Przyczyny bólu stóp

Starszy niż rok
Stopy człowieka są elastycznym rusztowaniem zbudowanym z 26 kości i 33 stawów połączonych licznymi więzadłami, ścięgnami i mięśniami. Brak odpowiedniej higieny stóp i ich skomplikowana konstrukcja sprawiają, że dość łatwo wystąpić mogą urazy, które nie tylko powodują niestabilność, lecz także są przyczyną poważnych dolegliwości bólowych.

Jedną z przyczyn bólu stóp są paluchy koślawe. Istotą tego schorzenia jest podwichnięcie palucha w stawie paluchowo-śródstopnym i przesuwanie się go w stronę drugiego palca stopy. W przypadkach bardzo zaawansowanych paluch może w całości nadchodzić od góry na sąsiadujący drugi palec, a niekiedy palce przybierają kształty palców młoteczkowatych. Często po stronie wewnętrznej stopy poniżej palucha tworzy się bolesne wygórowanie zniekształcające zarysy stopy zwane kostką. Utworzone jest ono przez wystającą głowę pierwszej kości śródstopia i kaletkę maziową (torebkę wypełnioną płynem), która chroni kość przed przewlekłym uciskiem. Paluchy koślawe albo haluksy powstają w przypadku osłabienia struktur stopy związanego np. z płaskostopiem lub u osób noszących niewygodne obuwie. Z powodu paluchów koślawych w większości cierpią panie chodzące w butach na wysokim obcasie z wąskimi noskami.

Czy wiesz, że: Stopy to wskaźniki Twego stanu zdrowia

Początek bólu stóp

Ból pojawia się w wyniku zapalenia wspomnianej wyżej kaletki maziowej i ucisku przez but. Aby stan zapalny ustąpił, należy nosić wygodne, szerokie obuwie, które nie uciska na stopy, jak również można na „kostkę" przyklejać opatrunki hydrokoloidowe przyspieszające ustępowanie zapalenia kaletki i dolegliwości bólowych. W początkowym okresie haluksów pomocne są wkładki korygujące ustawienie palucha zakładane do chodzenia i do spania. Ważne jest również noszenie butów z szerokimi noskami. Jeśli z paluchami koślawymi współistnieje płaskostopie, to należy je również leczyć. Gdy stan jest zaawansowany często pozostaje tylko leczenie operacyjne haluksów.

Dość często ostry ból stopy lokalizuje się w okolicy jednej lub obu pięt i pojawia się podczas chodzenia i stania, gdy ciężar ciała przenoszony jest na piętę. Jego przyczyną jest zapalenie rozścięgna podeszwowego (silnej blaszki ścięgnistej rozciągającej się na podeszwie stopy między guzem piętowym a palcami) i tkanki podskórnej w okolicy pięty drażnionych przez zmiany zwyrodnieniowe tworzące się na powierzchniach guza kości piętowej w postaci tzw. ostróg piętowych. Ostrogi te tworzą się na dolnej i górnej powierzchni tej kości lub czasem tylko na jednej z nich. Badaniem potwierdzającym rozpoznanie jest zdjęcie radiologiczne kości piętowej, na którym widać ostrogi czyli wyrośla kostne o kształcie podobnym do ptasiego dzioba. Leczenie jest zwykle zachowawcze. Zaleca się wkładki odciążające tę okolice stopy oraz zabiegi fizykalne. Zwykle po takim leczeniu dolegliwości ustępują. Zdarza się jednak, że po jakimś czasie ostrogi piętowe znów mogą dać znać o sobie.

Niekiedy ból stopy wywołany jest przez podskórny guzek na górnej powierzchni stopy w okolicy stawu skokowego zwany ganglionem, czyli inaczej torbielą galaretowatą. Jest on utworzony przez niewielką ilość galaretowatej substancji nagromadzonej w torebce stawowej lub w osłonce ścięgna, co powoduje uwypuklanie się gangliona ponad skórę. Często zresztą ganglion jest już od dawna, a do lekarza sprowadza dopiero ból lub zauważalne powiększanie się gangliona. Zazwyczaj wielkość torbieli galaretowatej nie przekracza rozmiarów ziarna grochu. Gangliony częściej występują u kobiet niż u mężczyzn. Jeśli ganglion wywołuje dolegliwości bólowe lub jest problemem estetycznym, to kwalifikuje się do leczenia. W pierwszej kolejności torbiel jest nakłuwana w celu jej opróżnienia. Skuteczność tej metody wynosi 60-70 procent. Alternatywą jest leczenie chirurgiczne. Jednak torbiele galaretowate mają to do siebie, że mogą się pojawiać ponownie. Zdarza się też, że zanikają same.

Żylaki

Częstą przyczyną dyskomfortu w obrębie stóp jest przewlekła niewydolność żylna i żylaki. Zazwyczaj pierwszym objawem jest uczucie „ciężkości" nóg pojawiające się w ciągu lub pod koniec dnia. W bardziej zaawansowanych stadiach występują bóle nóg, pieczenie, kurcze stóp i łydek w czasie długiego stania oraz obrzęki stóp. Na skórze stóp można zaobserwować poszerzone żyłki przypominające czasem miotełki. Ponieważ na powstawanie żylaków kończyn dolnych duży wpływ ma nasz tryb życia, dlatego warto go zmodyfikować. Nie należy stać zbyt długo, ponieważ sprzyja to zastojowi krwi w kończynach dolnych.

Czytaj także: Odciski – przyczyny ich powstawania, objawy i leczenie

Lepiej unikać wysokiej temperatury otoczenia związanej z np. gorącymi kąpielami, sauną, opalaniem, solarium, depilacją gorącym woskiem, ogrzewaniem podłogowym, bo rozszerza to naczynia żylne. Wpływ na tworzenie żylaków mają także otyłość i zbyt wysoka dawka hormonów zawartych w tabletkach antykoncepcyjnych. Aby zmniejszyć ryzyko, należy poświęcić czas na regularną aktywność ruchową, a także stosować na nogi zimne prysznice pod koniec kąpieli. Nie można również zapominać o lekach poprawiających napięcie ścian naczyń żylnych. Są to preparaty oparte na wyciągu z kasztanowca, trokserutynie, diosminie i hesperydynie. Uczucie ciężkości nóg i obrzęki usuwają również żele zawierające heparynę.

Cukrzyca

Inną przyczyną bólu stóp może być cukrzyca. Pomimo coraz skuteczniejszego leczenia przeciwcukrzycowego, po kilku lub kilkunastu latach choroby mogą pojawić się pewne jej powikłania (zwłaszcza w kończynach dolnych) np. uszkodzenie drobnych naczyń krwionośnych lub uszkodzenia nerwów obwodowych. Uszkodzenie nerwów prowadzi do braku odczuwania doznanego zranienia, a gorsze krążenie krwi do spowolnienia procesów gojenia się rany. Chorzy na cukrzycę w razie uszkodzenia skóry stóp narażeni są na opóźnione leczenie ze względu na zaburzenia odczuwania bólu, a to prowadzi do łatwego zakażenia i bardzo bolesnego wtedy owrzodzenia. Leczenie owrzodzeń cukrzycowych stopy jest trudne i długotrwale.

Czytaj także: Jak zapobiec grzybicy stóp

Oceń artykuł

(liczba ocen 16)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA