Nieinwazyjne metody wspomagania oddechu u dzieci z SMA

Gdy – mimo opieki i rehabilitacji mięśnie oddechowe staną się na tyle słabe, że niemożliwe będzie samodzielne oddychanie – chorzy na SMA potrzebują pomocy w oddychaniu. Jakie są nieinwazyjne metody wspomagania oddechu u dzieci z rdzeniowym zanikiem mięśni?

Odpowiednie leczenie zakażeń układu oddechowego, rehabilitacja oddechowa oraz zabiegi mające na celu opóźnienie pojawienia się deformacji klatki piersiowej oraz skrzywienia kręgosłupa mają kluczowe znaczenie w utrzymaniu jak najlepszego stanu zdrowia dziecka chorego na rdzeniowy zanik mięśni (SMA). Zaburzony odruch kaszlu, hipowentylacja podczas snu, niewystarczające oczyszczanie dróg oddechowych – wszystko to powoduje, że chorzy z rdzeniowym zanikiem mięśni są bardzo podatni na zakażenia układu oddechowego.

Czytaj też: Stwardnienie zanikowe boczne - przyczyny, objawy, leczenie

Metody leczenia SMA

Powszechne staje się stosowanie pulsoksymetru w celu oceny stopnia nasilenia niewydolności oddechowej w sposób ciągły oraz tlenoterapia podczas zakażenia dróg oddechowych oraz akcji reanimacyjnej. Niestety postępujący charakter schorzenia powoduje, że nawet przy doskonałej opiece i rehabilitacji może przyjść czas, że mięśnie oddechowe będą już na tyle słabe, że niemożliwe będzie samodzielne oddychanie. Wprowadzane są wtedy specjalistyczne metody wspomagania oddechu.

Czytaj także: Typy rdzeniowego zaniku mięśni (SMA)

Metodą nieinwazyjną, nie wymagającą specjalnego otworu w tchawicy (tzw. tracheostomii) jest CPAP jako metoda przejściowa do stosowania BiPAP. CPAP polega na użyciu specjalnej maski przykrywającej nos lub usta i nos jednocześnie, podłączonej do specjalnej pompy, która utrzymuje cały czas dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych. W ten sposób drogi oddechowe są cały czas rozszerzone, przez co można uniknąć hipowentylacji np. w czasie snu.

Czytaj także o inwazyjnych metodach wspomagania oddechu u dzieci z rdzeniowym zanikiem mięśni

BiPAP w uproszczeniu jest bardziej zaawansowaną modyfikacją CPAP-u, która w jeszcze lepszym zakresie pozwala zmniejszać ryzyko hipowentylacji w czasie snu. Na rynku dostępnych jest cały szereg urządzeń, które pozwalają na wspomaganie oddechu obiema metodami. Niestety, są to urządzenia bardzo drogie, a środki od Państwa (jeżeli w ogóle uda się je zdobyć) pokrywają ich zakup jedynie w niewielkim zakresie.

Czytaj także: Rdzeniowy zanik mięśni – jak jest rozpoznawany?

Co dalej?

Rozwiązaniem może być hospicjum domowe, które niejednokrotnie dysponuje takimi urządzeniami i może wypożyczać sprzęt na określonych zasadach. Przeszkoleni w obsłudze pracownicy takich organizacji służą pomocą rodzicom w celu szybkiej i efektywnej nauki użycia sprzętu. Oprócz zmniejszenia okresów hipowentylacji i poprawy wydolności oddechowej dziecka nieinwazyjne metody wspomagania oddechu pozytywnie wpływają na rozwój klatki piersiowej, pośrednio wpływając na zmniejszenie jej deformacji.

Rdzeniowy zanik mięśni. I co dalej?

Decyzję o włączeniu nieinwazyjnych metod wspomagania oddechu podejmują rodzice po konsultacji z lekarzem. Wskazaniem do ich włączenia jest hiperkapnia występująca w czasie dnia oraz objawy pogorszenia funkcjonowania mogące wynikać z niedotlenienia mózgu (bóle głowy, ciągłe złe samopoczucie, lęk itd.).

Czytaj więcej: Perspektywy leczenia rdzeniowego zaniku mięśni

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA