Działanie

Ludzki czynnik wzrostu dla kolonii granulocytów (G-CSF) - glikoproteina regulująca dojrzewanie i uwalnianie dojrzałych granulocytów obojętnochłonnych ze szpiku kostnego. Preparat zawiera rekombinowany, metionylowany ludzki czynnik wzrostu kolonii granulocytów (r-metHuG-CSF ), wytwarzany przez E. coli techniką rekombinacji DNA. Powoduje znaczne zwiększenie liczby neutrofilów we krwi obwodowej w ciągu 24 h po podaniu, przy niewielkim zwiększeniu liczby monocytów. Zwiększenie liczby neutrofilów zależy od dawki leku. U niektórych pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią filgrastym indukuje także, w mniejszym stopniu, zwiększenie liczby krążących granulocytów kwasochłonnych i zasadochłonnych w porównaniu z wartościami początkowymi. Neutrofile wytwarzane po podaniu filgrastymu wykazują prawidłową lub wzmożoną aktywność. Po zakończeniu leczenia liczba krążących neutrofilów zmniejsza się o 50% w ciągu 1-2 dni i powraca do zakresu wartości prawidłowych w ciągu 1-7 dni. Po podskórnym podaniu pojedynczej dawki filgrastymu, Cmax występowało po 4,5 +/- 0,9 h. Po podaniu dożylnym lub podskórnym stwierdza się dodatnią liniową zależność pomiędzy dawką, a stężeniem leku we krwi. T0,5 po pojedynczym podaniu podskórnym wynosi średnio 4,2 h. i wydłuża się do średnio 11 h po 7 dniach leczenia.
PharmaIndex

Wskazania

Skrócenie czasu trwania neutropenii i zmniejszenie częstości występowania gorączki neutropenicznej u pacjentów otrzymujących chemioterapię lekami cytotoksycznymi z powodu stwierdzonego nowotworu złośliwego (z wyjątkiem przewlekłej białaczki szpikowej i zespołów mielodysplastycznych) oraz skrócenie czasu trwania neutropenii u pacjentów poddanych leczeniu mieloablacyjnemu przed przeszczepieniem szpiku, u których występuje zwiększone ryzyko przedłużonej ciężkiej neutropenii. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania filgrastymu są podobne u dorosłych i dzieci otrzymujących chemioterapię lekami cytotoksycznymi. Mobilizacja komórek progenitorowych krwi obwodowej (PBPC). U dzieci i dorosłych z ciężką wrodzoną, cykliczną lub idiopatyczną neutropenią z bezwzględną liczbą neutrofilów (ANC) ≤0,5 x 109/l oraz ciężkimi lub nawracającymi zakażeniami w wywiadzie, długotrwałe podawanie filgrastymu jest wskazane w celu zwiększenia liczby neutrofilów oraz zmniejszenia częstości i czasu trwania objawów związanych z zakażeniem. Leczenie przewlekłej neutropenii (ANC ≤1,0 x 109/l) u pacjentów z zaawansowanym zakażeniem wirusem HIV, w celu zmniejszenia ryzyka zakażeń bakteryjnych, gdy nie można zastosować innych metod leczenia neutropenii.
PharmaIndex

Przeciwskazania

Nadwrażliwość na filgrastym lub którykolwiek ze składników preparatu.
PharmaIndex

Srodki ostrożności

Nie stosować w celu zwiększenia dawki chemioterapii lekami cytotoksycznymi. Nie podawać pacjentom z ciężką wrodzoną neutropenią (zespół Kostmana) z zaburzeniami cytogenetycznymi. Filgrastym w warunkach in vitro może stymulować wzrost komórek szpikowych, w tym nowotworowych - nie należy stosować preparatu u pacjentów z zespołem mielodysplastycznym lub przewlekłą białaczką szpikową; ostrożnie stosować u pacjentów z wtórną ostrą białaczką szpikową; nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leku u pacjentów w wieku <55 lat z ostrą białaczką szpikową de novo, z korzystnymi wynikami badania cytogenetycznego - t (8;21), t (15;17) i inv (16). Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów otrzymujących chemioterapię w dużych dawkach. Szczególną ostrożność należy zachować w razie stosowania cytostatyków, w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym, o znanym działaniu wywołującym ciężką małopłytkowość. Nie badano stosowania preparatu u pacjentów ze znacznie zmniejszoną liczbą mieloidalnych komórek progenitorowych. U pacjentów ze zmniejszoną liczbą prekursorów neutrofilów (np. otrzymujących intensywną radioterapię lub chemioterapię lub mających nacieki nowotworowe w szpiku) odpowiedź na leczenie może być zmniejszona. Pacjenci poddani uprzedniemu bardzo intensywnemu leczeniu mielosupresyjnemu mogą nie wykazywać dostatecznej mobilizacji PBPC w celu uzyskania zalecanej minimalnej liczby komórek (≥2,0 x 106 komórek CD34+/kg) lub przyspieszenia regeneracji płytek krwi, w tym samym stopniu co pacjenci mniej intensywnie leczeni. Niektóre leki cytotoksyczne (m.in. melfalan, karmustyna, karboplatyna) stosowane przez dłuższy czas przed próbami mobilizacji komórek progenitorowych, mogą zmniejszać liczbę tych komórek - ponieważ zastosowanie tych leków w skojarzeniu z filgrastymem umożliwia skuteczną mobilizację komórek progenitorowych, zaleca się zaplanowanie procedury mobilizacji komórek macierzystych we wczesnym etapie leczenia. Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności filgrastymu u zdrowych dawców poddawanych mobilizacji PBPC w wieku <16 lat i >60 lat. Jeśli konieczne jest wykonanie więcej niż jednego zabiegu leukaferezy, należy zwrócić szczególną uwagę na dawców z liczbą płytek krwi <100 x 109/l przed wykonaniem leukaferezy; aferezy nie należy przeprowadzać, jeśli liczba płytek krwi wynosi <75 x 109/l. Leukaferezy nie należy wykonywać u dawców, którzy przyjmują leki przeciwzakrzepowe lub u których rozpoznano zaburzenia hemostazy. Obecnie dostępne dane wskazują, że interakcje immunologiczne pomiędzy alogenicznym przeszczepem PBPC a biorcą mogą mieć związek ze zwiększonym - w porównaniu do przeszczepu szpiku kostnego - ryzykiem wystąpienia ostrej i przewlekłej choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD). U chorych z ciężką przewlekłą neutropenią, u których podczas leczenia preparatem wystąpią zmiany cytogenetyczne, należy dokładnie rozważyć korzyści i zagrożenia związane z kontynuacją stosowania filgrastymu, z uwagi na ryzyko wystąpienia zespołów mielodysplastycznych lub białaczek. Podawanie filgrastymu należy przerwać w przypadku wystąpienia zespołu mielodysplastycznego lub białaczki. Nie zostało ustalone bezpieczeństwo i skuteczność stosowania preparatu u noworodków i u chorych z neutropenią autoimmunologiczną. U pacjentów, u których rozpoznano zakażenie lub nowotwór, powodujące naciekanie szpiku kostnego, należy rozważyć wdrożenie właściwego leczenia choroby podstawowej, oprócz leczenia neutropenii filgrastymem. U pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową stosować tylko po dokładnym rozważeniu potencjalnego ryzyka i korzyści, ze względu na ryzyko wystąpienia przełomu choroby, czasem ze skutkiem śmiertelnym. Ostrożnie stosować u pacjentów z ostatnio obserwowanymi zapalnymi zmianami naciekowymi w płucach lub przebytym zapaleniem płuc - kaszel, gorączka i duszność, występujące razem z objawami radiologicznymi świadczącymi o naciekach zapalnych w płucach, pogorszenie wydolności oddechowej mogą świadczyć o rozpoczynającym się zespole ostrej niewydolności oddechowej typu dorosłych (ARDS) - w takim przypadku zaleca się przerwanie podawania filgrastymu. Leczenie filgrastymem należy natychmiast przerwać jeśli liczba krwinek białych przekroczy 50 x 109 /l, a w przypadku stosowania leku w procedurach mobilizacji, podawanie filgrastymu należy przerwać lub zmniejszyć jego dawkę, jeśli liczba białych krwinek zwiększy się do wartości >70 x 109/l. Należy rozważyć odstawienie na pewien czas lub zmniejszenie dawki preparatu u pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią, u których wystąpi trombocytopenia, tj. liczba płytek <100 000/ mm3. Ze względu na zawartość sorbitolu, nie stosować u pacjentów z wrodzoną nietolerancją fruktozy.
PharmaIndex

Ciąża i laktacja

W ciąży dopuszcza się stosowanie jedynie w przypadku, gdy przewidywane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Nie stosować w okresie karmienia piersią.
PharmaIndex

Działania niepożądane

U pacjentów z nowotworem złośliwym. Bardzo często: ból mięśniowo-szkieletowy (łagodny lub umiarkowany), zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, LDH, GGT i stężenia kwasu moczowego we krwi (odwracalne, zależne od dawki, łagodne lub umiarkowane). Często: ból mięśniowo-szkieletowy (ciężki). Niezbyt często: niedociśnienie tętnicze (przemijające). Rzadko: zaburzenia naczyń (w tym choroba zarostowa żył i zaburzenia objętości płynów). Bardzo rzadko: reakcje typu alergicznego (w tym anafilaksja, wysypka skórna, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność i niedociśnienie tętnicze), obrzęk płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, nacieki w płucach, zespół Sweeta, zapalenie naczyń krwionośnych skóry, nasilenie reumatoidalnego zapalenia stawów, zaburzenia mikcji (głównie dyzuria). U zdrowych dawców poddanych mobilizacji PBPC. Bardzo często: leukocytoza (WBC >50 x 109/l), trombocytopenia (płytki krwi <100 x 109/l; przemijająca), ból głowy, krwioplucie, krwotok płucny, nacieki w płucach, duszność, hipoksja, ból mięśniowo-szkieletowy (łagodny lub umiarkowany, przejściowy). Często: powiększenie śledziony (przeważnie bezobjawowe, również u pacjentów), zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej i LDH we krwi (przejściowe, niewielkie). Niezbyt często: ciężka reakcja alergiczna (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka), zaburzenia śledziony, nasilenie reumatoidalnego zapalenia stawów i objawów zapalenia stawów, zwiększenie aktywności AspAT i stężenia kwasu moczowego we krwi (przejściowe, niewielkie). Bardzo rzadko: pęknięcie śledziony (również u pacjentów). U pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią. Bardzo często: niedokrwistość, powiększenie śledziony (w niewielu przypadkach może być postępujące), krwawienie z nosa, ogólny ból mięśniowo-szkieletowy, ból kości, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, LDH i stężenia kwasu moczowego we krwi (przejściowe), zmniejszenie stężenia glukozy we krwi (przejściowe, umiarkowane). Często: trombocytopenia, ból głowy. biegunka, powiększenie wątroby, zapalenie naczyń krwionośnych skóry (podczas długotrwałego stosowania), łysienie, wysypka, osteoporoza, ból stawów, ból w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt często: zaburzenia śledziony, krwiomocz, białkomocz. U pacjentów z HIV. Bardzo często: ból mięśniowo-szkieletowy (łagodny lub umiarkowany). Często: zaburzenia śledziony, powiększenie śledziony. U pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową zgłaszano pojedyncze przypadki przełomów sierpowatokrwinkowych. Stosowanie filgrastymu może prowadzić w pewnych przypadkach do wystąpienia niewydolności oddechowej lub zespołu ostrych zaburzeń oddechowych dorosłych (ARDS), które mogą być śmiertelne.
PharmaIndex

Interakcje

Z uwagi na potencjalną wrażliwość szybko dzielących się komórek szpiku na chemioterapię cytotoksyczną, nie stosować filgrastymu w okresie od 24 h przed i do 24 h po chemioterapii. Wstępne wyniki badań na małej grupie pacjentów otrzymujących filgrastym i 5-fluorouracyl wykazały, że może dojść do nasilenia neutropenii. Lit może nasilać działanie filgrastymu (do tej pory brak dowodów na szkodliwość tej interakcji). Nie ustalono dotychczas interakcji z innymi cytokinami i krwiotwórczymi czynnikami wzrostu.
PharmaIndex

Dawkowanie

Leczenie należy prowadzić tylko we współpracy ze specjalistycznym ośrodkiem onkologicznym. Chemioterapia cytotoksyczna: 0,5 mln j. (5 µg)/kg mc./dobę w postaci wstrzyknięć podskórnych (preferowana droga podania) lub, po wcześniejszym rozcieńczeniu w 5% roztworze glukozy, we wlewie dożylnym 30-minutowym. Pierwsza dawka leku nie powinna być podawana przed upływem 24 h od zakończenia podawania leków cytotoksycznych. Lek należy podawać codziennie, aż do ustąpienia spodziewanego nadiru neutrofilów i powrotu ich liczby do wartości prawidłowych. Po chemioterapii stosowanej w leczeniu guzów litych, chłoniaków i białaczek limfatycznych przewiduje się, że czas trwania leczenia spełniający wymienione wyżej kryteria wyniesie do 14 dni. Po indukcji i konsolidacji leczenia ostrej białaczki szpikowej czas trwania leczenia może być znacznie dłuższy (do 38 dni). Pacjenci poddawani leczeniu mieloablacyjnemu, a następnie przeszczepieniu szpiku kostnego: początkowo 1 mln j. (10 µg)/kg mc./dobę we wlewie dożylnym 30-minutowym lub 24-godzinnym lub w 24-godzinnej infuzji podskórnej. Preparat należy rozcieńczyć w 5% roztworze glukozy. Pierwszej dawki preparatu nie należy podawać przed upływem 24 h od zakończenia chemioterapii cytotoksycznej i w ciągu 24 h od przeszczepienia szpiku kostnego. Następne dawki są dostosowane do bezwzględnej liczby neutrofilów (ANC), tj. jeśli ANC wynosi >1,0 x 109/l przez 3 kolejne dni - dawkę leku zmniejsza się do 0,5 mln j. (5 µg)/kg mc./dobę; jeśli ANC dalej przekracza 1,0 x 109/l przez 3 kolejne dni - lek należy odstawić. Jeżeli podczas leczenia ANC zmniejszy się do <1,0 x 109, należy ponownie zwiększyć dawkę leku zgodnie z powyższym schematem. Mobilizacja PBPC u pacjentów poddanych leczeniu mielosupresyjnemu lub mieloablacyjnemu, a następnie przeszczepieniu autologicznych komórek progenitorowych krwi obwodowej: w monoterapii 1 mln j. (10 µg)/kg mc./dobę w 24-godzinnej infuzji podskórnej (po uprzednim rozcieńczeniu w 5% roztworze glukozy) lub w pojedynczych wstrzyknięciach podskórnych przez 5-7 kolejnych dni. Często wystarczające jest przeprowadzenie jednej lub dwóch leukaferez w 5. i 6. dniu podawania leku. W szczególnych przypadkach może być konieczne przeprowadzenie dodatkowych leukaferez. Podawanie filgrastymu należy kontynuować aż do ostatniej leukaferezy. Natomiast po chemioterapii mielosupresyjnej zalecana dawka filgrastymu wynosi 0,5 mln j. (5 µg)/kg mc./dobę w codziennych wstrzyknięciach podskórnych od 1. dnia po zakończeniu chemioterapii do przeminięcia spodziewanego nadiru neutrofilów i powrotu ich liczby do wartości prawidłowych. Leukaferezy powinny być przeprowadzane w czasie zwiększenia ANC od <0,5 x 109/l do >5,0 x 109/l. U pacjentów, którzy nie byli w przeszłości poddani intensywnej chemioterapii, często wystarcza przeprowadzenie jednej leukaferezy; w pozostałych przypadkach zaleca się przeprowadzenie dodatkowych leukaferez. Mobilizacja PBPC u zdrowych dawców przed przeszczepieniem alogenicznych komórek progenitorowych krwi obwodowej: 1 mln j. (10 µg)/kg mc./dobę w postaci wstrzyknięć podskórnych przez 4-5 kolejnych dni. Przeprowadzanie leukaferez należy rozpocząć 5. dnia i kontynuować, jeśli to konieczne, do dnia 6. tak, aby pobrać 4 x 106 komórek CD34+/kg mc. biorcy. Ciężka przewlekła neutropenia: neutropenia wrodzona - 1,2 mln j.m. (12 µg)/kg mc./dobę podskórnie w dawce pojedynczej lub dawkach podzielonych; neutropenia idiopatyczna lub cykliczna - początkowo 0,5 mln j.m. (5 µg)/kg mc./dobę podskórnie w dawce pojedynczej lub w dawkach podzielonych. Preparat należy podawać codziennie, aż zwiększy się liczba neutrofilów i utrzyma na poziomie >1,5 x 109/l. Po uzyskaniu odpowiedzi na leczenie należy ustalić minimalną skuteczną dawkę, wystarczającą do utrzymania tej liczby neutrofilów. W celu utrzymania odpowiedniej liczby neutrofilów konieczne jest długotrwałe codzienne podawanie leku. Po 1-2 tyg. dawkę początkową można podwoić lub zmniejszyć o połowę w zależności od odpowiedzi chorego. Następnie dawkę leku można indywidualnie modyfikować co 1-2 tyg. tak, aby utrzymać przeciętną liczbę neutrofilów w zakresie 1,5 x 109-10 x 109/l. Szybsze zwiększenie dawek należy rozważyć u pacjentów z ciężkimi zakażeniami. Nie ustalono bezpieczeństwa długotrwałego stosowania filgrastymu w dawkach >2,4 mln j. (24 µg)/kg mc./dobę u chorych z ciężką przewlekłą neutropenią. Pacjenci zakażeni wirusem HIV: w celu odwrócenia neutropenii - zalecaną dawką początkową jest 0,1 mln j. (1 µg)/kg mc./dobę podawane codziennie w postaci wstrzyknięć podskórnych. Dawka początkowa może być stopniowo zwiększana do wartości maksymalnej 0,4 mln. j. (4 µg)/kg mc./dobę do momentu uzyskania i utrzymania prawidłowej liczby neutrofilów (ANC >2,0 x 109/l); w celu utrzymania prawidłowej liczby neutrofilów - po uzyskaniu prawidłowej liczby neutrofilów należy ustalić minimalna dawkę, aby utrzymać efekt leczenia. Zaleca się zwiększanie dawki początkowej do 30 mln j. (300 µg)/dobę podawanej podskórnie co drugi dzień, może być konieczne długotrwałe podawanie leku. Szczególne grupy pacjentów. U dzieci - dawkowanie jak u dorosłych. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Nie ustalono specjalnych zaleceń dot. dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.
PharmaIndex

Uwagi

W trakcie leczenia należy regularnie wykonywać badanie ogólne moczu oraz kontrolować obraz morfologiczny krwi: liczbę leukocytów, trombocytów i wartości hematokrytu. Dawcy otrzymujący filgrastym w celu mobilizacji PBPC powinni być dokładnie monitorowani do czasu, aż parametry hematologiczne powrócą do normy. Nie można wykluczyć ryzyka promocji złośliwego klonu szpikowego u zdrowych dawców - zaleca się, aby ośrodek, w którym przeprowadzano aferezy, prowadził systematyczne obserwacje dawców komórek macierzystych przynajmniej przez 10 lat, w celu zapewnienia monitorowania długoterminowego bezpieczeństwa. Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z ciężką przewlekłą neutropenią należy zwrócić szczególną uwagę na różnicowanie neutropenii z innymi zaburzeniami układu krwiotwórczego, takimi jak niedokrwistość aplastyczna, mielodysplazja i białaczka szpikowa - przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać pełne badanie morfologii krwi obwodowej (w tym ocenę rozmazu, liczbę płytek), badanie szpiku i badanie kariotypu; badanie morfologiczne i cytogenetyczne szpiku należy wykonywać regularnie (co 12 mies.). U pacjentów z zakażeniem HIV w czasie kilku pierwszych tygodni leczenia filgrastymem należy regularnie kontrolować bezwzględną liczbę neutrofilów (ANC) - zaleca się oznaczanie ANC codziennie przez pierwsze 2-3 dni stosowania leku, przynajmniej 2 razy w tyg. przez pierwsze 2 tyg. leczenia, a następnie raz w tyg. lub co drugi tydz. w czasie leczenia podtrzymującego - zaleca się pobieranie krwi do badań bezpośrednio przed podaniem zaplanowanej dawki filgrastymu. Należy monitorować pacjentów pod katem występowania działań niepożądanych ze strony płuc (krwioplucie, krwotok płucny, nacieki w płucach, duszność i hipoksja). Należy regularnie kontrolować wielkość śledziony (np. badanie lekarskie, ultrasonografia) - rozważyć rozpoznanie pęknięcia śledziony, w przypadku występowania bólu w lewym nadbrzuszu lub na szczycie barku. U pacjentów z osteoporozą leczonych filgrastymem przez okres dłuższy niż 6 mies. wskazane jest kontrolowanie gęstości kości. Zwiększenie aktywności krwiotwórczej szpiku w odpowiedzi na terapię powodującą wzrost komórek było związane z przemijającym patologicznym gromadzeniem znacznika w scyntygraficznym obrazie kości - należy brać to pod uwagę podczas interpretowania wyników obrazowych szpiku. Lek przechowywać w temp. 2-8st.C.
PharmaIndex

Klasa terapeutyczna

immunostimulans , leucopoieticum
PharmaIndex

Masz pytania? Podyskutuj na forum

Komentarze [0]

Zaloguj się, by dodać komentarz lub komentuj anonimowo:
Twój nick:

Zobacz także

Porównaj ceny leków,
znajdź tańsze zamienniki.

Wirtualny diagnosta

Sprawdź, co Ci dolega
z naszym wirtualnym diagnostą

Newsletter

Chcesz być na bieżąco?

Polecane

Anatomia człowieka

Odkryj tajemnice
ludzkiego ciała

Mapa placówek

Sprawdź najbliższe apteki,
przychodnie, szpitale ...

© Pharma Partner 2012. Wszelkie prawa zastrzeżone

X

Logowanie:

login:

hasło: