Diagnostyka niepłodności u kobiet – specjalistyczne badania

Starszy niż rok
Jeśli para bezskutecznie stara się o dziecko, konieczna jest wizyta u specjalisty. Oprócz wywiadu lekarskiego czy badań hormonalnych istnieją bowiem nieprawidłowości, które wykryć może tylko USG, laparoskopia czy  histeroskopia.

Ocena budowy dróg rodnych (drożności jajowodów, ocena macicy) możliwa jest za pomocą następujących metod diagnostycznych:

Badania niepdłodności

Badanie USG, zwłaszcza dopochwowe, pozwala na ocenę jajników (obecność guza, torbieli, także tzw. torbieli czekoladowych w przypadku endometriozy) oraz macicy, zwłaszcza nieprawidłowości ściany jamy macicy (mięśniaki, przegrody).

Zobacz też: Raport Specjalny: Jak leczyć niepłodność?

Histerosalpingografia jest badaniem radiologicznym (z wykorzystaniem promieni X) z użyciem środka kontrastowego. Kontrast wprowadzany jest przez szyjkę macicy do jamy macicy. Na tym etapie badania ocenia się wewnętrzne zarysy macicy (możliwość wykrycia wpuklających się do jej światła guzów, obecność przegród, innych nieprawidłowości anatomicznych). W prawidłowych warunkach kontrast powinien przejść przez jajowody do jamy brzusznej. Taki obraz świadczy o ich drożności. Brak przechodzenia kontrastu oznacza niedrożność jajowodów (spowodowaną np. procesami zapalnymi w obrębie miednicy).

Jest to badanie wykonywane najczęściej w znieczuleniu ogólnym, za pomocą cienkiego endoskopu. Umożliwia bezpośrednie oglądanie wnętrza jamy macicy przez badającego. Histeroskopię poprzedza się badaniem ginekologicznym, umożliwiających ocenę kształtu, położenia, wielkości macicy. Po wprowadzeniu endoskopu przez szyjkę macicy podaje się środek (np. gaz) do rozszerzenia jamy macicy. Istnieje możliwość powiększenia oglądanego obrazu. Badanie pozwala na: ocenę błony śluzowej macicy oraz jej zmian w przebiegu cyklu, wykrycie zrostów, polipów i mięśniaków znajdujących się pod błoną śluzową. Zaletą histeroskopii jest możliwość wykonania również procedur terapeutycznych, np. usuniecie polipa, zrostu czy pobranie fragmentów endometrium do badania histopatologicznego.

Laparoskopia jest zabiegiem przeprowadzanym na sali operacyjnej w znieczuleniu ogólnym. Na początku za pomocą specjalnej igły wprowadza się gaz, który ma wytworzyć tzw. odmę otrzewnową (gaz powoduję „rozdęcie” jamy brzusznej, stwarzając warunki do wprowadzenia instrumentarium operacyjnego). Za pomocą kilku (2-3) niewielkich (ok.  1 cm) nacięć wprowadza się do jamy brzusznej układ optyczny (oświetlenie oraz kamerę, z której obraz oglądany jest przez operującego na ekranie). Przez pozostałe nacięcia wprowadza się narzędzia umożliwiające wykonanie działań leczniczych – np. przecięcie zrostów. Niepłodność jest jednym z najczęstszych wskazań do laparoskopii, zwłaszcza przy podejrzeniu nieprawidłowości w obrębie jajników czy jajowodów. Jest także wykonywana w przypadku endometriozy oraz wad rozwojowych narządu rodnego. W każdym przypadku laparoskopii istnieje możliwość (z powodu trudności technicznych, powikłań) konwersji do operacji tradycyjnej z rozcięciem powłok brzucha – tzw. laparotomii.

Czytaj też: Niepłodność - problem nie tylko medyczny

Czytaj też: Hipogonadyzm hipergonadotropowy i wtórny - objawy i leczenie

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA