Fakty i mity o atopowym zapaleniu skóry

Ocena użytkowników

(liczba ocen 3)

To jedna z najczęstszych alergicznych chorób skórnych. Obalamy najpopularniejsze mity

Atopowe zapalenie skóry to jedna z najczęstszych alergicznych chorób skóry. Jest to schorzenie zapalne, niezakaźne, o przewlekłym i nawrotowym charakterze. AZS jest związane z nadwrażliwością miejscową na określone substancje takie jak kurz, niektóre pokarmy, drożdżaki, bakterie, wełna.

Czytaj też: Alergia to piętno cywilizacji

Fakt nr 1. Masz suchą skórę? Być może grozi ci atopowe zapalenie skóry

Skóra osób narażonych na rozwój AZS charakteryzuje się kilkoma cechami:
•    Jest zazwyczaj sucha – spowodowane jest to utratą naturalnej powłoki lipidowej, zabezpieczającej skórę przed nadmierną utratą wody oraz z zaburzeń struktury naskórka
•    Na skórze pojawiają się rogowacenia mieszkowe (małe, ciemne punkciki) czyli zaburzenie oddzielania i usuwania zrogowaciałych mas naskórka oraz gromadzenie ich w obrębie mieszków włosowych
•    Skóra ma obniżony próg świądowy
•    Skóra charakteryzuje się nadmierną aktywnością drobnych naczyń tętniczych zlokalizowanych w skórze właściwej

Fakt nr 2. Atopowe zapalenie skóry pojawia się już w pierwszych miesiącach życia

AZS pojawia się w pierwszych miesiącach życia dziecka, po czym samoistnie znika, aby ponownie dać o sobie znać za kilka lat. Choroba może nawracać w dorosłym okresie życia. W atopowym zapaleniu skóry wyróżnia się trzy fazy:
•    niemowlęcą – objawy ustępują do 2. roku życia
•    dziecięcą – trwa do 12. roku życia
•    dorosłych

Fakt nr. 3. Coraz więcej osób (zwłaszcza kobiet) choruje na atopowe zapalenie skóry

Obecnie obserwuje się systematyczny wzrost ilości zachorowań łączony głównie z postępem cywilizacyjnym, przemysłowym i zanieczyszczeniem środowiska. Co prawda nie stwierdzono zwiększonego występowania choroby u jednej z płci, jednak daje się zauważyć nieco cięższy przebieg oraz gorsze rokowanie wśród dziewczynek (kobiet).

Zobacz też: Porfiria - objawy, leczenie, diagnostyka

Fakt nr.4 Objawy atopowego zapalenia skóry zmieniają się w zależności od fazy

W przebiegu choroby obserwuje się charakterystyczne przechodzenie od zmian ostrych, typowych dla wieku niemowlęcego i wczesnego dzieciństwa (drobne grudki i pęcherzyki bez widocznego rogowacenia naskórka, nie obserwuje się również lichenizacji, czyli pogrubienia skóry na skutek ciągłego drapania oraz stanu zapalnego) do wykwitów utrzymujących się przewlekle u młodzieży i osób dorosłych (rozległe nawarstwienia naskórka i typowa lichenizacja).

Lokalizacja zmian zależy od wieku pacjenta:
•    u niemowląt są to zwykle okolice twarzy i szyi, łokci, nadgarstków oraz kolan;
•    u dzieci i dorosłych głównie zajęte są powierzchnie zgięciowe stawów łokciowych i kolanowych oraz nadgarstki.

Fakt nr.5 Atopowe zapalenie skóry to choroba o podłoży genetycznym

Badania potwierdziły istotne zwiększenie częstości występowania atopowego zapalenia skóry u osób, których rodzice również cierpieli na schorzenia alergiczne np. atopowe zapalnie skóry, ale też np. katar sienny, astma oskrzelowa.

Fakt nr.6. Na rozwój atopowego zapalenia skóry mają wpływ czynniki środowiskowe

Powodują one kolejny wysiew zmian oraz pogarszają stan już istniejących. Należy wyraźnie zaznaczyć, że u zdrowych osób czynniki te nie wywołują istotnych zmian w obrębie skóry. Natomiast w połączeniu z predyspozycją genetyczną, zaburzeniami immunologicznymi, nadwrażliwością oraz cechami skóry atopowej, mogą pojawić się charakterystyczne objawy choroby. Wśród nich wyróżnia się:
•    czynniki wziewne – kurz, pyły, roztocza
•    czynniki pokarmowe – mleko, truskawki, czekolada, orzeszki arachidonowe i laskowe, jaja, ryby, skorupiaki, soja i niektóre zboża
•    substancje chemiczne (np. w środkach czyszczących), kosmetyki
•    wełnę;
•    czynniki infekcyjne – niektóre drobnoustroje, jak grzyby i bakterie - skóra osób chorych nie stanowi skutecznej bariery dla drobnoustrojów, co skutkuje częstymi infekcjami
•    stres;
•    niska temperatura powietrza

Fakt nr.7 W leczeniu atopowego zapalenia skóry wykorzystuje się leczenie miejscowe i ogólne


Sprawdź, jak pielęgnować skórę atopową

W terapii miejscowej ważne jest systematyczne stosowanie profesjonalnych preparatów nawilżających dostępnych w aptekach bez recepty, które natłuszczają skórę i zmniejszają objawy jej wysuszenia. Należy je nakładać na całe ciało po każdej kąpieli oraz na dłonie po każdym umyciu. Na AZS stosuje się także miejscowo maści i kremy zawierające glikokortykoidy o średniej sile działania. Ich działanie polega na hamowaniu aktywności układu immunologicznego oraz zmniejszeniu wydzielania cytokin prozapalnych, tym samym ograniczają lokalny odczyn zapalny. U dzieci można stosować maści zawierające leki immunosupresyjne.

Terapia ogólna opiera się na doustnych środkach antyhistaminowych  oraz doustnych glikokortykoidach o pośredniej sile działania, które stosowane są praktycznie wyłącznie w okresach wysiewu zmian. Ich zadaniem jest redukcja odczynu zapalnego. Na AZS można stosować także doustne leki immunosupresyjne  oraz fotochemio terapię,   podczas której pacjenta poddaje się promieniowaniu UVA codziennie, przez kilka tygodni, za pomocą specjalnego aparatu.

Mit nr. 1. Atopowe zapalenie skóry można leczyć innymi metodami na przykład homeopatią

Żadne badania nie potwierdziły skuteczności innych niż wyżej wymienione metod leczenie AZS. Do metod, które chętnie są stosowane przez chorych, ale nie zostały uznane za skuteczne na drodze badań należą:
•    Akupunktura
•    Homeopatia
•    Odpowiednia dieta
•    Stosowanie probiotyków
•    Suplementacja niezbędnych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych
•     Domięśniowe iniekcje autologicznej krwi
•     Bioprądy
•     Aromaterapia
•     Masaż
•     Hipnoterapia
•     Ziołolecznictwo


Zobacz: Alergia chroni przed nowotworem

Czytaj też: Plamy wątrobowe - leczenie

Temat miesiąca: Skuteczne sposoby na ból gardła