Obiegi krwionośne

Sieć naczyń układu krwionośnego podzielona jest funkcjonalnie na dwa obiegi: duży (obwodowy) i mały (płucny). Zadaniem dużego obiegu jest dostarczenie wraz z krwią tlenu do komórek całego organizmu i odebranie z nich dwutlenku węgla. Przeznacz

Sieć naczyń układu krwionośnego podzielona jest funkcjonalnie na dwa obiegi: duży (obwodowy) i mały (płucny). Zadaniem dużego obiegu jest dostarczenie wraz z krwią tlenu do komórek całego organizmu i odebranie z nich dwutlenku węgla. Przeznaczeniem obiegu płucnego jest natlenowanie krwi powracającej z dużego obiegu dzięki wymianie gazowej zachodzącej w płucach, a także pozbycie się z krwi dwutlenku węgla, poprzez przekazanie go do wydychanego powietrza.

Duży obieg (obwodowy)

Ma za zadanie dostarczenie natlenionej krwi do najmniejszych naczyń włosowatych całego organizmu, co gwarantuje dostarczenie do komórek tlenu i innych substancji odżywczych, a odebranie szkodliwego dwutlenku węgla i pozostałych produktów metabolizmu. Za początek dużego obiegu krwionośnego uznaje się lewą komorę serca, która pompuje natlenioną krew do tętnicy głównej (aorty).

Zobacz wideo: Kto jest narażony na choroby układu krążenia?

Ta rozgałęzia się na coraz mniejsze tętnice i tętniczki, aż w końcu na tętnicze naczynia włosowate. Te przenikają tkanki całego organizmu, a przez ich niezwykle cienkie ściany dochodzi do wymiany niezbędnych substancji między komórkami a krwią. Krew odbiera nie tylko CO2 i zbędne produkty metaboliczne, które powinny zostać wydalone z organizmu, ale transportuje także ciałka układu odpornościowego, hormony i inne substancje regulatorowe. Odtleniona krew zbierana jest w żylnych naczyniach włosowatych, które łączą się tworząc większe żyły. Te zbierają się w duże naczynia żylne i ostatecznie krew w nich płynąca wpada dwiema głównymi żyłami (górną i dolną) do prawego przedsionka uważanego za ostatnią część obwodowego obiegu krwionośnego.

Mały obieg (płucny)

Jego funkcją jest natlenienie krwi spływającej z całego ciała organizmu poprzez przepompowanie jej przez naczynia włosowate pęcherzyków płucnych. Mały obieg krwionośny rozpoczyna się w prawej komorze, która podczas skurczu wyrzuca krew w niej nagromadzoną do tętnicy płucnej (pnia płucnego). Tętnica płucna rozgałęzia się na coraz mniejsze tętniczki, a następnie na tętnicze naczynia włosowate oplatające pęcherzyki płucne.

Dzięki ich niezwykle cienkim ściankom powietrze wdychane do płuc dostarcza tlen do czerwonych krwinek, a odbiera dwutlenek węgla, który potem jest usuwany z organizmu z wydychanym powietrzem. Utleniona krew zbiera się w żylnych naczyniach włosowatych, które potem łączą się w większe żyły, by czterema (czasami trzema) żyłami płucnymi wpaść do lewego przedsionka. Tu kończy się mały obieg krwionośny. Krew z lewego przedsionka podczas jego skurczu jest przesuwana do lewej komory skąd wędruje na duży obieg. Warto zwrócić uwagę, że w obiegu płucnym natleniona krew krąży w naczyniach żylnych, a odtleniona – w tętniczych. Jest to układ dokładnie przeciwny do tego, jaki występuje w obiegu obwodowym.

Czytaj też:

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA