Jak żyć z chorobą Parkinsona?


 

Ocena użytkowników

(liczba ocen 3)

Parkinson dotykający przeważnie ludzi starszych jest nieuleczalną chorobą, z którą trzeba się nauczyć żyć. Aktywność fizyczna oraz leczenie opóźniają kolejne objawy.

Dobrze zbadana, opisana i mimo postępu medycyny - nadal nieuleczalna. Po raz pierwszy została opisana przez angielskiego lekarza Jamesa Parkinsona, który już w 1817 roku rozpoznał jej objawy. Nazywana początkowo drżączką poraźną, choroba Parkinsona dotyczy 1% populacji, w większości dotykając starszych ludzi. W Polsce chorzy liczą grupę ok. 80 – 100tys.

Do znanych postaci, których dotknęła ta przypadłość należą np. poeta Stanisław Barańczak, przywódca chiński Mao Tse Tung, polityk palestyński Jaser Arafat, piosenkarz Johnny Cash. Od razu narzuca się także skojarzenie z papieżem Janem Pawłem II. Znacznie częściej chorują na nią mężczyźni niż kobiety.

Czytaj więcej: Choroba Parkinsona – jak dłużej zachować sprawność?

Objawia się stopniowo

Zmiany zwyrodnieniowe w ośrodkowym układzie nerwowym prowadzą do uszkodzenia bądź zerwania wewnątrzmózgowych połączeń komunikacyjnych. Dochodzi do obumierania komórek nerwowych odpowiedzialnych za wytwarzanie dopaminy, niezbędnej do prawidłowej pracy mięśni. Gdy niedobór tego chemicznego neuroprzekaźnika spadnie 20 – 30% poniżej normy, pojawiają się objawy choroby – bardzo powoli, rozwijając w ciągu kilkunastu lat.

Początkowo obserwuje się mniejszą zgrabność ruchową, kłopoty z wysławianiem się. Także spowolnienie, zmiany w piśmie (bardzo drobne litery). Można pomylić takie symptomy z tym, co dotyczy po prostu podeszłego wieku. Jednak kiedy do tego typu znaków dojdą zaburzenia równowagi, kłopoty z wykonywaniem czynności, które wcześniej nie stanowiły żadnego problemu – wstawanie z krzesła czy łóżka, przewracanie się na drugi bok, wtedy taka osoba najczęściej pojawia się u lekarza. Znane objawy to także trudności w rozpoczynaniu dowolnych ruchów, drżenie palców, sztywność mięśni, chodzenie z charakterystycznym „szuraniem”. Choroba nie osłabia sprawności intelektualnej, co pozwala zachować poczucie godności pomimo innych uciążliwości.

Czytaj więcej: Dieta w chorobie Parkinsona: przykładowy jadłospis osoby chorej

Pomocna aktywność

Niestety leczenie pozostaje ciągle tylko objawowe, nie zatrzymując postępów choroby. W łagodzeniu dolegliwości pomaga rehabilitacja, która może także opóźnić jej rozwój. W Polsce, tak jak i na świecie, działają stowarzyszenia, fundacje, w których opiekunowie pomagają ludziom akceptować życie z chorobą Parkinsona, np. Żyć z chorobą Parkinsona, Stowarzyszenie Osób Niepełnosprawnych Akson, Fundacja Aktywni. W tej ostatniej można m. in. ćwiczyć w grupie Nordic Walking, który zmusza do ruchu kolana i biodra, zwiększa wytrzymałość ciała. Niezwykle ważne jest, żeby chorzy posiadali gruntowną wiedzę na temat choroby, rozpoznanie symptomów. Stowarzyszenia i fundacje dbają o upowszechnianie wiedzy na temat Parkinsona, by także otoczenie potrafiło zrozumieć pewne zachowania i nie wprowadzać dotkniętego schorzeniem w dyskomfort.

Czytaj też: