Nowy sklep

już ON-LINE

Choroba kociego pazura - Jak uniknąć? Jak leczyć?

Choroba kociego pazura, inaczej bartoneloza, jest chorobą zakaźną, wywoływaną przez bakterię Bartonella henselae. Do zakażenia może dojść na skutek podrapania, ugryzienia, a nawet polizania przez kota lub innego nosiciela choroby.
Choroba kociego pazura

Spis treści

Co to choroba kociego pazura? Jakie są przyczyny jej powstawania?

Choroba kociego pazura jest bakteryjną chorobą, którą można się zarazić od zakażonych zwierząt. Najczęściej ma to miejsce przy podrapaniu lub ugryzieniu przez zwierzę, ale niekiedy wystarczy również zwykłe polizanie zranionego miejsca, aby bakterie przedostały się do ludzkiego organizmu. Choroba kociego pazura jest niebezpieczna dla osób, które mają obniżoną odporność (małych dzieci czy kobiet w ciąży). Wtedy najlepiej zminimalizować kontakt z potencjalnym nosicielem choroby i przestrzegać zasad higieny osobistej (myć ręce po kontakcie z kotem). Najczęściej do zakażenia chodzi w wyniku zabaw z kociętami, które najczęściej drapią, gryzą i liżą.

Objawy choroby kociego pazura

Początkowo choroba przebiega bezobjawowo, dopiero po kilku – kilkunastu dniach zaczynają być widoczne objawy. Jednym z nich jest powiększenie węzłów chłonnych, które w zaawansowanych przypadkach zaczynają ropieć, a nawet tworzy się przetoka. Z czasem mogą się pojawić inne dolegliwości tkj.: bóle głowy, gorączka, bóle pleców czy podbrzusza, zmęczenie, brak apetytu, nudności, wymioty, osłabienie organizmu, złe samopoczucie, utrata wagi, ból gardła, powiększenie śledziony, powiększenie wątroby.

Reklama

Powikłania choroby kociego pazura

Najczęściej bartoneloza ustępuje samoistnie w ciągu 6 miesięcy od zarażenia. Zdarzają się jednak sytuacje, że pomimo upływu czasu, choroba nie daje za wygraną. Mogą wtedy wystąpić przykre i groźne powikłania tkj.:

  • stan zapalny szpiku i kości,
  • zropienie węzła chłonnego i wytworzenie przetoki,
  • zapalenie wsierdzia,
  • bóle stawów,
  • pojawienie się rumienia guzowatego,
  • powiększenie się organów, w tym śledziony i wątroby,
  • niedokrwistość,
  • zapalenie płuc,
  • zapalenie siatkówki lub/i nerwu wzrokowego, które może doprowadzić do ślepoty,
  • zapalenia mózgu,
  • zaburzeń funkcjonowania układu nerwowego (encefalopatii).

Diagnostyka i profilaktyka choroby kociego pazura

Diagnoza najczęściej stawiana jest po przeprowadzeniu wywiadu z chorym i zbadaniu węzłów chłonnych. Potwierdzeniem dla rozpoznania są badania serologiczne. Pomimo, że choroba najczęściej mija samoistnie, lepiej jej zapobiegać. Profilaktyka polega na ograniczeniu kontaktu z kotami, zwłaszcza w przypadku osób, u których jest obniżona odporność. Jeżeli nie ma możliwości rezygnacji z tego kontaktu warto ze szczególną dbałością przestrzegać zasad higieny osobistej i myć ręce po każdej styczności z kotem.

Reklama

Leczenie choroby kociego pazura

Leczenie podejmowane jest w przypadku ostrego przebiegu choroby i polega ono na antybiotykoterapii. W ciężkich przypadkach stosuje się nawet 2-3 antybiotyki. Niekiedy, z uwagi na występującą ropę w węzłach chłonnych, może być konieczne chirurgiczne usunięcie węzłów.

Więcej informacji znajdziesz na Droga Zdrowia.

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)