Podstępna cukrzyca

Starszy niż rok
Cukrzyca to choroba cicha i podstępna. Może rozwijać się latami nie powodując żadnych dolegliwości. Nieleczona, prowadzi do groźnych powikłań, takich jak zawał serca czy udar mózgu.
 

Cukier, czyli glukoza, to dla naszych komórek paliwo, które umożliwia im prawidłowe funkcjonowanie. Pojawia się we krwi po zjedzeniu i strawieniu pokarmu. Aby jednak komórki mogły tę glukozę wykorzystać, musi ona dostać się do ich wnętrza za pomocą specjalnego nośnika. Jest nim produkowany przez trzustkę hormon - insulina. Gdy jej brakuje, w krwi gromadzi się niewykorzystana glukoza. W ten sposób rozwija się cukrzyca.

Czytaj też: Cukrzyca jest ciągle niebezpieczna

Rodzaje cukrzycy

Istnieją dwa główne rodzaje tej choroby. Cukrzyca typu 1 występuje zwykle u dzieci i ludzi młodych. Dochodzi u nich do samoistnego, nieodwracalnego niszczenia trzustki, która jest odpowiedzialna za wydzielanie insuliny. Niedobór tego hormonu wymaga podawania go w zastrzykach już do końca życia.

W cukrzycy typu 2, przeważającej u osób po 40 roku życia, trzustka w dalszym ciągu produkuje insulinę, ale jest jej zbyt mało lub nie może zostać przez organizm wykorzystana. Przyjmowane leki (w większości przypadków tabletki) umożliwiają insulinie prawidłowe działanie.

Ponadto istnieje tzw. "cukrzyca wtórna", wywołana przez inne czynniki: choroby trzustki, nadużywanie alkoholu, działania niepożądane niektórych leków, choroby o podłożu genetycznym oraz cukrzyca ciężarnych.

Komu grozi cukrzyca?

Do grupy o zwiększonym ryzyku zachorowania na cukrzycę należą osoby, które:
- mają (lub miały) w najbliższej rodzinie osobę chorą na cukrzycę
- chorują na nadciśnienie tętnicze
- mają podwyższony poziom trójglicerydów i obniżony poziom HDL, czyli tzw. "dobrego cholesterolu"
- cierpią na nadwagę
- prowadzą siedzący tryb życia
- kobiety, które przebyły cukrzycę ciężarnych

Cukrzyca nie boli

U osób dorosłych choroba ta przebiega często skrycie, nie powodując początkowo żadnych dolegliwości. Dlatego prawie połowa cukrzyków nie zdaje sobie sprawy, że jest chora. Badania wykazały, że od momentu zachorowania do chwili wykrycia cukrzycy upływa średnio 8 lat. Mimo że w tym czasie możemy czuć się zupełnie zdrowi, nadmiar cukru we krwi powoli i skrycie dewastuje nasz organizm. Uszkadza naczynia i nerwy, przyspiesza rozwój miażdżycy i choroby wieńcowej, prowadzi m.in. do niewydolności nerek oraz pogorszenia widzenia. Przerażający jest fakt, iż co czwarta osoba, u której właśnie wykryto cukrzycę, cierpi już z powodu jej powikłań.

Nie przegap objawów

Objawy, które mogą nasunąć nam i lekarzowi podejrzenie obecności cukrzycy pojawiają się późno, nawet po wielu latach jej trwania. Nie zwlekajmy zatem z badaniem poziomu cukru, jeśli:

- mamy zwiększone pragnienie - wypijamy powyżej 3 litrów płynów na dobę - i częściej oddajemy mocz
- odczuwamy trudne do wytłumaczenia zmęczenie, ogólne osłabienie i senność
- chudniemy mimo dobrego, a czasem nawet zwiększonego apetytu
- dokucza nam świąd skóry, suchość w jamie ustnej, drętwienie lub zaburzenia czucia w stopach
- mamy nawracające grzybice i trudno gojące się rany

Zobacz wideo: Cukrzyca - co powinno nas zaniepokoić

Sprawdź poziom glukozy

Pamiętajmy zatem, aby mimo dobrego samopoczucia regularnie badać poziom cukru we krwi. Jeśli mamy ukończone 45 lat i nie występują objawy cukrzycy, wystarczy raz na 3 lata. Jeśli natomiast należymy do którejś z opisanych wyżej grup podwyższonego ryzyka, powinniśmy badać się co roku.

Co mówią badania?

Prawidłowy poziom cukru we krwi na czczo wynosi 60-99 mg%. Wartości od 100 do 125 mg% to tzw. stan przedcukrzycowy, który wymaga dodatkowego badania: testu tolerancji glukozy. O cukrzycy mówimy natomiast wówczas, gdy poziom cukru na czczo jest większy lub równy 126 mg% albo zmierzony o dowolnej porze dnia (lub w teście tolerancji glukozy) przekroczy 200 mg%.  Aby rozpoznać cukrzycę, nieprawidłowy wynik musi powtórzyć się w 2 kolejnych pomiarach.

Czytaj też: Cukrzyca zwiększa ryzyko wystąpienia wad wrodzonych

Oceń artykuł

(liczba ocen 16)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA