Aspiryna – środek, który dba o zdrowie serca

aspiryna

Artykuł sponsorowany

Artykuł sponsorowany
Kwas acetylosalicylowy znajdujący się w aspirynie znany był już i w starożytności, jednak w nieco innej formie. Wtedy stosowano wyciąg z kory wierzby zawierający kawas salicylowy, który działał, podobnie jak aspiryna, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo. Kwas acetylosalicylowy przy długotrwałym stosowaniu wykazuje również działanie przeciwzakrzepowe, dbając o zdrowie serca.

Krzepliwość krwi, aspiryna i jej działanie

Kiedy dochodzi do przerwania ciągłości skóry i uszkodzenia naczyń krwionośnych, organizm od razu na to reaguje. Naczynia krwionośne w miejscu skaleczenia lub rozcięcia obkurczają się, przez co zmniejsza się krwawienie. Możliwe jest to dzięki płytkom krwi tworzącym skrzep i działającym jak zatyczka. Trombocyty (inna nazwa płytek krwi) sklejają się ze sobą również wewnątrz ciała w tętnicach i żyłach. Do takiej sytuacji dochodzi wtedy, kiedy we wnętrzu tętnicy pęknie dojrzała blaszka miażdżycowa. Organizm traktuje to pękniecie jako ranę i rozpoczyna produkcję tromboksanu, czyli substancji przyspieszającej tworzenie skrzepu. Sytuacja staje się niebezpieczna, bo płytki przylegają do ściany naczynia, zmniejszając jego światło. Duży zakrzep przyścienny może całkowicie zablokować przepływ krwi i jeśli ma to miejsce w tętnicy wieńcowej, dojdzie do zawału, czyli martwicy komórek serca (przytkanie tętnicy mózgowej doprowadzi do udaru). Regularne przyjmowanie kwasu acetylosalicylowego może skutecznie zapobiec gromadzeniu się płytek krwi i uchronić przed chorobami serca i przedwczesną śmiercią.

Zobacz wideo: Jak wygląda wizyta u kardiologa

Zdrowie serca i aspiryna

Od lat traktuje się aspirynę nie tylko jako skuteczny środek przeciwzapalny, przeciwgorączkowy i przeciwbólowy, ale również jako lek przeciwzakrzepowy. Stosuje się go więc w profilaktyce chorób układu krążenia. Kiedy dochodzi do pęknięcia blaszki miażdżycowej w tętnicy, organizm wytwarza zwiększone ilości tromboksanu przyspieszającego zlepianie się płytek krwi. Tromboksan powstaje dzięki enzymowi o nazwie cyklooksygenaza, a kwas acetylosalicylowy wykazuje zdolność hamowania tego enzymu. W efekcie organizm produkuje zmniejszone ilości tromboksanu. Aspiryna zapobiega też pośrednio przyklejaniu się płytek krwi do ścian naczyń, regulując wytwarzanie prostacykliny (substancja przeciwstawna do tromboksanu). Kwas acetylosalicylowy (ASA) działa również przeciwmiażdżycowo. Przyklejające się do ścian naczyń płytki krwi prowadzą do zmian śródbłonka naczyniowego, co rozpoczyna proces miażdżycowy. Nieaktywne do tej pory specyficzne komórki naczyń krwionośnych uaktywniają się, wychwytując z krwi estry cholesterolu, wapń i sole mineralne i tworząc blaszki miażdżycowe. Wszystko dzieje się powoli, ale u osób z nadwagą oraz tych po 50. r.ż. przyjmowanie mikrodawek aspiryny może skutecznie powstrzymać rozwój chorób układu krążeniowego.

Podawanie aspiryny, tolerancja i przeciwskazania

Aspiryna wykazuje pozytywne działanie na serce, a przyjmowanie jej regularnie w małych dawkach minimalizuje efekty uboczne. Występuje w tabletkach, ale można ją także pokruszyć w moździerzu. Nie zaleca się stosowania kwasu acetylosalicylowego w przypadku uczulenia na tę substancję, przy chorobie wrzodowej oraz u osób z zaburzoną krzepliwością krwi. Nie mogą jej też przyjmować kobiety w I. trymestrze ciąży i karmiące, dzieci do 12. r.ż., astmatycy (aspiryna może wywołać napad duszności), chorzy na cukrzycę, pacjenci oczekujący na operację lub inny zabieg medyczny. W profilaktyce przeciwzakrzepowej i przeciw udarowej zaleca się codzienne przyjmowanie małych dawek aspiryny, czyli od 50 do maksymalnie 160 mg na dobę. Stosując niewielkie dawki substancji, unika się niepożądanych efektów ubocznych, np. dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Mikrodawki kwasu acetylosalicylowego działają na płytki krwi w krążeniu wrotnym i powodują zwiększone wytwarzanie prostacyklin (zapobiegają przyklejaniu się trombocytów do ścianek naczyń). Żeby zaobserwować korzystne działanie aspiryny na krzepliwość, należy przyjmować ją przez minimum 5-6 dni w małych dawkach (pełna ochrona następuje po 10 dniach). Lek osiąga skuteczność dopiero po kilku dniach, ponieważ codziennie szpik kostny produkuje nowe płytki, które trzeba zablokować, a ich żywotność wynosi ok. 10 dni. Kwas acetylosalicylowy dla ochrony serca powinno przyjmować się regularnie, ale tylko w mikrodawkach. Nadmierne spożycie aspiryny zaburza gospodarkę wodno-mineralną, prowadząc do zatrzymania wody i wystąpienia obrzęków. Kwas acetylosalicylowy hamuje również wytwarzanie prostaglandyn, chroniących m.in. przewód pokarmowy. Deficyt tych hormonów może powodować wrzody żołądka i dwunastnicy, zapalenie jelita cienkiego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego i biegunki.

Bezpieczeństwo przyjmowania aspiryny jako środka wspomagającego układ krążenia potwierdzają liczne badania. Należy jednak ściśle przestrzegać zaleceń lekarza co do stosowania kwasu acetylosalicylowego i monitorować stan swojego zdrowia (ze względu na ewentualne skutki uboczne działania aspiryny).

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA