Nadpotliwość – przyczyny i diagnozowanie przykrej dolegliwości

Samo pocenie się nie powinno być powodem do niepokoju – to naturalny stan organizmu, który chroni nas przed przegrzaniem czy udarem. Jeśli jednak problemy związane z nadpotliwością zbyt często nie kończą się na estetyce i powodują trudności w organizacji codziennego życia, dolegliwość należy potraktować poważnie. O przyczynach i diagnozowaniu nadpotliwości opowiada Medme.pl lek. Ewelina Kowalska.

- Nadpotliwość (z łac. hyperhidrosis) to stan, w którym dochodzi do wytwarza zbyt dużej ilości potu. Nie chodzi tu jednak o wilgotne dłonie czy niewielkie mokre plamy na odzieży – to może zdarzyć się każdemu. Chorobliwa nadpotliwość wiąże się z produkcją naprawdę dużych ilości potu. W skrajnych przypadkach okolice dotknięte nadpotliwością, np. dłonie, wyglądają tak, jakbyśmy dopiero co wynurzyli je z wody! I jak tu podać komuś taką ociekającą potem dłoń? Nadpotliwość lokalizuje się jednak nie tylko na dłoniach – dotyczyć też może stóp, twarzy, pach, a nawet całego ciała. Chorobliwa nadpotliwość zakłóca normalne funkcjonowanie, kontakty społeczne, znacząco obniża jakość życia, a nawet prowadzić może do izolacji od otoczenia i zaburzeń psychicznych z depresją na czele.

Czytaj też: Nadpotliwość - wstydliwy problem

Dlaczego się pocimy?

- Wytwarzanie potu to bardzo ważnych mechanizm termoregulacyjny, niezbędny do utrzymania stałej temperatury ciała, co zapewnia warunki do prawidłowego funkcjonowania całego organizmu. Innymi słowy: pocenie się chroni nas przed przegrzaniem. Pot pokrywający skórę stopniowo z niej paruje, zabierając ze sobą ciepło. W naszej skórze znajduje się aż 2-3 mln gruczołów potowych (z czego aż 2/3 zlokalizowanych jest na stopach i dłoniach!). Poza udziałem w termoregulacji gruczoły potowe odgrywają też pewną rolę w gospodarce wodno-elektrolitowej – z potem traci się nie tylko wodę, ale i jony: sód, potas, wapń itd. Mogą być też z nim wydalane niektóre leki. Ponadto pot wraz z wydzieliną gruczołów łojowych tworzy na powierzchni skóry ochronną barierę zwaną płaszczem hydrofilowym, która osłania nas przez niekorzystnym wpływem czynników zewnętrznych oraz inwazją drobnoustrojów.

- W fizjologicznych warunkach do wzmożonego wytwarzania potu dochodzi podczas wysiłku fizycznego, stresu czy innych silnych emocji. Nadmierne pocenie się jest też nieuniknione w przypadku przebywania w wysokich temperaturach, zwłaszcza przy dużej wilgotności otoczenia oraz po spożyciu ostrych przypraw, a także kawy i herbaty. „Patologiczna” nadpotliwość wiąże się zazwyczaj z zaburzeniami hormonalnymi (nadczynnością tarczycy, cukrzycą), infekcjami przebiegającymi z wysoką gorączką, otyłością, menopauzą u kobiet oraz andropauzą u mężczyzn. Ponadto może towarzyszyć niektórym nowotworom, np. guzowi nadnercza o nazwie pheochromocytoma, który produkuje i uwalniania aminy katecholowe, czyli adrenalinę i noradrenalinę. W około 60% przypadków nie udaje się ustalić przyczyny wzmożonej produkcji potu. Nadpotliwość taką nazywamy idiopatyczną lub samoistną. Jej podłoże nie zostało jeszcze do końca poznane. W patogenezie schorzenia rozważa się duży udział czynników genetycznych, na co wskazuje fakt częstego występowania tego problemu u kilku spokrewnionych ze sobą osób.

Zobacz też: Niezawodny antybiotyk, który znajduje się w ludzkim pocie.

- Tak naprawdę trudno jest określić, jaka ilość potu jest prawidłowa, a jaka nie. Wytwarzanie potu zależy od wielu czynników, dlatego nadpotliwość często rozpoznaje się na podstawie wywiadu, czyli subiektywnych odczuć dotkniętych nią osób. Istnieją też bardziej obiektywne metody diagnostyki nadpotliwości. Jedną z najbardziej znanych jest tzw. test Minora, czyli próba jodowo-skrobiowa. Polega on na posmarowaniu skóry w miejscu podejrzewanym o nadpotliwość jodyną, a następnie posypaniu skrobią. Jeżeli po tych zabiegach dojdzie do zbrunatnienia badanego obszaru – nadpotliwość zostaje potwierdzona.

Czy stosowanie antyperspirantów grozi rakiem?

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

Pytanie: W jakich okolicznościach najczęściej korzystasz z plastrów z opatrunkiem?

  Przy skaleczeniach

  Przy odciskach i pęcherzach (np. na stopach)

  Przy stłuczeniach z naruszeniem skóry

  Przy oparzeniach

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA