Jak postępować z chorym z udarem mózgu?

Jeśli chory dostał udaru mózgu, należy go natychmiast odwieźć do szpitala, a najlepiej wezwać pogotowie ratunkowe.

Wskazane jest, aby rodzina towarzyszyła choremu w celu udzielenia wywiadu o zachorowaniu (jakie objawy wystąpiły i w jakich okolicznościach), gdyż chory często nie może sam takich informacji udzielić (zaburzenia mowy, stres). Ważne jest też dostarczenie kart informacyjnych o przebytych chorobach i przyjmowanych lekach.
W szpitalu lekarz zbierze dokładny wywiad o zachorowaniu, zbada chorego, a następnie wykona szereg badań w celu określenia rodzaju i przyczyny udaru. Jeśli chory dotrze do szpitala odpowiednio szybko od wystąpienia objawów i okaże się, że udar mózgu jest niedokrwienny, istnieje możliwość leczenia trombolitycznego (do 3 godzin od wystąpienia udaru). Polega ono na podaniu leku rozpuszczającego skrzep blokujący przepływ krwi w tętnicy.

Do badań wykonywanych w szpitalu należą między innymi:

  • Badanie krwi w celu oznaczenia poziomu cukru , cholesterolu, elektrolitów, wykrycia zaburzeń krzepnięcia i składu krwi.
  • EKG w celu wykrycia zaburzeń rytmu serca lub jego niedokrwienia.
  • RTG klatki piersiowej w celu oceny serca i płuc.
  • Badanie komputerowe głowy (CT), które potwierdza rozpoznanie i określa, czy udar jest niedokrwienny, czy krwotoczny, oraz może pokazać, w jakiej części mózgu i jak duży jest obszar uszkodzenia. Badanie to wykluczy inną przyczynę choroby, która może powodować podobne objawy kliniczne, np. guz mózgu.
  • Badanie USG tętnic w celu określenia, czy istnieje zwężenie lub niedrożność tętnic szyjnych i kręgowych.
  • W niektórych przypadkach wykonuje się angiografię komputerową (angioCT) lub klasyczną arteriografię tętnic (podanie kontrastu do tętnic) – najczęściej u chorych z podejrzeniem tętniaka tętnic mózgowych. Gdy istnieją wątpliwości, przeprowadza się badanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI).

W szpitalu – w zależności od potrzeb – lekarze mogą zlecić wykonanie szeregu innych zabiegów:

  • W przypadku zaburzeń oddawania moczu chory może mieć założony cewnik lub pampersy.
  • W przypadku wystąpienia zaburzeń połykania chory może być karmiony donosową sondą, a w przypadku długo utrzymujących się zaburzeń – sondą bezpośrednio do żołądka (gastrostomia).

W przypadku zaburzeń oddychania chory może mieć założoną rurkę intubacyjną, tracheotomię lub być podłączony do respiratora.
Wskazane jest, aby każdy leżący chory miał założone pończochy przeciwzakrzepowe.

W szpitalu oprócz leczenia farmakologicznego chory rozpocznie kompleksowy proces rehabilitacji: ćwiczenia ruchowe, ćwiczenia funkcji mowy i sprawności myślenia. Rehabilitacja powinna być rozpoczęta najwcześniej jak to możliwe.
W trakcie pobytu chorego w szpitalu wskazane jest, aby rodzina kontaktowała się z lekarzem i fizjoterapeutą w celu uzyskania informacji o właściwym postepowaniu z chorym i pomocy w procesie rehabilitacji chorego, aby szybciej powrócił do zdrowia.



Fundacja Udar Mózgu

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA