Skąd się bierze depresja w podeszłym wieku?

Depresja osób starszych to problem konsekwentnie niezauważany i rzadko leczony, nie tylko w naszym kraju. A jest on tak powszechny, jak i poważny – późna dorosłość to nie tylko czas utraty sił i zdrowia, ale także często niechcianych zmian i trudnych podsumowań życiowych.

depresja,609.html">Depresja to poważny problem, szczególnie u osób po 65. roku życia. Jak podaje Światowa Organizacja Zdrowia – depresja jest czwartą co do częstości występowania chorobą przewlekłą na świecie, często niezdiagnozowaną i ignorowaną. W szczególności u starszych osób depresja może prowadzić do prób samobójczych. Wśród polskich seniorów to problem konsekwentnie niezauważany i nieleczony.

Powstanie depresji

Gdy dochodzi do zmiany dotychczasowego trybu życia starszej osoby (np. wskutek nagłej choroby), pojawiają się wydarzenia rodzące silne negatywne emocje (jak strata bliskiej osoby) lub są związane z przewlekłym stresem (zmiana otoczenia, utrata samodzielności itp.), wtedy może dojść do rozwoju depresji. Ale nie musi ona być związana z konkretnymi wydarzeniami.

Późna dorosłość to okres, w którym człowiek podsumowuje swoje życie (społeczne i zawodowe), towarzyszy jej refleksja nad własną wartością, a pewne stałe punkty w życiu ulegają zachwianiu. Depresja może być także wynikiem wielu chorób, takich jak: demencja, nadciśnienie, demencja, zaburzenia rytmu serca. Także niektóre stosowane przewlekle leki sprzyjają rozwojowi tej choroby.

Czytaj także: Do starości trzeba się przygotować

Depresja zaliczana jest do chorób cywilizacyjnych, ogólnie objawia się przewlekłą apatią, poczuciem głębokiego smutku, przygnębienia i żalu.

Objawy depresji

Osoba dotknięta depresją wydaje się stale bardzo zmęczona, pozbawiona radości i energii życiowej, rozdrażniona, zamknięta w sobie. Podstawowe czynności, które do tej pory nie stanowiły dla niej problemu, stają się ogromną trudnością, często są zaniedbywane – chodzi tu także o higienę własną i otoczenia.

Pojawia się brak apetytu i niechęć do regularnego przygotowywania posiłków, co skutkuje spadkiem masy ciała. Choremu towarzyszy ciągły lęk, niepokój, oczekiwanie na złe wydarzenia, poczucie winy oraz irracjonalna świadomość zagrożenia. Widoczny jest też brak koncentracji i utrata zainteresowań, a dotychczasowe przyjemne zajęcia i rozrywki nie są w stanie rozproszyć złego humoru.

Pojawiają się także problemy ze snem – chory ma trudności z zasypianiem i często budzi się w nocy, sen jest płytki i nie przynosi wypoczynku, co tylko pogłębia ogólne złe samopoczucie.

Czytaj także: Jak dbać o psychikę seniora?

Sprawdź: Jak poradzić sobie z depresją?

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA