Kiła w ciąży oraz kiła wrodzona u dzieci - diagnoza i leczenie

kiła w ciąży

Autor

Alicja Dutkiewicz

Zachorowanie na kiłę w czasie ciąży jest niebezpieczne dla matki, ale także dla płodu. Chora kobieta może zarazić nienarodzone dziecko przez łożysko lub w trakcie porodu. W trosce o zdrowie malucha w czasie ciąży należy wykonać dwa razy obowiązkowe profilaktyczne badania krwi w kierunku syfilisu.

Kiła nabyta lub nieleczona w czasie ciąży to choroba bardzo niebezpieczna. Znaczenie ma stadium jej rozwoju oraz działania podjęte w kierunku jej zwalczenia. U nienarodzonego dziecka może dojść do groźnych zaburzeń, powstania ciężkich wad rozwojowych, a nawet do śmierci. Dlatego profilaktyczne testy krwi, wykonane w odpowiednim momencie, wykrywające obecność bakterii powodujących syfilis, są dla ciężarnych obowiązkowe i refundowane przez NFZ.

Badanie VDRL w ciąży

  • I badanie– wykonywane na początku ciąży (do 16 tygodnia),
  • II badanie – wykonywane pod koniec ciąży (około 37 tygodnia).

Badanie krwi VDRL wykonuje się dwukrotnie, ponieważ do zakażenia płodu może dojść przez łożysko w łonie matki (tzw. kiła wrodzona) lub podczas porodu (tzw. kiła nabyta), gdy do zakażenia dochodzi w czasie porodu, przez kanał rodny.

Leczenie kiły w ciąży

Nie istnieją domowe sposoby leczenia kiły. Kobieta ciężarna zmagająca się z tym schorzeniem musi być pod stałą opieką lekarza i stosować się do jego zaleceń. Badanie krwi wykonane w pierwszym trymestrze ciąży jest niezwykle ważne. Wczesne wykrycie choroby pozwoli na szybkie włączenie niezbędnego leczenia. Kiła wykryta zbyt późno spowoduje znaczne uszkodzenia płodu, a nawet jego śmierć. Największe ryzyko zarażenia płodu syfilisem następuje po 5 miesiącu ciąży. Wcześniejsza diagnoza i wdrożenie odpowiedniego leczenia dają duże szanse na zahamowanie choroby i uchronienie przed nią dziecka. Zazwyczaj kobieta w ciąży chora na syfilis, stosuje antybiotykoterapię. Zaleca się przyjmowanie penicyliny przez okres około 20 dni. Według statystyk u 40% ciężarnych kobiet, które nie zdają sobie sprawy z zakażenia bakteriami krętka bladego lub nie podejmują leczenia kiły, występują powikłania, które prowadzą do zgonu płodu lub noworodka.

Sprawdź: Stan przedrzucawkowy i rzucawka w ciąży

Kiła wrodzona u dzieci

Wyróżnia się dwa rodzaje kiły wrodzonej:

  • wczesną – objawy występują u dzieci do 2 roku życia (najczęściej pomiędzy 2 a 10 tygodniem);

OBJAWY: sapka kiłowa (płynna wydzielina w nosie), zajady w kącikach ust, powiększone węzły chłonne, niedokrwistość, marskość wątroby, anemia;

  • późną –  objawy pojawiają się po 2 roku życia, są niezakaźne;

OBJAWY: głuchota, deformacja zębów (tzw. zęby Hutchinsona), zaniki i uszkodzenia nerwów, zapalenie rogówki, „siodełkowaty” nos, nawracające wysięki stawowe.

Aby rozpoznać u dziecka kiłę wrodzoną należy stwierdzić obecność bakterii krętka bladego w próbkach pobranych z łożyska, pępowiny lub miejsc chorobowo zmienionych. W postawieniu wczesnej diagnozy niezbędny jest również wywiad medyczny przeprowadzony z matką dziecka. Dlatego w wielu szpitalach kobieta rodząca musi przedstawić aktualny wynik testu VDRL.

Leczenie kiły wrodzonej

Leczeniem szpitalnym zostają objęte wszystkie dzieci urodzone przez matki zmagające się w trakcie ciąży z kiłą. Noworodkom podawana jest dożylnie penicylina krystaliczna. W przypadku alergii na ten antybiotyk można zastosować erytromycynę, jednak jedynie u dzieci powyżej 1 miesiąca życia.

Przeczytaj także:

Oceń artykuł

(liczba ocen 16)

Pytanie: Czy według Ciebie bankowanie krwi pępowinowej to dobra inwestycja?

  Tak. Jej późniejsze wykorzystanie może uratować życie.

  Nie sądzę, ale na wszelki wypadek warto się zabezpieczyć.

  Nie. Uważam, że nie zostanie wykorzystana.

Patronem sondy jest Polski Bank Komórek Macierzystych

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA