Czas na czarny bez

Kwiaty i owoce bzu czarnego mają podobne działanie. Oba „surowce” są moczopędne, przeciwgorączkowe oraz działają napotnie. Dodatkowo owoce mają właściwości przeciwbólowe, przeczyszczające i odtruwające. Kwiaty bzu czarnego mają natomiast działanie miejscowo przeciwzapalne oraz wykrztuśne.

Surowcem zielarskim bzu czarnego są liście (Folium Sambuci), dojrzałe owoce (Fructus Sambuci), kwiaty (Flos Sambuci), korzenie (Radix Sambuci) oraz kora (Cortex Sambuci). Jest on rośliną łatwo dostępną i popularną w Polsce, więc surowce są łatwe do zebrania. Związki biologicznie czynne zawarte w kwiatach to: garbniki, cukry, sole mineralne, olejek eteryczny, pektyny, witaminy ( wit. B i C), karotenoidy, flawonoidy (m.in. kwercetyna, rutyna, astragalina i kemferol), kwasy wielofenolowe (m.in. chlorogenowy i kawowy), kwasy organiczne (m.in. ferulowy i walerianowy) i sambunigryna (trujący glikozyd cyjanowodorowy).

Na co pomaga bez

Surowce bzu czarnego dodawane są do leków przeciwprzeziębieniowych, ponieważ obniżają gorączkę, udrożniają górne drogi oddechowe, łagodzą zapalenie jamy ustnej i gardła oraz dolegliwości anginowe. Roślina ta jest pomocna w leczeniu zaburzeń przemiany materii, biegunki i stanów zapalnych dróg moczowych. Działanie przeciwbólowe surowców wykorzystywane jest w schorzeniach reumatycznych, przy silnych nerwobólach i przy bólach migrenowych oraz zaburzeniach nerwowych. Zewnętrznie bez czarny stosuje się do przemywania wyprysków skórnych, ran powstałych po oparzeniu, przy stanach zapalnych skóry i spojówek.

Zobacz też: Jak działa aloes?

Preparaty z owocami bzu czarnego polecane są szczególnie przy złej przemianie materii. Mają one łagodne działanie moczopędne, napotne i przeczyszczające. W postaci wyciągów mają silne działanie oczyszczające – wraz z moczem, potem i kałem usuwają z organizmu ludzkiego toksyny i szkodliwe produkty przemiany materii. Owoce bzu czarnego są również pomocne w leczeniu bólu migrenowego i przy nerwobólach. Takie działanie zawdzięczają substancjom chemicznym zawartym z owocach, które opóźniają reakcje bólowe. Można przyrównać je do morfiny, jednak ich działanie jest słabsze. Owoce bzu czarnego mogą być powszechnie stosowane jako pomocnicze leki przeciwbólowe, ponieważ są skuteczne i nie uzależniają.

Czytaj więcej: Gorczyca czarna: na popęd, reumatyzm i… piegi!

Flawonoidy zawarte w kwiatach bzu czarnego zwiększają elastyczność naczyń krwionośnych oraz uszczelniają je. Te działania chronią organizm przed chorobami zakaźnymi oraz podnoszą jego odporność. Ponadto flawonoidy mają słabe działanie moczopędne, więc można stosować kwiaty bzu w leczeniu stanów zapalnych dróg moczowych. Napary z tego surowca powodują zwiększoną potliwość, ponieważ pobudzają ośrodki regulujące wydzielanie potu w układzie nerwowym. Dzięki tej właściwości preparaty z bzu czarnego polecane są w chorobach z podwyższoną temperaturą. Zewnętrznie napary z kwiatów bzu czarnego mogą być używane do płukania gardła i jamy ustnej w chorobach takich jak zapalenie czy angina. Stosuje się je również do przemywania oczu przy zapaleniu brzegów powiek oraz zapaleniu spojówek. Ze względu na działanie łagodzące, preparaty zawierające bez czarny polecane są do przemywania skóry przy wypryskach i oparzeniach.

Również dzięki działaniu łagodzącemu oba surowce tej rośliny wchodzą w skład kremów, maseczek i toników do twarzy. Preparaty te mają zastosowanie w pielęgnacji cery grubej i ziarnistej a także starzejącej się, ponieważ wybielają, zmiękczają oraz wygładzają zmarszczki.

Surowe i niedojrzałe owoce bzu czarnego mają w składzie chemicznym sambunigrynę, która jest substancją trującą. Nie wolno więc ich jeść. Podczas suszenia związek ten ulega rozkładowi i jest całkowicie bezpieczny. Ponadto nie wolno stosować surowców czarnego bzu podczas odwodnienia organizmu.

Jeśli chcesz wiedzieć więcej o tym, jak naturalnie uzupełniać swoją dietę i wzmocnić swój organizm – pobierz za darmo naszego e-booka.

Czytaj też: Sok z czarnego bzu - właściwości, dawkowanie i zastosowanie

Źródła:

  • Wielgosz T., Wielka księga ziół polskich, Wydawnictwo Elipsa, Poznań.
  • Ożarowski A., Jaroniewski W., Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, Warszawa 1987.

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA