Panika - co to takiego?


 
Starszy niż rok
Lęk występujący nagle, obawa o własne życie lub zdrowie

Panika to stan lękowy występujący nagle dlatego często nazywany jest napadem paniki. To uczucie nagłego i silnego lęku o własne życie lub zdrowie bez wyraźnego powodu. Pomimo wieloletnich badań nad tym zjawiskiem nie ustaloną dotąd czy panika jest osobnym schorzeniem czy tez występuje jako zespół objawów sygnalizujących jakieś schorzenie np. nerwicę czy psychozę.

Czytaj też: Panika - co to takiego?

Na napadowe ataki paniki cierp ok. 9 % populacji. Częściej są na nie narażone kobiety. Pełnoobjawowa postać rozwija się zazwyczaj między 25 a 44 rokiem życia, chociaż pierwsze napady pojawiają się zazwyczaj między 10 a 28 rokiem życia.

Objawy paniki

Typowy napad paniki pojawia się nagle i trwa od liku minut do godziny. W tym czasie pojawia się lęk, który narasta. Osoby ciepiące na tę przypadłość podkreślają, że jest to doświadczenie tak silne, że nie da się go z niczym porównać. Oprócz lęku atakowi paniki często towarzyszą różne objawy somatyczne:

  • zaburzenia krążenia
  • pocenie się
  • uczucie gorąca lub zimna
  • duszności, uczucie ucisku w klatce piersiowej
  • omdlenia
  • drżenie
  • bladość
  • mdłości
  • obawa przed utrata kontroli nad sobą
  • obawa przed śmiercią

Objawy te przypominające np. zawał serca czy udar mózgu pogłębiają jeszcze lęk o życie. Napady panki często prowadzą do agorafobii i tzw. lęku antycypacyjnego polegającego na strachu przed pojawieniem się kolejnego ataku.

Napady paniki najczęściej pojawiają się u osób cierpiących na nerwicę, depresję czy chorobę afektywna dwubiegunową. Istnieją jednak schorzenia, w których epizody paniczne pojawiają się równie często. To min.:

      -  nadczynność tarczycy

  • guz chromochłonny nadnerczy
  • padaczka,302.html">padaczka
  • zespół abstynencji alkoholowej

Leczenie

W leczeniu paniki stosowana jest farmakoterapia i psychoterapia. Leczenie powinno być jednak indywidualizowane. Istnieje np. duża grupa osób u których samo leczenie farmakologiczne przynosi dobre wyniki. Najczęściej stosuje się leki przeciwlękowe z grupy benzodiazepin. Przy przewlekaniu się wyraźnych objawów zaburzenia uzasadnione jest wdrożenie leczenia lekami przeciwdepresyjnymi, zazwyczaj z grupy SSRI. Leczenie takie prowadzi się przez wiele miesięcy.

Zobacz: Padaczka – dużo obaw, mało wiedzy

Zobacz też: Padaczka u dzieci - diagnostyka i leczenie