Otarcia

Starszy niż rok
Otarcia powstają kiedy skóra styka się z przedmiotem o nierównomiernej powierzchni. Z reguły powstałe w ten sposób uszkodzenia nie są groźne, gdyż najczęściej nie ingerują w niżej położone tkanki. Otarcie skóry powoduje uszkodzenie powierzchniowych naczyń krwionośnych, jednak upływ krwi jest niewielki. Takie rany zwykle są bardzo bolesne, ze względu na silne podrażnienie skórnych zakończeń nerwów. Należy zwrócić uwagę, czy w ranie nie znajdują się żadne ciała obce.

Jest kilka prostych zasad, które obowiązują przy opatrywaniu ran:

  1. Należy przede wszystkim uchronić ranę przed zakażeniem! Trzeba uważać, aby nie dotknąć rany lub nie zanieczyścić jej w inny sposób.
  2. Osoba udzielająca pomocy powinna przykryć ranę jałowym opatrunkiem, a następnie pozostawić są w stanie, w jakim ją zastała.
  3. Przed założeniem opatrunku należy odsunąć, rozciąć lub zdjąć odzież na tyle, by cała powierzchnia rany była widoczna i dostępna.
  4. Podczas opatrywania poszkodowany powinien leżeć lub siedzieć – trzeba cały czas bacznie obserwować pacjenta i kontrolować jego stan. Nawet przy niewielkich ranach często zdarzają się omdlenia lub nudności.
  5. W przypadku większych uszkodzeń ciała, najlepiej, jeśli osoba opatrująca ograniczy się jedynie do założenia jałowego opatrunku – nie powinno się udzielać pomocy tzw. środkami „domowymi”. Wyjątek stanowią rany oparzeniowe i powstałe wskutek działania substancji żrących.
  6. Nie wolno usuwać ciał obcych z rany! Grozi to dodatkowymi uszkodzeniami i krwotokiem. Małe ciała obce zostawia się w ranie, gdyż najczęściej osoba udzielająca pomocy nie ma odpowiednich narzędzi i warunków na ich usunięcie. Duże ciała obce tkwiące w ranie pełnią funkcję tamponu i zapobiegają krwotokom.
  7. Nie należy zakładać jakichkolwiek opasek uciskowych w okolicach zranienia.

Zakładanie opatrunku

Opatrunek musi być jałowy. Jego głównymi funkcjami jest zabezpieczenie rany przed zakażeniem, zatamowanie krwawienia i stabilizacja rany. Opatrunek zwykle składa się z obłożenia i zamocowania.
To, w jaki sposób zakłada się opatrunek, zależy od rodzaju i zasięgu uszkodzenia ciała oraz stanu poszkodowanego. Należy się skupić przede wszystkim na zabezpieczeniu rany przed dostępem drobnoustrojów i zatamowaniu krwawienia.

Miejsce zranienia powinno się obłożyć jałową gazą (nie wolno do tego celu używać waty lub ligniny, gdyż materiały te mogą się przykleić do rany). Zwykle otarcie to niewielka rana, czasami wystarczy plaster z opatrunkiem; można go założyć po uprzednim przemyciu rany środkiem dezynfekującym, np. wodą utlenioną.

Czytaj też:

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

Pytanie: W jakich okolicznościach najczęściej korzystasz z plastrów z opatrunkiem?

  Przy skaleczeniach

  Przy odciskach i pęcherzach (np. na stopach)

  Przy stłuczeniach z naruszeniem skóry

  Przy oparzeniach

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA