Nowy sklep

już ON-LINE

Endoprotezoplastyka stawu biodrowego

Endoprotezoplastyka to termin oznaczający zastąpienie części struktur lub całości zmienionego chorobowo stawu protezą. Ta forma leczenia stosowana jest przede wszystkim w zaawansowanych zmianach stawów w przebiegu choroby zwyrodnieniowej, ale także w usuwaniu skutków urazów lub z powodu pooperacyjnych następstw chorób nowotworowych. Charakteryzuje się ona wysoką skutecznością, jednak jak każdy zabieg operacyjny, obarczona jest ryzykiem powikłań. Co warto wiedzieć decydując się na leczenie operacyjne chorób stawu biodrowego?
Endoprotezoplastyka stawu biodrowego

Artykuł sponsorowany

Spis treści

Kiedy zastosować protezoplastykę stawu biodrowego?

Wskazaniem do zastosowania leczenia operacyjnego stawu biodrowego jest występowanie objawów, takich jak dolegliwości bólowe, ograniczenie ruchomości oraz trudności w chodzeniu, które nie ulegają złagodzeniu poprzez metody leczenia zachowawczego. Przyczyna objawów musi zostać potwierdzona badaniem klinicznym oraz radiologicznym. Pomimo, iż protezoplastyka jest bardzo skutecznym sposobem terapii, decyzja o jej zastosowaniu powinna być podjęta po wyczerpaniu zachowawczych form leczenia. Należy przy tym rozważyć czy wynikające z niej korzyści przewyższają ryzyko ewentualnych powikłań.

Ponadto proteza ma określoną trwałość i zwykle po kilkunastu latach wymaga dokonania rewizji, czyli wymiany na nową. W związku z tym należy liczyć się z koniecznością wykonania kolejnych operacji w przyszłości. U części chorych należy wprowadzić leczenie zachowawcze, takie jak ograniczenie masy ciała, odciążanie stawu przy pomocy odpowiedniego zaopatrzenia ortopedycznego lub fizykoterapia. W łagodzeniu dolegliwości bólowych można stosować niesteroidowe leki przeciwzapalne, np. tabletki Dexak.

Jak wygląda protezoplastyka stawu biodrowego?

W przypadku stawu biodrowego wyróżniamy protezoplastykę częściową (zwaną też połowiczą), kiedy wymianie podlega tylko jeden element budujący staw (głowa kości udowej) lub całkowitą, gdy wymieniane są oba elementy (głowa kości udowej i panewka stawu). Zabieg wszczepienia protez wymaga odpowiedniego przygotowania przedoperacyjnego, które polega na dokładnej analizie obrazów radiologicznych w celu dobrania odpowiedniej wielkości implantu oraz najlepszego sposobu jego umieszczenia w kości. W tym okresie pacjent powinien zostać szczegółowo poinformowany o przebiegu oraz ryzyku zabiegu i wyrazić pisemną zgodę na jego wykonanie. Sama operacja zajmuje zwykle około 2 do 4 godzin i obejmuje usunięcie uszkodzonych elementów stawu oraz wszczepienie w ich miejsce implantu. Stabilność protezy uzyskuje się wypełniając pozostałe w kości przestrzenie przy użyciu specjalnego cementu wstrzykiwanego pod dużym ciśnieniem.

Reklama

Czy operacja pozwala na całkowite wyleczenie choroby?

Leczenie operacyjne pozwala na znaczną poprawę jakości życia oraz przywrócenie utraconych funkcji stawu biodrowego, nie jest jednak równoznaczna z całkowitym wyleczeniem choroby. Bezpośrednio po operacji niezbędna jest rehabilitacja, pozwalająca pacjentowi na jak najszybszy powrót do aktywności fizycznej. Należy korzystać z  odpowiednich sprzętów wspomagających, takich jak kule ortopedyczne. Obecność protezy w stawie biodrowym grozi niestety jej zwichnięciem, dlatego należy unikać zginania stawu biodrowego powyżej 90˚, nadmiernej rotacji kończyny, krzyżowania kończyn czy nadmiernego obciążania kończyny podczas chodu. Stosowanie się do zaleceń lekarza jest niezbędne aby jak najdłużej cieszyć się sprawnością i uniknąć niepotrzebnych komplikacji.

 

Reklama

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)