Na czym polega wysiękowe zapalenie ucha środkowego?

Starszy niż rok

Ocena użytkowników

(liczba ocen 3)

Przewlekłe wysiękowe zapalenie ucha środkowego jest definiowane jako obecność płynu w uchu środkowym bez objawów ostrej infekcji ucha. Głównym objawem chorobowym jest niedosłuch przewodzeniowy, który może być przyczyną opóźnionego rozwoju mowy w populacji dziecięcej.

W pierwszym roku życia około 50% dzieci doświadcza OME, natomiast do drugiego roku życia liczba ta wzrasta do 60%. Choroba ma tendencje do samoograniczenia.

Wiele przypadków ustępuje samoistnie w ciągu trzech miesięcy, około 30 – 40% ma nawracające wysiękowe zapalenie uszu, natomiast 5-10% rozwija postać przewlekłą OME, w której wysięk utrzymuje się co najmniej 3 miesiące. Około 80% dzieci doświadcza przynajmniej jednego epizodu OME do czwartego roku życia.

Objawy

Dyskretne objawy, jak poczucie pełności i przelewania się w uchu, niedosłuch o niewielkim nasileniu, stwarzają szereg trudności w prawidłowym rozpoznawaniu tej jednostki.

Diagnostyka powinna dążyć do ich szybkiego wykrycia, bowiem utrzymanie się niedosłuchu może w sposób trwały niekorzystnie wpływać na rozwój dziecka. Niedosłuch przewodzeni owy jak i odbiorczy może mieć negatywny wpływ na procesy poznawcze, rozwój emocjonalny i osiągnięcia w nauce.

Patogeneza

W złożonej patogenezie wysiękowego zapalenia ucha środkowego uwzględnia się czynniki zakaźne, środowiskowe oraz genetyczne często wzajemnie nakładające się. Dysfunkcja trąbki słuchowej odgrywa kluczową rolę w patogenezie OME. Mechaniczna lub funkcjonalna niedrożność trąbki słuchowej prowadzi do powstania ujemnego ciśnienia w uchu środkowym.

Wewnątrzpochodna niedrożność mechaniczna może być związana z obrzękiem błony śluzowej w wyniku infekcji lub alergii, natomiast zewnątrzpochodna niedrożność jest związana najczęściej z przerostem migdałka gardłowego lub guzem w nosogardle.

Wysiękowe zapalenie ucha jest często następstwem ostrego zapalenia ucha wywołanego przez bakterie Gram – ujemne i Gram dodatnie. Główne trzy bakterie najczęściej izolowane z aspiratów ucha to Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis.

W powstaniu wysięku w uchu środkowym biorą udział adenowirusy, rhinowirusy, RS – wirusy, wirusy grypy i para grypy. Wirusowa infekcja w drogach oddechowych zwiększa przesięk, powodując dysfunkcję trąbki słuchowej, niszczy komórki rzęskowe upośledzając klirens śluzowo-rzęskowy w nosogardle i trąbkach słuchowych, zwiększa przyleganie bakterii poprzez zmianę ich adherencji.

Czynniki immunologiczne, które biorą udział w odpowiedzi zapalnej, są produkowane przez komórki nacieku zapalnego.

Czytaj też:

Temat miesiąca: Skuteczne sposoby na ból gardła