Czipsy z jarmużu? Witaminy, które wsiąkniesz na dłużej

Jarmuż po latach niebytu znów podbija nasze kuchnie. Można go gotować, smażyć, dusić, a nawet jeść jak czipsy. Dla smaku i zdrowia. Ale koniecznie z umiarem!

Dużą popularność w ostatnim czasie zyskuje jarmuż. Coraz częściej możemy go spotkać na sklepowych półkach i na targowiskach. W Internecie i w kolorowej prasie pojawiają się przepisy z jarmużem w roli głównej. To warzywo o ciekawych liściach może przeprowadzić w naszej kuchni niemałą rewolucję. Warto zatem przyjrzeć mu się bliżej.

Jarmuż - stary przyjaciel

Jarmuż nie jest taką nowością, jak mogłoby się wydawać. Znany był już w średniowieczu – szczególnie chłopom, dla których – obok kasz i ziemniaków – stanowił niemal podstawę diety. Ponadto współcześnie szeroko wykorzystywany jest we florystyce jako ozdoba do bukietów.

Można spotkać odmiany jarmużu o liściach prostych lub karbowanych w szerokiej gamie kolorystycznej. Różnią się one między sobą nie tylko wyglądem, ale i smakiem, dzięki czemu kompozycje kulinarne, których jest częścią, cieszą zarówno oko, jak i podniebienie.

Solidna porcja witamin i składników mineralnych

Wcale nie mniej korzyści jarmuż przyniesie również naszemu zdrowiu. Charakteryzuje się on silnym działaniem antyoksydacyjnym dzięki potężnej zawartości witaminy C, beta-karotenu i chlorofilu. Pozwoli on także zaspokoić niedobory witamin z grupy B i witaminy E. Ponadto zawiera żelazo, fosfor, magnez, cynk i wapń.

Szczególnie polecany jest osobom mającym problem ze wzrokiem – ma w swoim składzie bowiem luteinę. Pomaga również cierpiącym na wrzody żołądka. W jarmużu zawarty jest sulforafan – substancja odpowiedzialna za niszczenie bakterii powodujących wrzody.

Czytaj też: Kiełki - niepozorne źródło zdrowia

Pod szczególnym nadzorem!

Trzeba jednakże wiedzieć, że nie dla wszystkich spożywanie jarmużu może mieć zbawienne działanie. Podobnie jak szczaw, rabarbar i szpinak zawiera on kwas szczawiowy. W połączeniu z wapniem tworzy szczawiany wapnia, które odkładają się w nerkach w postaci kamieni. Jeśli zatem doskwierają Ci kłopoty z nerkami, zwróć szczególną uwagę na ilości jarmużu, które spożywasz.

Podobne ograniczenia dotyczą osób z niedoczynnością tarczycy. Jarmuż, tak jak inne warzywa kapustne, zawiera goitrogeny, które ograniczają wchłanianie jodu. Są one jednak unieczynnione przez obróbkę termiczną – pamiętajmy, żeby gotować go bez przykrycia!

Inspiracja w kuchni

Zresztą, gotowanie to nie jedyny proces, któremu możemy poddać jarmuż. Smakuje on wyśmienicie również duszony, jak i smażony – bardzo popularne i proste w przygotowaniu są chipsy z jarmużu. Najwięcej witamin zachowuje jednak spożywany na surowo (uwaga na goitrogeny!). Może stanowić zatem odżywczy element koktajli.

Nie ulega wątpliwości, że jarmuż jest warzywem, które daje naszej wyobraźni szerokie pole do popisu. Występując w różnorodnych odmianach i poddając się niemal wszystkim procesom możliwym w kuchni, stwarza nam ogromne możliwości. Zawiera mnóstwo dobroczynnych elementów, więc powinien na stałe zagościć w naszej kuchni. Niemniej jednak, należy obchodzić się z nim delikatnie i z rozsądkiem podchodzić do ilości spożywanych porcji. Umiar w tym przypadku jest najlepszym doradcą.

Czytaj też: Superfood. Z czym to się je?

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

Pytanie: W którym z produktów znajduje się najwięcej witaminy C?

  w cytrynie

  w czerwonej papryce

  w wątróbce

  w marchewce

  w ogórku

  nie wiem

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA