Zabezpiecz siebie i nienarodzone dziecko przed infekcjami

Ciąża jest stanem obniżonej odporności, w którym ryzyko zakażenia wirusami i bakteriami czy zarażenia pasożytami jest wielokrotnie wyższe niż normalnie. Dlatego jeszcze przed zajściem w ciążę, wykonując odpowiednie badania, warto zatroszczyć się o siebie i zdrowie nienarodzonego dziecka.

Odpowiednio wcześnie wykonane badania diagnostyczne infekcji dają nam czas na przeprowadzenie potrzebnych szczepień lub na poddanie się odpowiedniemu leczeniu. A jeśli już nastąpiło poczęcie, to badania te należy wykonać do końca pierwszego trymestru, czyli w ciągu pierwszych 12 tygodni ciąży. Diagnostykę infekcji przeprowadza się badając krew. Zwykle wystarczy jedna próbka. Krew nie musi być pobierana na czczo, nie trzeba też zachować specjalnej diety. Wyniki można odebrać już następnego dnia.

Czytaj też: Powracające infekcje u dzieci to niedobór odporności

Wirusowe zapalenie wątroby typu B.

W przypadku stwierdzenia braku odporności na wirus HBV, powodujący zapalenie wątroby typu B HBV, możemy poddać się szczepieniu, ale tylko wtedy, gdy jesteśmy na etapie planowania ciąży. Pełną odporność na wirusa uzyskuje się po trzech szczepieniach wykonywanych w przeciągu pół roku. Ponadto należy zachować co najmniej miesięczny odstęp między ostatnią dawką szczepionki i poczęciem, by uniknąć ryzyka wpływu odczynu poszczepiennego na poronienie. W przypadku stwierdzenia, już po poczęciu, braku odporności na HBV, trzeba unikać sytuacji, w których może dojść do zakażenia. Wirus przenoszony jest m.in. przez kontakt seksualny z zakażonym partnerem, kontakt z zakażoną krwią, tatuaż czy przybory higieniczne.

Internetowa Szkoła Rodzenia MedMe.pl

Kiła

W pierwszym trymestrze ciąży przeprowadza się badanie przesiewowe w kierunku kiły. Zakażenie krętkiem kiły we wczesnym etapie ciąży jest przyczyną poronień, natomiast późniejsze zarażenie prowadzi do powstania licznych wad u noworodka, określanych mianem kiły wrodzonej. Wykrycie kiły jak najwcześniej i natychmiastowe wprowadzenie antybiotykoterapii może zapobiec powstaniu zaburzeń u dziecka, które w przypadku kiły wrodzonej, nawet leczone, pozostawiają ślad przez całe życie.

Różyczka

Kolejne badanie to pomiar stężenia przeciwciał: anty-różyczka IgG. W przypadku braku odporności na tę chorobę należy poddać się szczepieniu, odsuwając poczęcie dziecka do trzech miesięcy po jego przeprowadzeniu. Natomiast, gdy już jesteśmy w ciąży, należy unikać kontaktu z osobami mogącymi być źródłem zakażenia, zwłaszcza skupisk dzieci. Zachorowanie na różyczkę w czasie ciąży jest bardzo niebezpieczne dla płodu. Może doprowadzić do poronienia, natomiast w przypadku ciąży donoszonej m.in. do głuchoty, zaburzeń widzenia czy chorób serca dziecka.

Cytomegalia i toksoplazmoza

Cytomegalia jest chorobą wirusową przenoszoną przez płyny organizmu: ślinę, mocz, krew itd. Często występuje u małych dzieci, objawowo przypominając przeziębienie lub grypę. W przypadku braku odporności na cytomegalię przyszła mama powinna ograniczyć kontakt z dziećmi, zwłaszcza uczęszczającymi do żłobka lub przedszkola.
Z kolei do zarażenia toksoplazmą dochodzi przez kontakt z surowym mięsem, niemytymi owocami lub warzywami, ze skażoną ziemią lub wodą przeniesionymi do ust przez zabrudzone ręce oraz przez kontakt z odchodami kota. Kobiety w ciąży powinny zachować ostrożność w kontaktach z kotami, a zwłaszcza przekazać obowiązki związane z porządkowaniem kuwety innej osobie.
Cytomegalia i toksoplazmoza - choroby, na które nie ma szczepień - mogą doprowadzić do poronień oraz szeregu ciężkich wad u dziecka, m.in. wodogłowia, zaburzeń widzenia, zmian w mózgu, zaburzeń funkcji wątroby i śledziony, upośledzeń umysłowych i głuchoty.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C i HIV

Kolejnymi infekcjami w czasie ciąży szczególnie niebezpiecznymi dla dziecka, jest zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C i wirusem niedoboru odporności – HIV. Nie istnieją na nie szczepienia, lecz ich wczesne wykrycie w czasie ciąży lub przed planowanym poczęciem, dzięki zastosowaniu odpowiednich leków, pozwala na zmniejszenie ryzyka zakażenia okołoporodowego oraz wyeliminowanie możliwości zakażenia płodu. Świadomość własnej choroby pozwala na zminimalizowanie możliwości zakażenia dziecka, między innymi przez decyzję o wykonaniu cesarskiego cięcia lub przez wybór sposobu karmienia. Wirus typu C może spowodować ciężkie zapalenie wątroby noworodka, dla którego jedynym sposobem leczenia będzie tylko przeszczep organu. Wirus HIV spowoduje, że dziecko urodzi się z upośledzoną odpornością i będzie dużo bardziej podatne na infekcje, które mają ciężki przebieg i często nie poddają się leczeniu.

Żródło: materiały prasowe Diagnostyka Sp. z o.o.

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

Pytanie: Czy według Ciebie bankowanie krwi pępowinowej to dobra inwestycja?

  Tak. Jej późniejsze wykorzystanie może uratować życie.

  Nie sądzę, ale na wszelki wypadek warto się zabezpieczyć.

  Nie. Uważam, że nie zostanie wykorzystana.

Patronem sondy jest Polski Bank Komórek Macierzystych

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA