dawkach. Maksymalna dawka dobowa wynosi 40 mg. Zastoinowa niewydolność serca: początkowo 2,5 mg na dobę; po 2-4 tyg. dawkę można zwiększyć do 5 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg na dobę. W przypadku zaburzeń czynności nerek, w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego dawkę należy zmniejszyć, jeśli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 30 ml/min. W przypadku niewydolności nerek, podobnie jak u pacjentów z niewydolnością serca, nie należy przekraczać dawki 10 mg.
Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku, popijając wystarczającą ilością płynu. Dawka dobowa preparatu powinna być przyjmowana rano w pojedynczej dawce, może być także podzielona na 2 dawki - przyjmowane rano i wieczorem.
PharmaIndex

Uwagi

Preparat wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych - zaleca się zachowanie ostrożności podczas wykonywania tych czynności.
PharmaIndex

Klasa terapeutyczna

antihypertensivum , inhibitor ACE
PharmaIndex

Masz pytania? Podyskutuj na forum

Komentarze [0]

Zaloguj się, by dodać komentarz lub komentuj anonimowo:
Twój nick:

Zobacz także

Wirtualny diagnosta

Sprawdź, co Ci dolega
z naszym wirtualnym diagnostą

Newsletter

Chcesz być na bieżąco?

Polecane

Anatomia człowieka

Odkryj tajemnice
ludzkiego ciała

Mapa placówek

Sprawdź najbliższe apteki,
przychodnie, szpitale ...

© Pharma Partner 2012. Wszelkie prawa zastrzeżone

X

Logowanie:

login:

hasło: