Pobyt w krajach tropikalnych

Przebywając w krajach tropikalnych nie można zapominać o zagrożeniach, jakie niesie ze sobą pobyt w ciepłej strefie klimatycznej. 

Kilka pierwszych dni pobytu w odmiennej strefie klimatycznej poświęcamy na zaadaptowanie się do nowych warunków i dlatego początkowo unikajmy większych wysiłków fizycznych, intensywnego opalania się, a także obfitego jedzenia i spożywania alkoholu. Nasz organizm musi również przyzwyczaić się do zmiany czasu i na przyspieszenie tej adaptacji nie mamy zbyt dużego wpływu. Choć ostatnio coraz bardziej popularna staje się dostępna w aptekach bez recepty melatonina, hormon szyszynki, która ma łagodzić objawy zaburzeń snu związanych z szybką zmianą stref czasowych przy podróżach międzykontynentalnych tzw. jet-lag. Objawy te to najczęściej: złe samopoczucie, nadmierna drażliwość, ból głowy, dezorientacja, zmęczenie, trudności w koncentracji i zasypianiu. Są bardziej nasilone przy podróżach z zachodu na wschód, gdyż dochodzi do wyprzedzania zegara biologicznego.

Ochrona przed słońcem

Im dalej jedziemy na południe, tym wyżej jest słońce na niebie, a to nasila oddziaływanie promieni słonecznych na nasz organizm. Najczęstszą dolegliwością posłoneczną są oparzenia skóry pod postacią zaczerwienienia i pieczenia skóry, a czasem również pęcherze. Aby słońce nie uszkodziło skóry, należy przed każdym wyjściem z hotelu i po każdej kąpieli wodnej smarować dokładnie skórę kremem lub emulsją z wysokim (30-50) filtrem anty-UV. Przed słońcem doskonale ochroni również zabrana odzież, czapka i ciemne okulary. Jeśli jednak dojdzie do oparzenia słonecznego, to można ból złagodzić preparatami z pantenolem lub zimnymi okładami i przez kilka następnych dni unikać ekspozycji na słońce.

Przeczytaj o rodzajach filtrów przeciwsłonecznych – kliknij.

Nadmiar słońca może spowodować również tzw. udar słoneczny wywołany przegrzaniem organizmu. Objawami to: zaczerwienienie skóry, poty, nudności i wymioty, ból głowy, osłabienie, gorączka, a nawet utrata przytomności. Należy wówczas chorego przenieść do chłodnego pomieszczenia i robić mu zimne okłady na głowę i klatkę piersiową w celu schłodzenia organizmu. Osobie przytomnej podajemy do picia chłodne płyny. Jeśli poszkodowany jest nieprzytomny należy jak najszybciej wezwać lekarza.
Przed słońcem w tropikach należy szczególnie chronić dzieci, których organizm łatwiej niż u dorosłego ulega przegrzaniu, a delikatna skóra szybciej ulega oparzeniu słonecznemu.

Czytaj także: Profilaktyka malaryczna – pytania i odpowiedzi

Choroby zakaźne

W większości krajów tropikalnych nie ma zintegrowanych systemów oczyszczania wody i ścieków, co sprzyja rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych np.: zapaleniu wątroby typu A, pełzakowicy, durowi czy poliomyelitis. Dlatego też turyści w tropikach powinni unikać jedzenia surowych potraw, surowych warzyw i owoców, surowych produktów mlecznych i nabiału, potraw odgrzewanych i sprzedawanych na ulicznych straganach. Warzywa czy owoce można zjeść dopiero po dokładnym umyciu pod bieżącą wodą i własnoręcznym obraniu ze skóry. Gdy głód dokuczy, najbezpieczniej jest kupić produkty fabrycznie paczkowane, a pragnienie gasimy tylko wodą mineralną butelkowaną lub innymi hermetycznie zamkniętymi napojami znanych firm. Nie wolno pozwolić na wrzucanie do napoju kostek lodu, ponieważ nie wiadomo, z jakiej wody zostały zrobione (butelkowanej czy też lokalnej "kranówki").
Panujący upał zwiększa znacznie zapotrzebowanie na płyny (nawet do 3-4 litrów dziennie), ponieważ organizm traci dużo wody wraz z potem. Jeżeli nie dostarczymy organizmowi niezbędnej dawki wody, może dojść do odwodnienia i zasłabnięcia, a nawet utraty przytomności. Używając wody z kranu należy zawsze ją wcześniej przegotować. Przed przygotowaniem potraw lub jedzeniem należy także zawsze umyć ręce, a do mycia zębów używać wyłącznie wody butelkowanej lub przegotowanej.

Najczęstszą dolegliwością podczas wakacji w ciepłych krajach jest biegunka trwająca do 3-4 dni, choć zdarza się, że jej objawy są bardzo nasilone i przedłużają się, co wymaga porady lekarza. Najczęściej przyczyną biegunki podróżnych są lokalne szczepy bakteryjne, a leczenie uzależnione jest od stopnia nasilenia objawów. Jedyną skuteczną metodą zapobiegania biegunce podróżnych jest przestrzeganie higieny osobistej i żywienia.

malaria,37918.html">Malaria

Malaria jest jedną z najczęstszych chorób występującą endemicznie na wielu obszarach Afryki Zachodniej, Południowej i Wschodniej, Ameryki Środkowej i Południowej, Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej, subkontynentu Indyjskiego, Oceanii oraz Bliskiego Wschodu.

Malarię wywołują jednokomórkowe pierwotniaki - zarodźce malarii przenoszone przez komary widliszki. Dlatego odzież z długimi rękawami i spodnie chronią nas przed ich ukłuciami. Warto też korzystać z repelentów. Do spania koniecznie trzeba używać moskitiery chroniącej przed komarami w czasie snu. W ciągu dnia unikajmy miejsc cienistych i wilgotnych, gdyż gromadzą się w nich komary.

Charakterystycznym objawem malarii są napadowe dreszcze i wysoka gorączka, która następnie gwałtowne opada ze zlewnymi potami. Napady dreszczy i gorączka są wynikiem masywnego rozpadu krwinek czerwonych, w których rozwijają się zarodźce malarii. Dalszym etapem choroby jest niedokrwistość i postępujące wyniszczenie. W zależności od gatunku zarodźca, napady dreszczy i gorączka występują co 3 lub 4 dni (tzw. trzeciaczka lub czwartaczka). Rozpoznanie choroby opiera się na stwierdzeniu we krwi obecności pasożytów.

Zapobieganie malarii czyli chemioprofilaktyka polega przede wszystkim na przyjmowaniu leków przeciwmalarycznych. Co roku WHO podaje aktualne informacje na temat obszarów występowania malarii dostępne na stronach internetowych i w Poradniach Chorób Tropikalnych.

Przeczytaj więcej o profilaktyce malarycznej.

Uważaj na pełzaki

Kolejnymi pierwotniakami chorobotwórczymi strefy tropikalnej są pełzaki (tzw. ameba) wywołujące pełzakowicę, czyli czerwonkę pełzakową. Ameba występuje w Afryce Południowej i Zachodniej, Ameryce Środkowej, Indiach i Indonezji. Do zarażenia dochodzi poprzez spożycie owoców, warzyw lub innych produktów żywnościowych zakażonych cystami pełzaka lub wypicie zakażonej wody.

Przebieg choroby może być ostry, podostry lub przewlekły. Objawy mogą być skąpe lub bardzo nasilone. Najczęściej występuje biegunka ze śluzem, bóle brzucha, chudnięcie. Mogą również wystąpić objawy podrażnienia otrzewnej, posocznica, ropnie pełzakowe, objawy neurologiczne lub zmiany wrzodziejące na skórze. Chorobę rozpoznaje się na podstawie mikroskopowego stwierdzenia pasożyta. Zapobieganie polega na przestrzeganiu zasad higieny w tropikach.

Żółta gorączka lub inaczej żółta febra jest wirusową chorobą zakaźną występującą w Afryce i w Ameryce Południowej. Do zakażenia człowieka dochodzi na skutek ukąszenia przez niektóre gatunki komara. Choroba wylęga się 3-6 dni, a pierwsze objawy są niecharakterystyczne: pogorszenie samopoczucia i stan podgorączkowy. W ciągu kilku następnych dni temperatura podnosi się do 40oC i opada na zmianę. Pojawiająca się żółtaczka świadczy o uszkodzeniu wątroby, a jeśli przebieg choroby jest ciężki dołącza się niewydolność nerek i skaza krwotoczna. Objawy skazy krwotocznej rokują niepomyślnie. Jednak najczęściej choroba ma przebieg łagodny i daje trwałą odporność. Przed zachorowaniem skutecznie chroni szczepionka.

Czytaj więcej: Turysto, uważaj na żółtą febrę

Wirusowe zapalenie wątroby typu A występuje na całym świecie. Zakażenie szerzy się drogą pokarmową, a jego źródłem może być woda i produkty spożywcze. Im niższy standard higieniczny środowiska, tym więcej jest zakażeń WZW typu A. Choroba wylęga się 2-7 tygodni i zaczyna się objawami niestrawności lub podobnymi do grypy, po czym występuje żółtaczka trwająca od kilku dni do kilkunastu tygodni. Chorobę potwierdza obecność przeciwciał anty-HAV we krwi. Przed chorobą skutecznie chroni szczepionka.

HIV, WZW typu B i choroby przenoszone drogą płciową są w krajach tropikalnych częste. Chcąc uniknąć tych zakażeń podczas urlopu, należy unikać przygodnych kontaktów seksualnych, a jeśli już się zdarzą, to stosować prezerwatywy. Niebezpieczne są również sytuacje, w których konieczne byłoby leczenie stomatologiczne, chirurgiczne lub przetaczanie krwi, ponieważ grozi zakażeniem WZW typu B jak i HIV.

Czytaj więcej: Szczepienia ochronne zalecane w podróżach do krajów tropikalnych

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA