Chrapiesz? Czy to początek poważnej choroby?


 
Starszy niż rok

Ocena użytkowników

(liczba ocen 3)

Chrapanie to nie tylko nieprzespana noc partnera. Może też świadczyć o poważnej chorobie chrapiącego

Chrapanie uznawane jest przede wszystkim jako rodzaj uniedogodnienia skutkującego u partnera nieprzespaną nocą, który często próbuje niwelować jego skutki przez zastosowanie stoperów, czy korzystająć z drugiej sypialni. W rzeczywistości może stanowić niepozorny objaw poważnych dolegliwości u chrapiącego.

Czytaj też: Co się dzieje w naszym mózgu podczas snu?

Przyczyny występowania chrapania

Chrapanie to efekt drgań ścian gardła w wyniku utrudnionego przepływu powietrza przez zwężoną cieśń gardła, co w konsekwencji ogranicza ilość całkowitego powietrza wtłaczanego do płuc prowadząc do niedotlenienia organizmu. Jest schorzeniem występującym przede wszystkim u mężczyzn, co związane jest z odmienną budową krtani.

Chrapanie a bezdech nocny

Chrapanie może stanowić czynnik zapalny dla rozwoju bezdechów nocnych.

Zespół bezdechu sennego to poważne zagrożenie oddychania, polegające na wielokrotnym, kilkudziesięciosekundowym wstrzymywaniu oddechu podczas snu.

Zespół bezdechu śródsennego objawia się spłyceniem oddychania podczas snu o więcej niż połowę lub zatrzymaniem wentylacji płuc na dłużej niż 10 sekund.

Blokowanie przepływu powietrza podczas snu następuje w wyniku mimowolnego opadania języka i podniebienia miękkiego. Bezdechowi mogą towarzyszyć: duszność połączona z budzeniem się w środku nocy, przyspieszone bicie serca oraz wzmożona potliwość.

Najpoważniejsza konsekwencja występowania bezdechów nocnych to niedotlenienie serca i mózgu, skutkujące zwiększonym ryzykiem wystąpienia, takich schorzeń jak: zawał serca, udar mózgu, choroba wieńcowa, czy nadciśnienie tętnicze.

Czy wiesz, że: Chrapanie może świadczyć o poważnej chorobie

Leczenie

Metodyka leczenia chrapania uzależniona jest od współwystępowania, bądź braku bezdechów nocnych. Badaniem różnicującym oba przypadki jest nocny monitoring wybranych parametrów, m.in. poziomu saturacji, czyli wysycenia krwi tętniczej tlenem.

W leczeniu samoistnego chrapania stosuje się terapię zabiegową, polegającą na poszerzeniu drogi dla przepływającego powietrza. Jedną ze stosowanych metod jest radiochirurgia, która przy pomocy fal o wysokiej częstotliwości i niskiej temperaturze umożliwia uzyskanie prawidłowej drożności nosa, a także "usztywnienie" tkanek miękkich w obrębie gardła tak, aby nie drgały podczas oddychania. Inną stosowaną metodą leczenia jest operacja skrzywionej przegrody nosa lub przerośniętych migdałków podniebiennych.

W przypadku występowania bezdechów nocnych dodatkowo stosuje się operację podniebienia, aparaty CPAP (wytwarzające stałe, dodatnie ciśnienie, powietrza, utrzymujące drożność gardła podczas wdechu), jak również dietę (w szczególności śródziemnomorską z uwzględnieniem redukcji masy ciała u osób z nadwagą lub otyłością).

Zobacz: 7 podstawowych zaburzeń snu