Transseksualizm: zaburzenie tożsamości płciowej

Transseksualizm to zaburzenie identyfikacji płciowej, zespół dezaprobaty płci, polegający na pragnieniu życia i byciu akceptowanym jako osoba płci przeciwnej fizycznie.

Osoby z zaburzeniami tożsamości płciowej nie czują związku swojej płci anatomicznej z mentalną, psychiczną. Postrzegają siebie jako kobietę uwięzioną w męskim ciele bądź odwrotnie. Nie chcą być odbierane przez pryzmat swojego ciała, którego nie akceptują. Nie są znane przyczyny transseksualizmu (łac. transire – przechodzenie), także trudno dotrzeć do konkretnych statystyk, które mówiłyby o skali problemu.

Często dzieci mówią o swojej płci odmiennie niż to jest w rzeczywistości. Chłopcy chcą bawić się lalkami i mieć związane długie włosy, z kolei dziewczynki sięgają po samochody i nie lubią sukienek. Należy być jednak spokojnym, gdyż zachowania takie mają w zdecydowanej większości przypadków charakter przemijający. Dzieci starsze najczęściej ukrywają swoje złe samopoczucie w ciele, którego nie akceptują. Bardzo ciężkim okresem jest czas przypadający na dojrzewanie płciowe, ponieważ wtedy właśnie cechy płciowe (nieakceptowane) uwydatniają się jeszcze bardziej. Jest to czas załamań nerwowych doprowadzających nieraz do tragedii. Osoby dorosłe najczęściej zdają sobie sprawę ze swojego schorzenia, jednak bardzo często bywa, że nie mogą tego zaakceptować. Bywa to częstym powodem rozwoju zaburzeń psychologicznych oraz psychicznych.

Trudno mówić o jednorodnej ścieżce w każdym przypadku. Osią, wokół której wyprowadza się rozpoznanie, powinna być zawsze konsultacja psychiatryczna wykluczająca psychiczne podłoże transseksualizmu oraz wielodziedzinowe konsultacje, które powinny wykluczyć podłoże organiczne. W dzieciństwie i wczesnej młodości pacjentom proponowana jest psychoterapia. Dorośli często decydują się na chirurgiczne oraz endokrynologiczne leczenie zaburzeń tożsamości płciowej, powinno ono być jednak prowadzone pod okiem specjalistów mających doświadczenie w takich sytuacjach oraz przy stałej współpracy z psychiatrą. W Polsce tzw. zabieg zmiany płci możliwy jest u osoby pełnoletniej ze stwierdzonym zaburzeniem tożsamości płciowej lub hermafrodytyzmem. Bardzo dyskusyjne jest wprowadzanie terapii hormonalnej u młodzieży przed uzyskaniem pełnoletniości.

Życie osoby z zaburzeniami tożsamości płciowej jest bardzo trudne. Mogą one być obiektem kpin i drwin ze strony otaczającego społeczeństwa, co głównie wynika z braku elementarnej wiedzy dotyczącej tego typu schorzeń. Często wśród osób dotkniętych problemem zdarzają się próby samobójcze. Pomocna bywa fachowa pomoc psychologiczna, jednak bardzo często chorzy wstydzą się bądź boją wizyty w poradni psychologicznej.

Czytaj także: O zaburzeniach seksualnych bez wstydu

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA