Odczyn Wassermana, czyli badanie w kierunku kiły

kiła

Autor

Alicja Dutkiewicz

Diagnostyka choroby jaką jest kiła opiera się na badaniach serologicznych. Jednym z testów krwi, który pozwala wykryć w niej przeciwciała wskazujące na obecność w organizmie bakterii krętka bladego, jest odczyn Wassermanna (zwany inaczej badaniem WR). Badanie to zalecane jest także w celu kontroli leczenia kiły.

Kiła (zwana także syfilisem) jest wywoływana przez bakterie krętka bladego. Zaliczana jest do chorób wenerycznych, ze względu na drogę zakażenie. Może być przenoszona drogą płciową, ale także przezłożyskową - z matki na nienarodzone jeszcze dziecko. Warto wiedzieć, że do zakażenia tymi bakteriami może dojść nawet przez pocałunek. Taka sytuacja może mieć miejsce, jeśli w gardle osoby zakażonej znajdują się zmiany chorobowe.

Syfilis może być nabyty (zakażanie poprzez intymny kontakt z chorym) lub wrodzony (zakażenie w łonie matki).  Kiłę nabytą dodatkowo dzielmy na jej wczesną odmianę (trwa do 2 lat od momentu zakażenia) oraz na kiłę późną (objawy pojawiają się nawet kilkanaście lat po zarażeniu).

Pierwsze objawy kiły to bezbolesne zmiany pierwotne, którym może towarzyszyć powiększenie pobliskich węzłów chłonnych. Następnie zmiana ta w okolicach intymnych (u mężczyzn najczęściej na penisie, a u kobiet na szyjce macicy lub wargach sromowych) ulega owrzodzeniu, na jej miejscu powstaje tzw. wrzód twardy.

Nieleczone objawy syfilisu prowadzą do poważnych powikłań w całym organizmie. Uszkodzeniu może ulec układ krążenia, układ nerwowy, ale także kostno-stawowy. Zmiany spowodowane przez kiłę są nieodwracalne. Dlatego tak ważna jest profilaktyka, wczesne wykrycie choroby przy pomocy badań krwi i wdrożenie odpowiedniego leczenia, zazwyczaj antybiotykoterapii. 

Badanie odczynu Wassermanna

W prawidłowej diagnozie kiły niezbędne są testy krwi, takie jak odczyn Wassermanna, pomocny również przy monitorowaniu postępów leczenia. Konieczne jest wykonanie badania serologicznego, w celu wykrycia przeciwciał skierowanych przeciwko krętkowi blademu, czyli bakterii wywołującej syfilis. Przed wykonaniem testów warto poinformować lekarza kiedy doszło do kontaktu z osobą podejrzaną o zakażenie.

Jeśli w badanej surowicy zostanie stwierdzona obecność immunoglobulin, skierowanych przeciwko tej bakterii, oznacza to, że:

  • pacjent przebył już zakażenie lub
  • w organizmie toczy się infekcja.

Jeśli osoba badana nie jest zakażona lub nigdy nie chorowała na kiłę, to odczyn Wassermanna powinien wskazywać wynik ujemny.

Samo badanie jest prostym testem diagnostycznym, polega na pobraniu niewielkiej ilości krwi. Nie jest czasochłonne i nie wymaga także specjalnych przygotowań. Osobie badanej nie grożą też żadne powikłania. Na test można zgłosić się do dowolnego punktu pobrań krwi, bez specjalnego zalecenia lekarza.

Kiła w ciąży, a odczyn Wassermanna

Choroba ta jest szczególnie groźna u ciężarnych kobiet. Może dojść nie tylko do zarażenia płodu, ale także do jego uszkodzenia. Z tego względu odczyn Wassermanna (badanie WR) jest wykonywane w pierwszym trymestrze ciąży (między 9, a 10 tygodniem) oraz przed porodem (między 33, a 37 tygodniem ciąży). Bywa, że w szpitalu od kobiety rodzącej wymagany jest aktualny wynik testu.

Przeczytaj także:

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA