Działanie

Nebiwolol jest racematem dwóch enancjomerów: SRRR-nebiwololu (d-nebiwolol) i RSSS-nebiwololu (l-nebiwolol) o podwójnym działaniu farmakologicznym. Jest kompetycyjnym i wybiórczym antagonistą receptorów β1-adrenergicznych (enancjomer SRRR) oraz wykazuje niewielkie działanie rozszerzające naczynia krwionośne związane z oddziaływaniem na szlag przemian metabolicznych L-arginina/ tlenek azotu. Lek zmniejsza częstość akcji serca oraz ciśnienie tętnicze krwi w spoczynku i podczas wysiłku fizycznego, zarówno u osób z prawidłowym ciśnieniem, jak i z nadciśnieniem tętniczym. Nie wykazuje działania α-adrenolitycznego. Po podaniu doustnym oba enancjomery nebiwololu są szybko wchłaniane z przewodu pokarmowego (pokarm nie wpływa na wchłanianie). Nebiwolol jest prawie całkowicie metabolizowany, częściowo do aktywnych pochodnych hydroksylowych. Biodostępność wynosi ok. 12% u osób z szybkim metabolizmem i jest niemal całkowita u osób z wolnym metabolizmem. Po zastosowaniu takich samych dawek maksymalne stężenie niezmienionego nebiwololu we krwi jest około 23 razy większe u osób wolno metabolizujących w porównaniu z osobami o szybkim metabolizmie. T0,5 enancjomerów wynosi u osób z szybkim metabolizmem ok. 10 h; u pacjentów z wolnym metabolizmem jest 3-5 razy dłuższy. U pacjentów z szybkim metabolizmem stężenie enancjomeru RSSS we krwi jest nieco większe od stężenia enancjomeru SRRR, różnica ta jest większa u osób wolno metabolizujących. U pacjentów z szybkim metabolizmem T0,5 hydroksylowych metabolitów obu enancjomerów wynosi ok. 24 h, jest on 2 razy dłuższy u osób z wolnym metabolizmem. U większości pacjentów (szybko metabolizujących) stan stacjonarny stężenia nebiwololu we krwi jest osiągany w ciągu 24 h, a hydroksylowych metabolitów - w ciągu kilku dni. Oba enancjomery wiążą się głównie z albuminami osocza (98,1% dla SRRR nebiwololu i 97,9% dla RSSS nebiwololu). 38% podanej dawki wydala się z moczem, a 48% z kałem.
PharmaIndex

Wskazania

Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego. Leczenie stabilnej, łagodnej i umiarkowanej, przewlekłej niewydolności serca, jako uzupełnienie standardowego leczenia u pacjentów w podeszłym wieku (≥70 lat).
PharmaIndex

Przeciwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Niewydolność wątroby lub zaburzenia czynności wątroby. Ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny lub stan niewyrównanej niewydolności serca wymagający dożylnego podawania leków o działaniu inotropowym dodatnim. Zespół chorego węzła zatokowego, w tym blok zatokowo-przedsionkowy. Blok serca IIst. i III st. (bez rozrusznika). Skurcz oskrzeli i astma oskrzelowa w wywiadzie. Nieleczony guz chromochłonny. Kwasica metaboliczna. Bradykardia (czynność serca <60 uderzeń na min przed rozpoczęciem leczenia). Niedociśnienie tętnicze (skurczowe ciśnienie krwi <90 mmHg). Ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego.
PharmaIndex

Srodki ostrożności

W przypadku przerwania blokady receptorów β-adrenergicznych w ramach przygotowania do zabiegu chirurgicznego, lek β-adrenolityczny należy odstawić co najmniej 24 h wcześniej. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania niektórych leków znieczulających, które mogą hamować czynność mięśnia sercowego. W celu zapobiegania reakcjom ze strony nerwu błędnego pacjentowi należy podać dożylnie atropinę. Nie należy stosować leków β -adrenolitycznych u pacjentów z nieleczoną niewydolnością serca do czasu uzyskania stabilizacji ich stanu klinicznego. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca leczenie β-adrenolitykiem należy przerywać stopniowo, tj. w ciągu 1-2 tyg. W razie konieczności należy jednocześnie wdrożyć leczenie zastępcze, aby zapobiec zaostrzeniu dławicy piersiowej. Leki β-adrenolityczne mogą powodować bradykardię - jeśli częstość tętna zmniejszy się do mniej niż 50-55 uderzeń/min w spoczynku i (lub) jeśli wystąpią objawy świadczące o bradykardii, dawkę leku należy zmniejszyć. Leki β-adrenolityczne należy stosować ostrożnie: u pacjentów z zaburzeniami krążenia obwodowego (choroba lub zespól Raynauda, chromanie przestankowe) ze względu na możliwość zaostrzenia zaburzeń; u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym Ist., ze względu na ujemny wpływ β-adrenolityków na czas przewodzenia w sercu; u pacjentów z dławicą piersiową typu Prinzmetala ze względu na niekontrolowany skurcz tętnic wieńcowych wywołany stymulacją receptorów α-adrenergicznych; leki β-adrenolityczne mogą zwiększać ilość i czas trwania napadów dławicy piersiowej. Nie zaleca się stosowania nebiwololu w skojarzeniu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz z lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym. Nebiwolol nie wpływa na stężenie glukozy we krwi u pacjentów i cukrzycą - jednak należy zachować ostrożność u pacjentów z cukrzycą, ponieważ lek może maskować niektóre objawy hipoglikemii (takie jak tachykardia, kołatanie serca). Leki β-adrenolityczne mogą maskować objawy tachykardii w przebiegu nadczynności tarczycy; nagłe odstawienie leku może nasilać objawy. Leki β-adrenolityczne należy stosować ostrożnie u pacjentów z przewlekłymi chorobami obturacyjnymi płuc ze względu na możliwość nasilenia skurczu oskrzeli. Pacjenci z łuszczycą w wywiadzie mogą stosować leki β-adrenolinyczne jedynie po starannym rozważeniu korzyści i ryzyka. Leki β-adrenolityczne mogą zwiększać wrażliwość na alergeny i zaostrzać przebieg reakcji anafilaktycznych. Podczas rozpoczynania leczenia nebiwololem pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca konieczne jest systematyczne kontrolowanie stanu klinicznego. Leczenia nie należy przerywać nagle chyba że istnieją bezwzględne wskazania. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności stosowania.
PharmaIndex

Ciąża i laktacja

Lek może wpływać szkodliwie na przebieg ciąży i (lub) płód i noworodka. Z reguły β-adrenolityki zmniejszają perfuzję łożyska, co wiąże się z opóźnieniem wzrostu, wewnątrzmacicznym obumarciem płodu, poronieniem lub wczesnym porodem. U płodu i noworodka mogą występować działania niepożądane (np. hipoglikemia i bradykardia). Jeśli leczenie β-adrenolitykami jest konieczne, preferowane jest stosowanie leków wybiórczo blokujących receptory β1 -adrenergiczne. Nebiwololu nie należy stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli leczenie nebiwololem jest konieczne, należy kontrolować maciczno-łożyskowy przepływ krwi i rozwój płodu. W przypadku szkodliwego działania na ciążę lub płód, należy rozważyć zastosowanie innego leczenia. Noworodek musi pozostawać pod ścisłą obserwacją. Wystąpienia objawów hipoglikemii i bradykardii można spodziewać się najczęściej w ciągu pierwszych 3 dni. Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka kobiecego. Większość β-adrenolityków, zwłaszcza związków lipofilnych, takich jak nebiwolol i jego czynne metabolity, przenika do mleka, chociaż w różnym stopniu. Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania nebiwololu.
PharmaIndex

Działania niepożądane

Nadciśnienie tętnicze. Często: duszność, zaparcie, nudności, biegunka, zmęczenie, obrzęk. Niezbyt często: koszmary senne, depresja, zaburzenia widzenia, bradykardia, niewydolność serca, spowolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego/blok przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie tętnicze, (nasilone) chromanie przestankowe, skurcz oskrzeli, niestrawność, wzdęcia, wymioty, świąd, wysypka rumieniowa, impotencja. Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy, zaostrzenie łuszczycy. Ponadto w przypadku niektórych leków blokujących receptory β-adrenergiczne opisywano: omamy, psychozy, splątanie, zimne/sine kończyny, objaw Raynauda, suchość spojówek oczu, toksyczne działanie na oczy, błony śluzowe i skórę (podobne jak w przypadku praktololu). Przewlekła niewydolność serca. Najczęściej obserwowano bradykardię i zawroty głowy (oba objawy u ok. 11% pacjentów). Ponadto mogą wystąpić: zaostrzenie niewydolności serca (5,8%), niedociśnienie ortostatyczne (2,1%), nietolerancja leku (1,6%), blok przedsionkowo-komorowy Ist. (1,4%), obrzęki kończyn dolnych (1%).
PharmaIndex

Interakcje

Skojarzone stasowanie nie zalecane: leki przeciwarytmiczne klasy I (chinidyna, hydrochinidyna, cybenzolina, flekainid, dyzopiramid, lidokaina, meksyletyna, propafenon): możliwe zwiększenie wpływu na szybkość przewodzenia przedsionkowo-komorowego i ujemnego działania inotropowego; antagoniści wapnia typu werapamilu lub diltiazemu: ujemny wpływ na kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe (dożylne podanie werapamilu pacjentom otrzymującym lek β-adrenolityczny może spowodować ciężkie niedociśnienie tętnicze i blok przedsionkowo-komorowy); leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (klonidyna, guanfacyna, moksonidyna, metylodopa, rylmenidyna): jednoczesne stosowanie może nasilić niewydolność serca; nagłe odstawienie tych leków, zwłaszcza przed przerwaniem leczenia β-adrenolitykiem, może zwiększać ryzyko nadciśnienia tętniczego "z odbicia". Skojarzone stosowanie wymagające zachowania ostrożności: leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron): możliwy zwiększony wpływ na szybkość przewodzenia przedsionkowo-komorowego; leki stosowane w znieczuleniu - wziewne anestetyki halogenowe: jednoczesne stosowanie może hamować odruchową tachykardię i zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego, należy unikać nagłego przerywania leczenia β-adrenolitykami oraz poinformować anestezjologa, jeśli pacjent jest leczony nebiwololem; insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe: jednoczesne stosowanie może maskować niektóre objawy hipoglikemii (kołatanie serca, tachykardię). Skojarzone stosowanie do rozważenia: glikozydy naparstnicy: jednoczesne stosowanie może wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nebiwolol nie wpływa na kinetykę digoksyny; antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (amlodypina, felodypina, lacydypina, nifedypina, nikardypina, nimodypina, nitrendypina): jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego, nie można wykluczyć większego ryzyka dodatkowego pogorszenia czynności skurczowej komór u pacjentów z niewydolnością serca; leki przeciwpsychotyczne i przeciwdepresyjne (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany i fenotiazyny): jednoczesne stosowanie może nasilać hipotensyjne działanie β-adrenolityków (działanie addycyjne); NLPZ nie wpływają na działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi nebiwololu; sympatykomimetyki: jednoczesne stosowanie może osłabiać działanie β-adrenolityków, leki β-adrenolityczne mogą prowadzić do niekontrolowanej aktywności α-adrenergicznej sympatykomimetyków działających zarówno na receptory α-, jak i β-adrenergiczne (ryzyko nadciśnienia tętniczego, ciężkiej bradykardii i bloku serca). W metabolizmie nebiwololu bierze udział izoenzym CYP2D6, dlatego jednoczesne podawanie substancji hamujących ten enzym (zwłaszcza paroksetyny, fluoksetyny, tiorydazyny i chinidyny) może powodować zwiększenie stężenia nebiwololu w osoczu, co wiąże się ze zwiększonym ryzykiem nasilonej bradykardii i działań niepożądanych. Jednoczesne podawanie cymetydyny zwiększało stężenie nebiwololu w osoczu bez wpływu na działanie kliniczne. Jednoczesne podawanie ranitydyny nie wpływało na farmakokinetykę nebiwololu. Leki zobojętniające i nebiwolol można stosować jednocześnie pod warunkiem, że nebiwolol będzie przyjmowany podczas posiłku, a lek zobojętniający - między posiłkami. Stosowanie nebiwololu w skojarzeniu z nikardypiną nieznacznie zwiększało stężenia obu leków w osoczu bez wpływu na ich działanie kliniczne. Jednoczesne spożywanie alkoholu, przyjmowanie furosemidu lub hydrochlorotiazydu nie wpływało na farmakokinetykę nebiwololu. Nebiwolol nie wpływa na farmakokinetykę i farmakodynamikę warfaryny.
PharmaIndex

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Nadciśnienie tętnicze: dawka wynosi 1 tabl. (5 mg) na dobę, najlepiej przyjmowaną codziennie o tej samej porze. Działanie obniżające ciśnienie tętnicze staje się zauważalne po 1-2 tyg. leczenia. Niekiedy pożądana reakcja uzyskiwana jest dopiero po 4 tyg. Leczenie skojarzone z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi: dotychczas dodatkowe działanie przeciwnadciśnieniowe zaobserwowano tylko w przypadku skojarzenia nebiwololu w dawce 5 mg z hydrochlorotiazydem w dawce 12,5 mg do 25 mg. U pacjentów z niewydolnością nerek zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę; w razie potrzeby dawkę dobową można zwiększyć do 5 mg. U pacjentów powyżej 65 lat zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę; w razie potrzeby dawkę dobową można zwiększyć do 5 mg. Przewlekła niewydolność serca. Leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca należy rozpoczynać od stopniowego zwiększania dawki, aż do uzyskania optymalnej dla pacjenta dawki podtrzymującej. Warunkiem jest stabilna, przewlekła niewydolność serca bez ostrej dekompensacji w okresie ostatnich 6 tyg. W przypadku pacjentów, którzy otrzymują leki działające na układ sercowo-naczyniowy, w tym leki moczopędne i (lub) digoksynę i (lub) inhibitory ACE i (lub) antagonistów angiotensyny II dawkę wymienionych leków należy ustabilizować w ciągu 2 tyg. przed rozpoczęciem leczenia nebiwololem. Początkowe zwiększanie dawki należy przeprowadzać co 1-2 tyg. zależnie od tolerancji leku przez pacjenta: dawka 1,25 mg, którą należy zwiększyć do 2,5 mg raz na dobę, potem do 5 mg raz na dobę, a następnie do 10 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę. Rozpoczęcie leczenia i każdorazowe zwiększanie dawki powinno być nadzorowane pracz doświadczonego lekarza przez co najmniej 2 h w celu upewnienia się, że stan kliniczny pacjenta jest stabilny. W razie konieczności stosowaną dawkę można również stopniowo zmniejszać i ponownie zwiększyć, jeśli jest to właściwe. W przypadku nasilenia niewydolności serca lub nietolerancji podczas stopniowego zwiększania dawki, zaleca się najpierw zmniejszenie dawki nebiwololu lub, jeśli to konieczne, natychmiastowe przerwanie leczenia (w razie ciężkiego niedociśnienia tętniczego, nasilenia niewydolności serca z ostrym obrzękiem płuc, wstrząsu kardiogennego, objawowej bradykardii lub bloku przedsionkowo-komorowego). Leczenie nebiwololem stabilnej, przewlekłej niewydolności serca jest na ogół leczeniem długotrwałym. Nie należy nagle przerywać leczenia nebiwololem, gdyż może to prowadzić do przemijającego nasilenia niewydolności serca. Jeśli przerwanie leczenia jest konieczne, dawkę należy zmniejszać stopniowo, o połowę co tydzień. W przypadku łagodnej do umiarkowanej niewydolności nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku dostosowanie dawki nie jest konieczne, gdyż zwiększanie dawki do maksymalnej dawki tolerowanej jest dokonywane indywidualnie. Brak doświadczenia dotyczącego pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (stężenie kreatyniny w surowicy ≥250 µmol/l) - stosowanie leku u tych pacjentów nie jest zalecane.
Tabletki należy połykać popijając wystarczającą ilością płynu (np. szklanką wody), niezależnie od posiłków.
PharmaIndex

Uwagi

W przypadku prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania maszyn należy pamiętać, że niekiedy mogą występować zawroty głowy i zmęczenie.
PharmaIndex

Klasa terapeutyczna

antihypertensivum , β-adrenolyticum
PharmaIndex

Masz pytania? Podyskutuj na forum

Komentarze [0]

Zaloguj się, by dodać komentarz lub komentuj anonimowo:
Twój nick:

Zobacz także

Porównaj ceny leków,
znajdź tańsze zamienniki.

Wirtualny diagnosta

Sprawdź, co Ci dolega
z naszym wirtualnym diagnostą

Newsletter

Chcesz być na bieżąco?

Polecane

Anatomia człowieka

Odkryj tajemnice
ludzkiego ciała

Mapa placówek

Sprawdź najbliższe apteki,
przychodnie, szpitale ...

© Pharma Partner 2012. Wszelkie prawa zastrzeżone

X

Logowanie:

login:

hasło: