Fizjologia snu

Starszy niż rok

Ocena użytkowników

(liczba ocen 3)

Co odpowiada za sen? Pierwsze badania nad regulacją snu przeprowadzono w latach sześćdziesiątych ubiegłego stulecia, mierzono wtedy wpływ różnych neuroprzekaźników.

Zgodnie z przeprowadzonymi badaniami wywnioskowano, że neurony serotoninergiczne są odpowiedzialne za rozpoczęcie fazy REM, natomiast neurony noradrenergiczne za trwanie. Nowsze badania mówią zaś, że w regulacji snu bierze udział wiele czynników, których funkcjonowanie nie zostało jeszcze poznane. Za twórcę współczesnych badań nad snem uważa się N. Kleitmana, który na podstawie elektroencefalogramu pierwszy opisał cykliczność snu. Jego zapisy posłużyły do wypracowania standardowych rejestracji i klasyfikacji snu obowiązujących do dzisiaj. Cykle snu Spróbujmy prześledzić to co dzieje się podczas snu. Kładziemy się spać. Spada aktywność mózgu, uspakajamy się. Wkraczamy w fazę 0. Fazę tę nazywa się również zasypianiem lub latencją. Trwa od 10 do 15 minut. Następnie rozpoczyna się faza I lekkiego snu. Mięśnie rozluźniają się, a gałki oczne nie poruszają się. Nasz umysł emituje wtedy oderwane od siebie, nielogiczne obrazy i skojarzenia. Fazę II charakteryzuje stopniowe wyłączanie świadomości. Pojawia się jakieś 30 minut od zaśnięcia. Kolejne fazy nazwane są snem wolnofalowym (III i IV lub faza SEM). Nasza świadomość jest wyłączona. Jest to etap w którym dochodzi do regeneracji sił psychicznych jak i fizycznych. Oddech staje się regularny i rzadszy, spada ciśnienie tętnicze krwi. Dodatkowo zanika napięcie mięśni, ruchy gałek ocznych i spada temperatura ciała. Sen wolnofalowy dominuje przez pierwszą część nocy i zwykle trwa do godziny. Następne fazy snu wolnofalowego trwają krócej. Po około 70 minutach pierwszego cyklu snu, zwolnione fale mózgowe zaczynają przyspieszać. Wkraczamy ponownie w fazy snu, tylko tym razem od 4 do 1. Następnie wchodzimy w fazę snu REM, zwaną też snem paradoksalnym. Stadium to charakteryzuje szybkie ruchy gałek ocznych, przyspieszone bicie serca i oddech. Wtedy też śnimy. Ciekawym zjawiskiem, jest to, że nasz układ ruchowy znajduje się w stanie paraliżu sennego, co chroni nas przed aktywnością ruchową zgodną z aktywnością naszych snów. Fazy snu powtarzają się w ciągu nocy, a czas trwania jednego cyklu wynosi 90 minut. Po tym czasie następuje faza REM. Pierwsza faza REM na ogół trwa 10 minut, natomiast kolejne nad ranem przeciągają się nawet do 50 minut. Aby się wyspać i wstać wypoczętym potrzebujemy trzech pełnych cykli. Nie długość a jakość Sen w trakcie dwóch pierwszych faz jest płytki. Zmienia się to w trakcie trwania snu wolnofalowego i paradoksalnego. Fazy 3 i 4 odpowiadają za głęboki, zdrowy sen, a faza REM za marzenia senne i przetwarzanie informacji. Stąd żeby się wyspać potrzebujemy jak najwięcej snu w fazach 3, 4 i REM. Niektórym wystarcza więc 5 godzin snu, a innym więcej. Na ogół uważa się, że dorosła osoba potrzebuje 7,5 – 8 godzin snu.

Co odpowiada za sen?
Pierwsze badania nad regulacją snu przeprowadzono w latach sześćdziesiątych ubiegłego stulecia, mierzono wtedy wpływ różnych neuroprzekaźników.

Zgodnie z przeprowadzonymi badaniami wywnioskowano, że neurony serotoninergiczne są odpowiedzialne za rozpoczęcie fazy REM, natomiast neurony noradrenergiczne za trwanie. Nowsze badania mówią zaś, że w regulacji snu bierze udział wiele czynników, których funkcjonowanie nie zostało jeszcze poznane.

Za twórcę współczesnych badań nad snem uważa się N. Kleitmana, który na podstawie elektroencefalogramu pierwszy opisał cykliczność snu. Jego zapisy posłużyły do wypracowania standardowych rejestracji i klasyfikacji snu obowiązujących do dzisiaj.

Cykle snu
Spróbujmy prześledzić to co dzieje się podczas snu. Kładziemy się spać. Spada aktywność mózgu, uspakajamy się. Wkraczamy w fazę 0. Fazę tę nazywa się również zasypianiem lub latencją. Trwa od 10 do 15 minut.

Następnie rozpoczyna się faza I lekkiego snu. Mięśnie rozluźniają się, a gałki oczne nie poruszają się. Nasz umysł emituje wtedy oderwane od siebie, nielogiczne obrazy i skojarzenia.

Fazę II charakteryzuje stopniowe wyłączanie świadomości. Pojawia się jakieś 30 minut od zaśnięcia.

Kolejne fazy nazwane są snem wolnofalowym (III i IV lub faza SEM). Nasza świadomość jest wyłączona. Jest to etap w którym dochodzi do regeneracji sił psychicznych jak i fizycznych. Oddech staje się regularny i rzadszy, spada ciśnienie tętnicze krwi. Dodatkowo zanika napięcie mięśni, ruchy gałek ocznych i spada temperatura ciała. Sen wolnofalowy dominuje przez pierwszą część nocy i zwykle trwa do godziny. Następne fazy snu wolnofalowego trwają krócej.

Po około 70 minutach pierwszego cyklu snu, zwolnione fale mózgowe zaczynają przyspieszać. Wkraczamy ponownie w fazy snu, tylko tym razem od 4 do 1. Następnie wchodzimy w fazę snu REM, zwaną też snem paradoksalnym. Stadium to charakteryzuje szybkie ruchy gałek ocznych, przyspieszone bicie serca i oddech. Wtedy też śnimy. Ciekawym zjawiskiem, jest to, że nasz układ ruchowy znajduje się w stanie paraliżu sennego, co chroni nas przed aktywnością ruchową zgodną z aktywnością naszych snów.

Fazy snu powtarzają się w ciągu nocy, a czas trwania jednego cyklu wynosi 90 minut. Po tym czasie następuje faza REM. Pierwsza faza REM na ogół trwa 10 minut, natomiast kolejne nad ranem przeciągają się nawet do 50 minut.

Aby się wyspać i wstać wypoczętym potrzebujemy trzech pełnych cykli.

Nie długość a jakość
Sen w trakcie dwóch pierwszych faz jest płytki. Zmienia się to w trakcie trwania snu wolnofalowego i paradoksalnego. Fazy 3 i 4 odpowiadają za głęboki, zdrowy sen, a faza REM za marzenia senne i przetwarzanie informacji. Stąd żeby się wyspać potrzebujemy jak najwięcej snu w fazach 3, 4 i REM. Niektórym wystarcza więc 5 godzin snu, a innym więcej. Na ogół uważa się, że dorosła osoba potrzebuje 7,5 – 8 godzin snu.

Temat miesiąca: Skuteczne sposoby na ból gardła