Rozwój i rodzaj treningów pływackich – sprint


 
Starszy niż rok
Rozwój nauki sportowej daje możliwości poprawy wyników. I to zaczynając od początku czyli od treningów! Współczesne treningi to nie tylko większe atrakcje ale niekiedy wcale nie męczą

Nie bez powodu zatem zastanawiam się, czy wyczyny Usaina Bolta nie zostaną poprawione przez nowego sprintera, który przekroczy granicę 9 sekund na 100 metrów? Długo wiedziony prymat jednego aktora w sprintach pływackich Alexandra Popova przerwany został niestety nowoczesnymi strojami pływackimi, dlatego ciężko jest określić aktualnie dominującego sprintera i wpływ lepszych treningów na postęp w wynikach sportowych.

Czytaj też: Dlaczego warto iść na basen?

Stare i nowe treningi

Pływacy specjalizujący się w dystansach sprinterskich realizują dziś treningi dużo odbiegające od tych sprzed kilkunastu lat. O ile wcześniej obciążenia treningowe powodowały u nich mnóstwo przeciążeń i reakcji w postaci omdleń i wymiotów, o tyle nowoczesne treningi są dużo bardziej urozmaicone, mniej obciążające, a niekiedy i nie męczące.

Trenerzy sprinterów skupiają się dziś na kilku zdolnościach motorycznych:

  1. Szybkość nieprzeciążeniowa – potocznie określana „czystą szybkością”, a profesjonalnie „fosfagenową” (energia bazująca na fosfokreatynie), czyli wykonywanie czynności w jak najwyższym tempie w bardzo krótkim czasie.

Wysiłek wówczas trwa tak krótko, że zawodnik nie zdąży się nawet zmęczyć. Pojedyncze ćwiczenie trwa od ułamka do 6 – 8 sekund. Zawodnik po wykonaniu zadania ma dużo czasu na odpoczynek i nie powtarza ćwiczenia bez pełnej regeneracji.

Ilość ćwiczeń jest zatem mała, czas trwania bardzo mały, a poziom zmęczenia praktycznie żaden.

Objawiać się to może w takich ćwiczeniach, jak: reakcja startowa, skok do wody, nawrót, odbicie od ściany, 1 – 3 cykle pływackie po skoku lub nawrocie. Nawet wykonywane z maksymalną szybkością nie zdążą zmęczyć

  1. Szybkość przeciążeniowa – określana „glikolityczną” od źródeł energii (węglowodany), która wywołuje spore zmęczenie, bóle mięśniowe i zakwaszenie.

Czas trwania wysiłku wynosi 10 – 45 sekund, a zawodnik podejmuje się kolejnemu ćwiczeniu odczuwając jeszcze zmęczenie po wcześniejszym wysiłku. Ilość ćwiczeń jest średnia, czas trwania również, a zmęczenie spore.

Ćwiczenia w takich treningach dotyczą pływania odcinków 20 – 100- metrowych powtarzanych kilka ze stałą długością przerwy.

  1. Szybkość specjalna – wykorzystanie do treningów technik i specjalnego sprzętu zwiększającego prędkość pływania, dzięki czasu zawodnik stara się wykonywać ruchy w przyspieszony sposób i w przyspieszonych okolicznościach.

Długość wysiłku jest mała i ilość powtórzeń są małe, a zmęczenie zależy od użytego sprzętu.

W treningach takich stosuje się następujące przybory i techniki:

- pływanie kilku metrów po nawrocie lub skoku (prędkość wówczas jest bardzo wysoka),

- płetwy sztywne (dla większej prędkości),

- płetwy miękkie (dla zwiększonej częstotliwości pracy nóg),

- pływanie ściągając gumę (specjalna guma przyczepiona do naszego pasa, której drugi koniec jest na drugim końcu basenu, przez co prędkość wzrasta niemal dwukrotnie).

  1. Siła fizyczna – zwiększanie możliwości siłowych ćwiczeniami na lądzie. Zawodnicy wówczas zmniejszają ekonomię i technikę pływacką kosztem zwiększonej siły ramion i nóg (kończyn napędowych).

Treningi siłowe najintensywniej były stosowane w erze dozwolonych kostiumów wypornościowych (tzw. „skóry pływackie”). Sprinterzy wówczas prezentowali dużą masę mięśniową i siłową technikę pływania.

  1. Siła specjalna – rozwój siły fizycznej ćwiczeniami przypominających w ruchach trenowaną dyscyplinę określa się mianem „siły specjalnej”.

Środkami treningowymi są wiosełka (tzw. łapki), płetwy, deski do rąk i nóg, spadochron pływacki, pływanie z rozciąganiem gumy (ćwiczenie odwrotne do ściągania gumy w szybkości specjalnej).

Poznaj: Najszybszy sposób pływania

ek