Wyznania pielęgniarki: czego żałują ludzie na łożu śmierci

Starszy niż rok
Podeszły wiek i zbliżający się koniec życia skłania ludzi do podsumowań. Zastanawiają się, czy godnie przeżyli swoje życie, czy wypełnili wszystkie zobowiązania i czy osiągnęli to o czym marzyli.

Pielęgniarka pracująca w domu spokojnej starości często dla jego pensjonariuszy jest ostatnim spowiednikiem. To ona wysłuchuje ich zwierzeń i jest świadkiem tego życiowego sprawozdania. Zobacz: Pielęgniarka jak policjant

Oto 5 rzeczy, których ludzie czujący nadchodzący kres żałują najbardziej:

1. Żałuję, że byłem taki uległy. Ludzie, zwykle aby zdobyć sympatię innych, udają kogoś innego niż są w rzeczywistości. Presja bycia lubianym i akceptowanym jest silniejsza niż komfort bycia sobą, nawet jeśli nie wszyscy by to akceptowali. Pamiętaj: szanuj siebie i bądź sobą, niezależnie od tego czy wszystkim to się spodoba.

2. Żałuję, że pracowałem tak długo. Współczesna cywilizacja, rozwój i pogoń za karierą spowodowały, że straciliśmy balans pomiędzy pracą a odpoczynkiem. Dla kariery, większej pensji czy lepszego samochodu poświęcamy życie rodzinne, czas dla znajomych czy na realizację własnych pasji. U schyłku życia okazuje się, że straciliśmy to co najcenniejsze – miłość, rodzinę i przyjaciół. Czy naprawdę kariera jest tego warta?

Czytaj też: Jak pomóc osobie pogrążonej w żałobie?

3. Żałuję, że zabrakło mi odwagi. Przełamywanie własnych lęków i słabości często wymaga dużej odwagi. Czasami dla „świętego spokoju” odpuszczamy sobie walkę z nimi, poddajemy się lub udajemy, że nie istnieją. W ten sposób przez brak odwagi możemy stracić to, co najcenniejsze, jak chociażby miłość drugiej osoby. Ludzie będący u kresu życia żałują właśnie tego, że nie mieli odwagi powiedzieć lub zrobić czegoś co było ważne. Przełam swój strach i staw mu czoła, być może diametralnie odmieni to twoje życie. 

4. Żałuję, że zaniedbałem przyjaciół. To smutne, jeśli na koniec życia okazuje się, że poza rodziną nie mamy przyjaciół. W ciągłym pędzie dnia codziennego tracimy z oczu wartościowe osoby, które kiedyś były nam bardzo bliskie. Jeśli zdarza ci się zaniedbywać rodzinę, łatwiej jest nadrobić te relacje, bo codziennie wracasz do domu i masz szansę je naprawić. Jeśli stracisz z oczu najlepszego przyjaciela, wasze drogi mogą się rozejść tak daleko, że już go nigdy nie odnajdziesz i tego właśnie będziesz żałował.

5. Żałuję, że nie pozwoliłem sobie być szczęśliwym człowiekiem. Bycie szczęśliwym to wybór. To jest twoje życie i to są twoje wybory. O tym jak będziesz postrzegał świat i czy twoja szklanka będzie do połowy pełna czy do połowy pusta decydujesz sam. Dlatego proponujemy – wybierz bycie szczęśliwym już dziś.

Czytaj: Jakie są granice eutanazji?

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA