Sprawdź najpopularniejsze miejsca na wakacje i co z nich możesz przywieźć

Ocena użytkowników

(liczba ocen 3)

W pośpiechu wybierania zagranicznych ofert na wymarzone wakacje zobacz co może grozić roztropnym turystom. Jeśli spędzasz wakacje w kraju tym bardziej tutaj zajrzyj, a na pewno odkryjesz więcej zalet podróżowania po Polsce. Przedstawiamy popularne (czytaj oblegane) miejsca wakacyjne. Sprawdziliśmy dane miejsca pod względem „atrakcyjności” chorobotwórczej i wybraliśmy schorzenia najbardziej rozpowszechnione, którymi turysta z Europy może się zarazić i przed którymi powinien się chronić.

Podróże niewątpliwie wiążą się ze zwiększonym ryzykiem zachorowania szczególnie na choroby endemiczne. Szczególnie wyjazdy w gorące strefy klimatyczne i rejony o niskim poziomie higieny zwiększają to ryzyko. Nie zapominajmy, że w każdym rejonie świata znajdziemy ludzi chorych. A Polsce jako krajowi o klimacie umiarkowanym nie grożą epidemie chociażby dengi, ale za to np. kleszczowego zapalenia mózgu.

Nie musimy jechać w tropiki żeby dopadła nas choroba.
Nieważne gdzie spędzimy wakacje, ryzyko zachorowania zawsze zależy od przynajmniej trzech czynników: powszechnego występowania choroby w danym środowisku (mikroorganizmy chorobotwórcze) szeregu pośrednich czynników umożliwiających zakażenie (np. osłabienie organizmu, ciąża, wiek, styl życia), i od indywidualnych uwarunkowań genetyczne (podatności danej osoby na patogen).
KARAIBY
Na Wyspach Karaibskich ryzyko epidemiologiczno-sanitarne jest wysokie. Osoby podróżujące w te rejony powinny zaszczepić się przeciwko żółtej febrze, tężcowi, wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B oraz durowi brzusznemu.

Charakterystyczne dla tego rejonu są epidemie dengi, wirusowej choroby odzwierzęcej przenoszonej przez komary. Większość wysp to naturalnym rezerwuarem komarów, a przez to chorób przenoszonych tą drogą. Owady te odpowiadają także za ogniska innej groźnej choroby - malarii.
Skuteczne zapobieganie ukąszeniom zapewniają chemiczne środki, repelenty - płyny odstraszające. Ważne jest aby spać pod moskitierami i ewentualnie profilaktycznie przyjmować leki przeciwmalaryczne.

Środowisko ciepłe i wilgotne oprócz ludzi lubią także krętki z rodziny Leptospira. Bakterie dostają się przez uszkodzoną skórę wywołując leptospirozę. Osobom podróżującym w te regiony zaleca się stosowanie doksycykliny.
Wiele wysp karaibskich to endemiczne ogniska histoplazmozy, choroby wywołanej zarodnikami grzyba.
Ostatnio dużo pisze się na temat epidemii cholery na Haiti, która po raz kolejny daje o sobie znać. Dodatkowo Haiti ma wysoki wskaźnik zachorowalności na gruźlicę i zakażeń wirusem HIV.
HAWAJE
Hawaje wchodzą jako 51 stan w skład USA. Opieka medyczna jest łatwo dostępna, droga i na wysokim poziomie.
Na Hawajach najszybciej można zarazić się chorobami układu pokarmowego tzw. brudnych rąk (zatrucia pokarmowe, salmonella, shigella, czerwonka bakteryjna).

Kontakt z dzikimi zwierzętami i gryzoniami może skończyć się zachorowaniem na dżumę, wściekliznę i dość rzadkie przypadki hantawirusowego zespołu płucnego. Ciężkość tej ostatniej zależy od serotypu wywołującego ją wirusa.
Sporadycznie występuje kokcydioidomikoza oraz krztuściec.
JORDANIA
Zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne jest niewysokie. Jednak Jordania jak i cały obszar Bliskiego Wschodu objęty jest wysokim wskaźnikiem zachorowania na leiszmaniozę skórną, chorobę pasożytniczą wywołaną przez wiciowce. Zarażenie następuje przez ukąszenie muchówki (moskity). Gorszą w rokowaniu oraz leczeniu jest leiszmanioza trzewna, której ogniska zachorowania odnotowuje się w Iraku, Arabii Saudyjskiej, Syrii i Turcji. Jedynym skutecznym sposobem zapobiegania jest unikanie przebywania w miejscach bytowania muchówki i stosowanie płynów odstraszających.

Inną chorobą przenoszoną w tym regionie w podobny sposób jest gorączka zachodniego nilu (gorączka krwotoczna). Dotąd nie opracowano szczepionki na to schorzenie, zostają jak w wyżej – preparaty i moskitiery.

Odpoczywając w Jordanii lepiej nie pływać w zbiornikach słodkowodnych z niechlorowaną wodą. Uniknie się w ten sposób zarażenia innym pasożytem z rodzaju Schistosoma. Przywry te przenikają do organizmu człowieka przez skórę i wywołują schistosomatozę, która obok malarii stanowi poważny problem zdrowotny.
W ostatnich latach obszar Bliskiego Wschodu został dotknięty ogniskami zachorowania odrą, polio i wirusem grypy H5N1 (tzw. ptasiej grypy).
Z uwagi na klimat istnieje wysokie ryzyko zachorowania na zatrucia pokarmowe.
JEROZOLIMA, IZRAEL
Odwiedzając Izrael zaleca się wykonanie szczepienia przeciwko różyczce i wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B. Niektórzy natomiast powinni zaszczepić się przeciw wściekliźnie.

Obszar Bliskiego Wschodu jest rejonem endemicznego występowania wirusa zachodniego nilu. Istotne jest stosowanie odstraszaczy. Odnotowano tutaj także ogniska zachorowania ptasią grypą wywołaną wirusem H5N1.

Wyjeżdżając gdziekolwiek warto się zaszczepić przeciwko popularnym chorobom zakaźnym.
WŁOCHY
We Włoszech ryzyko zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne jest niewielkie.
W rejonie Morza Śródziemnego odnotowuje się zwiększone zachorowania na leiszmaniozę skórną (choroba pasożytnicza) dotykającą najczęściej osoby zakażone wirusem HIV.

Podobnie jak w Europie istnieje ryzyko zakażenia wirusowym zapaleniem wątroby typu A i B. Sporadycznie obserwuje się ogniska zachorowań na choroby zakaźne (odra, różyczka, świnka). Kilka lat temu zanotowano przypadki zachorowania na tropikalną chorobę wirusową chikungunya, spowodowaną ukąszeniem komara.
FRANCJA
W tym kraju występuje niewielkie zagrożenie epidemiologiczne.
W zalesionych regionach Europy odnotowuje się większą zachorowalność na choroby przenoszone przez kleszcze. We Francji stwierdza się (sporadycznie) ogniska włośnicy, po zjedzeniu na ogół końskiego mięsa.
TAJLANDIA
Tajlandia oprócz perełek egzotycznej kultury i sztuki oferuje nam duże ryzyko zachorowania na szereg chorób. Wyjeżdżając do tego kraju powinniśmy się zaszczepić przeciwko różyczce, wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B, durowi brzusznemu i paradurom i japońskiemu zapaleniu mózgu.
W niektórych przypadkach zalecane są szczepienie przeciw wściekliźnie.

Tajlandia to obszar występowania jednej z najgroźniejszych chorób, mianowicie malarii. Tą samą drogą (przez ukąszenie komarów) przenoszone są i inne schorzenia: filariozy, denga, tropikalna choroba wirusowa chikungunya i japońskie zapalenie mózgu. Wobec tego przydadzą się na pewno repelenty – płyny odstraszające owady.

Kilka lat temu państwo te było objęte epidemią ptasiej grypy H5N1.
Nie zaleca się pływania w innych zbiornikach niż baseny z chlorowaną wodą. W ten sposób można uniknąć zarażenia schistosomatozą, leptospirozą i innymi infekcjami powszechnie występującymi w słodkowodnych zanieczyszczonych wodach.
NOWA ZELANDIA
W tym kraju zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne jest niewysokie.
Rutynowo należy się zaszczepić przeciwko polio, błonicy, tężcowi. Dla tego regionu charakterystyczne jest występowanie wścieklizny, żółtej gorączki, japońskiego zapalenia mózgu, meningokokowego zapalenia mózgu i dura brzusznego.
KIOTO, JAPONIA
Japonia jest krajem w którym nie występuje zagrożenie epidemiologiczne, a opieka medyczna jest na wysokim poziomie.
Kraj endemicznego występowania japońskiego zapalenia mózgu.

Niedawno w Japonii odnotowano wysoką zachorowalność na odrę. W 2003 roku wybuchła epidemia ptasiej grypy wywołanej przez wirus H5N1.
HISZPANIA
Hiszpania jest krajem o niskim zagrożeniu sanitarno-epidemiologicznym. W uwagi na wysokie temperatury, turyści wypoczywający na pięknych plażach mogą złapać popularne schorzenia układu pokarmowego, w tym wirusowe zapalenie wątroby typu A.

Mieszkańców Hiszpanii dotknęła szalejąca niedawno świńska grypa wywołana wirusem A/H1N1.
BRAZYLIA
Szczepienia nie są tu wymagane od osób przybywających z Europy. Jednak turyści przyjeżdżający z obszarów dotkniętych żółtą febrą (Wenezuela, Kolumbia) muszą mieć przy sobie świadectwo szczepień.
Kraj leży w strefie zwiększonego zagrożenia epidemiologicznego. Zarazić się tu możemy przede wszystkim w porze deszczowej na cholerę, dengę, malarię, wirusowe zapalenie mózgu. Filarioza, leiszmanioza, onchocerkoza, schistosomatoza, trypanosomatoza to choroby pasożytnicze charakterystyczne dla tego rejonu świata.
W suchych dolinach rzecznych, na zachodnich dolinach Andów można zakazić się bartonelozą, inaczej zwaną chorobą Carriona. Schorzenie występuje w dwóch postaciach: gorączki Oroya i brodawczakowatości peruwiańskiej.
KAPSZTAD, RPA
Z uwagi na gorący klimat, RPA znajduje się wśród krajów o zwiększonym zagrożeniu epidemiologicznym. Występuje duży odsetek zachorowań na choroby pasożytnicze (trypanosomatoza tzw. śpiączka afrykańska, filarioza, leiszmanioza, ślepota rzeczna, schistosomatoza). Żeby ustrzec się przed niechcianymi „współtowarzyszami” podróży warto chronić się popularnymi repelentami (np. muchą tse-tse) i nie pływać w kąpieliskach z niechlorowaną wodą.

W 2006 roku na obszarze RPA stwierdzono wzrost zachorowań na polio.

Turyści powinni uważać odwiedzając jaskinie w niektórych rejonach. Ugryzienia nietoperzy oprócz wścieklizny mogą również powodować ciężką gorączkę krwotoczną – chorobę marburską czy histoplazmozę.
Wyjeżdżając do RPA powinniśmy wiedzieć, że prawdziwą plagą jest epidemia HIV. Niech będzie przestrogą, że na 43 miliony ludzi aż prawie 6 mln jest nosicielem tego wirusa.

Temat miesiąca: Skuteczne sposoby na ból gardła