Pęcherz neurologiczny

Pęcherz neurologiczny
Starszy niż rok
W ciągu dnia człowiek przeciętnie oddaje mocz od 4 do 8 razy. Przez pozostały czas pęcherz moczowy gromadzi mocz. Jego praca jest regulowana przez centralny i obwodowy układ nerwowy. Wiele chorób neurologicznych może spowodować problemy z kontrolowaniem opróżniania pęcherza lub utrzymywaniem w nim moczu. Mówimy wtedy o pęcherzu neurologicznym.

Prawidłowa czynność pęcherza moczowego polega na stopniowym gromadzeniu moczu wraz z jego produkcją, tak by można było oddać mocz w odpowiednim i wygodnym momencie. Gdy moczu jest coraz więcej pęcherz rozciąga się tak jak balon, by pomieścić produkowaną ilość. W pewnym momencie pęcherz ulega takiemu rozciągnięciu i napełnieniu moczem, że nerwy wysyłają sygnał do mózgu poprzez rdzeń kręgowy, iż konieczne jest jego opróżnienie. Gdy z kolei człowiek gotowy jest do opróżnienia pęcherza moczowego, mózg wysyła sygnał poprzez rdzeń kręgowy, dając sygnał mięśniom zwieracza, by się rozluźniły, a mięśniom pęcherza moczowego, aby się skurczyły w celu wypchnięcia całego zgromadzonego moczu.

Pacjenci z pęcherzem neurologicznym

Gdy dojdzie do uszkodzenie rdzenia kręgowego, wskutek wypadku czy choroby (np. stwardnienie rozsiane), przesyłanie sygnałów pomiędzy mózgiem a pęcherzem moczowym nie działa tak jak powinno. Nerwy mogą wysyłać sygnały, które powodują, że pęcherz moczowy kurczy się znaczenie częściej, co sprawia, że mięsień pęcherza moczowego stanie się nadaktwyny. Wtedy pęcherz nie jest już w stanie właściwie rozciągać się, by zmagazynować taką ilość moczu, jaką powinna być zgromadzona. W wyniku uszkodzenia rdzenia kręgowego mogą również zostać uszkodzone funkcje zwieracza, co prowadzi do braku koordynacji między czynnością zwieracza a pęcherza moczowego.

Zobacz też: Rak pęcherza

Objawy dotyczące osoby z pęcherzem neurologicznym:

- nagłe uczucie konieczności jak najszybszego oddania moczu;

- wyciek moczu, mimo woli trzymania go;

- potrzeba częstego oddawania moczu, mimo że pęcherz nie jest pełen;

- niezdolność do całkowitego opróżnienie pęcherza;

- potrzeba wstawania w nocy w celu oddawania moczu;

- nocne moczenie.

Samocewnikowanie

Somocewnikowanie to wykonywane przez pacjenta w regularnych odstępach czasu wprowadzanie do pęcherza moczowego cienkiej rurki cewnika poprzez cewkę moczową w celu opróżnienia pęcherza moczowego z moczu. Jest to dobre rozwiązanie, gdyż pacjent nie musi nosić przy sobie przez cały czas worka gromadzącego mocz, a cewnik usuwany jest przez pacjenta za każdym razem po opróżnieniu pęcherza moczowego.

 

Edyta Jóźwiak

Przeczytaj także:

Najczęstsze choroby nerek

Neurogenny pęcherz moczowy

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA