Szczepienia ochronne zalecane w podróżach do krajów tropikalnych

Specjaliści informują, że największe znaczenie dla naszego zdrowia podczas egzotycznych podróży mają nie obowiązkowe, ale zalecane szczepienia ochronne. Sprawdź, przeciw jakim chorobom powinni szczepić się turyści.

By zminimalizować ryzyko zachorowania na choroby tropikalne lub te, które powszechniej występują w krajach rozwijających się, warto zastosować szczepienia ochronne – jeden z podstawowych sposobów zapobiegania chorobom zakaźnym w podróży.

Obowiązkowe i zalecane szczepienia dla podróżujących stanowią bezpieczną, a zarazem skuteczną formę profilaktyki – wykorzystują naturalne zdolności obronne organizmu. By odpowiednio je zaplanować i dobrać do własnych potrzeb, warto udać się do lekarza medycyny podróży najlepiej co najmniej 6-8 tygodni przed wyjazdem.

Największe znaczenie dla ochrony zdrowia i bezpieczeństwa indywidualnego turysty mają szczepienia zalecane. Powinny być one zawsze dobrane z uwzględnieniem trasy i charakteru podróży, bieżącej sytuacji epidemiologicznej oraz stanu zdrowia podróżnego i wcześniej przyjętych szczepionek.

Czytaj także: Czy należy się szczepić? Obalamy mity

Szczepionka na zapalenie wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby typu A jest chorobą powszechną w krajach o niskich standardach higieny, także w popularnych turystycznie państwach basenu Morza Śródziemnego (np. Egipt, Turcja, Maroko). Zachorowaniu sprzyja nieprzestrzeganie zasad bezpiecznego żywienia w podróży, jednak nierzadko na „żółtaczkę pokarmową” chorują goście luksusowych hoteli i kurortów w krajach rozwijających się. Szczepienie przeciwko WZW typu A jest najskuteczniejszym sposobem ochrony przed tą chorobą i zapewnia wieloletnią odporność.

WZW typu B przenoszone jest zwykle przez zanieczyszczone narzędzia kosmetyczne, fryzjerskie lub chirurgiczne, a także przez kontakty seksualne. W większości krajów tropikalnych ryzyko zachorowania na WZW typu B jest większe niż w Europie. Krajowy Program Szczepień Ochronnych na rok 2012 zaleca szczepienie przeciwko WZW B wszystkim dotychczas nieuodpornionym dorosłym Polakom. Pełen cykl szczepień przeciwko WZW B zapewnia odporność wieloletnią.

Uwaga! W Polsce dostępna jest szczepionka skojarzona, uodparniająca jednocześnie przeciwko WZW A oraz B, wygodna dla turystów, którzy planują szczepienie przeciwko obu tym chorobom przed wyjazdem.

Zobacz: Czy szczepienia wywołują choroby?

Szczepienia na choroby zakaźne

Dostępne w Polsce szczepionki skojarzone (tężec, błonica; tężec, błonica, krztusiec; tężec, błonica, poliomyelitis – choroba Heinego-Medina; tężec, błonica, krztusiec, poliomyelitis) uodparniają podróżnych przeciwko wszystkim powyższym chorobom zakaźnym. Tężec jest groźnym dla życia schorzeniem bakteryjnym, częstszym w tropiku niż w krajach umiarkowanej strefy klimatycznej. Do zakażenia dochodzi najczęściej przez zanieczyszczenie rany glebą. Błonica występuje w wielu krajach rozwijających się. Krztusiec jest chorobą zakaźną powszechną na całym świecie. Zgodnie z polskim Programem Szczepień Ochronnych na rok 2012 u osób dorosłych zalecane jest szczepienie przypominające przeciwko tężcowi, błonicy i krztuścowi co 10 lat, niezależnie od planów podróżniczych.

Choroba Heinego-Medina (poliomyelitis) może prowadzić do ciężkich zaburzeń układu nerwowego, w tym porażeń i niedowładów. Zakażenia wirusem polio wciąż zagrażają turystom udającym się do niektórych regionów Azji i Afryki.

Jest to ostra choroba bakteryjna przenoszona drogą pokarmową przez zanieczyszczone pokarmy lub napoje. Zagrożenie w podróży zależy od warunków sanitarnych w rejonie docelowym oraz stosowania zasad higieny spożywania posiłków przez turystę. W niektórych krajach Azji, np. w Indiach, ryzyko duru brzusznego u podróżnych jest nawet do 30 razy wyższe niż w pozostałych częściach świata.

Choroby wywołane przez bakterie zwane meningokokami zdarzają się na całym świecie, szczególnie często jednak występują w porze suchej, w części krajów Afryki Subsaharyjskiej (zwanych „pasem meningokokowym”). Zakażenia meningokokowe przenoszą się najczęściej drogą kropelkową, czyli poprzez kaszel i kichanie. Turyści narażeni są na zachorowanie, zwłaszcza jeśli przebywają w dużych skupiskach ludzkich, np. podczas świąt lub pielgrzymek. Szczepienie przeciwko meningokokom jest najskuteczniejszym sposobem zapobiegania groźnym dla zdrowia i życia chorobom wywoływanym przez te bakterie.

Szczepienie zalecane jest podróżującym w rejony występowanie żółtej gorączki, nawet jeśli nie są one objęte obowiązkiem uodpornienia.

W niektórych sytuacjach, związanych z charakterem wyjazdu lub stanem zdrowia turysty, lekarz może zalecić szczepionki nieuwzględnione na powyższej liście, np. przeciwko wściekliźnie u osób szczególnie narażonych na kontakty ze zwierzętami w podróży lub przeciwko grypie u podróżujących w sezonie epidemicznym.

Czytaj więcej: Działania niepożądane szczepień

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA