Chemoreceptory

Starszy niż rok
Chemoreceptory to rodzaj receptorów mających zdolność odbierania bodźców chemicznych. Znajdują się w zmysłach: smaku i węchu. Kubki smakowe, będące receptorami smaku, znajdują się głównie w brodawkach językowych, a można je znaleźć także w błonie podniebienia, migdałków, gardła i nagłośni.

Ten typ receptorów ma zdolność reagowania na związki chemiczne pochodzące z substancji rozpuszczonych w wodzie. Zdecydowanie szybciej odbierany jest sygnał smakowy, jeśli pobierany pokarm jest silnie uwodniony, niż jeśli dopiero w jamie ustnej jest rozpuszczany w ślinie.

Każda komórka receptorowa posiada mikrokosmki skierowane do otworu smakowego, a z drugiej strony ma połączenie z włóknami aferentnymi nerwów mózgowych: VII – twarzowego, IX – językowo – gardłowego i X – błędnego. Mimo prawie identycznej budowy kubki smakowe z różnych obszarów są zdolne do detekcji odmiennych smaków (słodkiego, gorzkiego, kwaśnego i słonego). Wynika to bezpośrednio z różnego rozmieszczenia w błonie śluzowej kubków smakowych charakteryzujących się odmienną wrażliwością na rozpuszczone substancje, w zależności od wielkości ich cząsteczek. Przekłada się to bezpośrednio na różną częstotliwość impulsów nerwowych we włóknach czuciowych.

Masz problemy z węchem? Sprawdź, co może być przyczyną

Zmysł węchu

Z kolei chemoreceptory zmysłu węchu mieszczą się w błonie śluzowej okolicy węchowej jamy nosowej. Komórki zmysłowo-nerwowe z charakterystycznymi wypustkami przypominającymi rzęski pełnią podwójną funkcję – z jednej strony odbierają bodźce chemiczne, a z drugiej – przewodzą impulsy nerwowe. Dalej impuls wędruje przez opuszki węchowe do ośrodków węchowych w mózgowiu.

Chemoreceptory węchowe odznaczają się znacznie większą wrażliwością od chemoreceptorów smakowych. Z drugiej strony te pierwsze znacznie szybciej przyzwyczajają się do odczuwanych zapachów.

Czytaj też: Życie bez smaku i zapachu

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA