Diagnostyka niepłodności u kobiet

Starszy niż rok
Diagnostykę niepłodności, podobnie zresztą jak innych chorób, rozpoczyna się od starannie zebranego wywiadu lekarskiego. Trzeba się przygotować, że w czasie pierwszej wizyty padną pytania dotyczące życia seksualnego – lekarz będzie chciał wiedzieć, od jak dawna para stara się o dziecko, jaka jest ilość stosunków w tygodniu, jakie są zwyczaje seksualne etc. – oraz pytania na temat przeszłości medycznej.

Pod pojęciem przeszłości medycznej rozumie się wszystkie przebyte choroby, choroby przewlekłe (cukrzyca, choroby tarczycy), przyjmowane leki (w przeszłości i obecnie), przebyte zabiegi operacyjne (szczególnie w jamie brzusznej i miednicy), urazy, wcześniejsze ciąże (w niepłodności wtórnej) i poronienia. Lekarz może także zapytać o rodzaj wykonywanej pracy (narażenie na czynniki szkodliwe), stosowanie używek, tryb życia. Ważna jest także informacja dotycząca miesiączkowania u kobiet (czy występują krwawienia miesiączkowe, czy są regularne, czy są bolesne, czy towarzyszą im inne objawy, kiedy było ostatnie krwawienie miesiączkowe, czy krwawienie występuje samoistnie, czy też może z odstawienia hormonów).

Zobacz też: Diagnostyka niepłodności u mężczyzn.

Badanie stężenia hormonów oraz czynnościowe próby hormonalne u kobiet są bardzo pomocne w diagnostyce niepłodności. Warto pamiętać, że stężenia oraz normy zależą od fazy cyklu miesięcznego. Obniżenie stężenia progesteronu w kilka dni po owulacji może wskazywać na niewydolność ciałka żółtego. W tym przypadku charakterystyczny jest dodatni wynik testu progesteronowego (wystąpienie krwawienia po odstawienie progestagenów). Jeżeli test ten jest ujemny, wykonuje się inny test – tzw. estrogenowo-progesteronowy (podaje się estrogeny i progestageny).

Wystąpienie miesiączki (dodatni wynik) świadczy o nieprawidłowej funkcji jajników. Wysokie wartości FSH lub LH również mogą przemawiać za niewydolnością hormonalną jajników (np. przedwczesne wygasanie czynności jajników. Brak wydzielania lub zmniejszona produkcja estrogenów skutkuje brakiem ich hamującego wpływu na podwzgórze i przysadkę, co powoduje wysokie stężenia LH/FSH).

Zobacz też: Substancje chemiczne rozregulowują nasz układ hormonalny.

W diagnostyce hormonalnej ocenia się nie tylko wartości bezwzględne, ale także wzajemny stosunek hormonów (z nieprawidłowym stosunkiem LH do FSH mamy do czynienia w zespole policystycznych jajników). Badanie poziomu prolaktyny ma znaczenie w przypadku braku miesiączek lub nieregularnego miesiączkowania.

Poziom testosteronu i androgenów ma znaczenie w diagnostyce zespołu policystycznych jajników oraz guzów jajnika. Nierzadko sprawdza się gospodarkę hormonalną tarczycy i nadnerczy, gdyż wszelkie zaburzenia tych narządów mogą skutkować zaburzeniem owulacji i brakiem miesiączek.

Testem, który pozwala pośrednio wnioskować o prawidłowej funkcji jajnika (zastosowanie u kobiet regularnie miesiączkujących), jest pomiar temperatury w pochwie po obudzeniu w połączeniu z PCT – testem po stosunku płciowym. Podwyższenie podstawowej temperatury ciała świadczy o owulacji i produkcji progesteronu przez ciałko żółte. Wykonanie testu po stosunku pozwala z kolei na ocenę parametrów śluzu szyjkowego i mikroskopową ocenę plemników.

Czytaj też: Ból jajnika - przyczyny

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA