Skutki udaru mózgu

W ciągu pierwszego miesiąca po przebyciu niedokrwiennego udaru mózgu umiera kilkanaście procent chorych, a na udar krwotoczny aż 30–40%. Gdy dzięki wdrożeniu odpowiedniego leczenia życiu pacjenta nie zagraża już bezpośrednie niebezpieczeństwo, po udarze istnieje ryzyko poważnego obniżenia jakości życia chorego: skutki udaru, choć często możliwe do złagodzenia dzięki rehabilitacji, bywają bardzo dotkliwe, z trwałym kalectwem włącznie.

Polska notuje dużo wyższe współczynniki umieralności i niepełnosprawności po udarze mózgu niż kraje Europy Zachodniej. Taki stan rzeczy wynika z niedostatecznej wiedzy na temat profilaktyki i leczenia udaru oraz nieumiejętności wczesnego rozpoznawania jego objawów. Bez odpowiedniego i szybkiego leczenia udar mózgu może zagrażać naszemu życiu lub skutkować trwałym inwalidztwem – istotne jest, by mieć tego świadomość. Do najczęstszych skutków udaru należą niesprawność ruchowa, połowiczne zaburzenia czucia, zaburzenia mowy – czyli afazja i zaburzenia widzenia. Do rzadszych skutków udaru należą też: apraksja, amnezja, dysfagia (zaburzenia połykania) oraz zaburzenia zachowania i psychiczne.

Czytaj: Udar mózgu – co to takiego?

Życie po udarze mózgu

Poudarowa niesprawność ruchowa wiąże się z utrudnieniem lub niemożnością wykonania czynnego ruchu celowego, upośledzeniem równowagi i pionizacji ciała.

Odpowiedzialne za to są:

  • niedowład (osłabienie siły mięśniowej) lub porażenie jedno- lub obustronne,
  • wzmożone napięcie mięśniowe,
  • brak lub zaburzenie odruchów skórnych,
  • zaburzenia równowagi,
  • zaburzenia czucia głębokiego. Czucie głębokie to czucie pozycji, w jakiej znajduje się dana część ciała, czyli np. przy zamkniętych oczach czuje się, że ręka lub noga są uniesione.

Prowadzą one do nierównomiernego obciążania kończyn podczas chodu i w konsekwencji zaburzeń lokomocji.

Afazja występuje wtedy, kiedy uszkodzony zostaje obszar w mózgu odpowiedzialny za mowę. Afazja występuje przy uszkodzeniu tzw. półkuli dominującej. Może objawiać się zaburzeniami rozumienia mowy (afazja czuciowa), niemożnością wypowiadania słów i zdań (afazja ruchowa) lub kombinacją wymienionych. Afazji towarzyszyć mogą trudności w czytaniu, pisaniu i liczeniu.

Poudarowe zaburzenie widzenia może występować jako niedowidzenie połowicze lub widzenie podwójne.

Apraksja jest zaburzeniem neurologicznym polegającym na niezdolności do wykonania złożonych i wcześniej wyuczonych precyzyjnych i zamierzonych ruchów czy gestów. Przy czym u chorego nie występują zaburzenia koordynacji ruchowej, osłabienie siły mięśniowej czy zaburzenia czucia.

Przeczytaj o czynnikach ryzyka udaru mózgu.

W czym przeszkadza udar mózgu

Udar mózgu może skutkować także amnezją, czyli zaburzeniem w zakresie zdolności do zapamiętywania informacji, dysfagią – zaburzeniem połykania, lub innymi zaburzeniami zachowania (poznawczymi). Zaburzenia te objawiają się jako trudności w wykonywaniu codziennych czynności – ubieraniu się, myciu, spożywaniu posiłków, dezorientacja czasowo-przestrzenna lub zaburzenia pamięci.

Najczęstszym zaburzeniem psychicznym jest poudarowy zespół depresyjny PSD (Post-Stroke Depression). Mogą też pojawić się urojenia, omamy, majaczenia i zaburzenia świadomości.

Większość z wymienionych skutków udaru mózgu może zmniejszyć swoje nasilenie dzięki intensywnej, fachowo prowadzonej rehabilitacji, musimy mieć jednak świadomość, że w ciągu pierwszego miesiąca po przejściu udaru z powodu jego niedokrwiennego typu umiera kilkanaście procent chorych, a na udar krwotoczny aż 30–40% chorych.

Zobacz: Udarom można zapobiegać!

Czytaj także: Czy życie po udarze bez niepełnosprawności jest możliwe?

Oceń artykuł

(liczba ocen 16)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA