Hipotermia terapeutyczna


 
Starszy niż rok

Ocena użytkowników

(liczba ocen 3)

Badania kliniczne i laboratoryjne wskazują, że hipotermia obniża mózgowy metabolizm, przepływ krwi, podwyższone ciśnienie wewnątrz czaszkowe i pourazowy odczyn zapalny.

Kontrolowane obniżenie ciepłoty ciała zmniejsza zużyciu tlenu, a przez co obniża ryzyko zgonu i rozmiary uszkodzenia mózgu. Hipotermia terapeutyczna bądź indukowana jest zamierzonym wynikiem działań leczniczych podejmowanych w określonych przypadkach klinicznych. Na podstawie przeprowadzonych badań wiadomo, że zastosowanie terapeutyczne ma jedynie łagodna i umiarkowana hipotermia. Stosuje się chłodzenie do temperatur ciała w przedziale 32 – 34ᵒC. Obniżenie temperatury ciała do 30ᵒC nie poprawia rokowania i nie wydłuża przeżycia pacjentów, a może nieść ze sobą poważne komplikacje zdrowotne.

Hipotermia stosowana w kardiologii i neurologii

Hipotermię od lat stosują lekarze przeprowadzając operacje kardiologiczne lub neurologiczne. Dzięki zastosowaniu metody obniżenia temperatury ciała można uratować życie osobom po przebytym zawale serca. Przerwanie dostaw tlenu i substancji odżywczych dla ośrodkowego układu nerwowego nie jest natychmiast odpowiedzialne za śmierć neuronów. To raczej efekt powiązanych zdarzeń o charakterze biochemicznym i biologicznym rozłożonym w czasie.

Zobacz: Jak postępować w przypadku wychłodzenia organizmu

Niedotlenienie

Przerwa w dostawie tlenu powoduje oczywiście nieodwracalne szkody w tkance mózgowej. Pierwszym sygnałem niedotlenienia mózgu jest depolaryzacja obszaru zawałowego, następnie po kilku godzinach obszar zajęty jest zapaleniem. Po kilku dniach od niedotlenienia aktywuje się proces apoptozy czyli samobójstwa komórek OUN. Na ten proces składają się takie czynniki jak:

• Dysfunkcja mitochondriów
• Zaburzenia energetyczne (niedobór ATP, fosfokreatyny)
• Zaburzenia enzymatyczne (pojawienie się kaspaz)
• Zaburzenia homeostazy kanałów jonowych przede wszystkim w zakresie jonu Ca2+

Zalety obniżania temparatury

Przerwanie jednego z wielu ogniw tego procesu patologicznych zjawisk może spowodować powrót prawidłowej czynności komórki hamując program apoptozy. Hipotermia przerywa właśnie tą kaskadę zjawisk, sprawia, że wszystkie procesy zostają spowolnione. Hipotermia chroni przed uszkodzeniem DNA, peroksydacją lipidów, tworzeniem leukotrienów i wytwarzaniem NO. Dodatkowym plusem takiego stanu jest obniżenie poziomu reaktywnych form tlenu, pojawiających się niezależnie od składnika zapalnego.

Podjęcie decyzji o zastosowaniu hipotermii powinno być w każdym przypadku rozważane indywidualnie po uwzględnieniu przeciwwskazań, tak aby osiągnąć jak najlepsze efekty terapeutyczne. Zgodnie z nowoczesnymi zasadami leczenia, hipotermia powinna być wprowadzona obligatoryjnie u chorych po resuscytacji krążeniowo-oddechowej, czy osobach po urazach czaszkowo-mózgowych z objawami podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego.

Czytaj też: