Ziarniniak grzybiasty

Zespół Sezary’ego i ziarniniak grzybiasty są jednymi z najczęściej występujących chłoniaków skóry, wywodzących się z obwodowych komórek T. Choroby te rozwijają się zwykle w starszym wieku, ale częstotliwość ich występowania wzrasta wraz z przekroczeniem 40. roku życia. Mają zazwyczaj przebieg przewlekły, wieloletni, częściej też dotykają mężczyzn.

Ziarniniak grzybiasty został po raz pierwszy opisany przez francuskiego dermatologa Aliberta, który opisał zaawansowane, duże martwicze zmiany, zlokalizowane na skórze i przypominające swoim kształtem grzyba. Zespół Sezary’ego jest natomiast wariantem ziarniniaka grzybiastego, który występuje u około 5% chorych. Jego cechą charakterystyczną jest obecność uogólnionego zapalenia skóry – erytrodermii, zajęcie węzłów chłonnych oraz występowanie nieprawidłowych limfocytów T we krwi obwodowej.

Zobacz: Profilaktyka ziarniniaków i nowe sposoby leczenia

Przyczyny

Przyczyny powstawania ziarniniaka grzybiastego i zespółu Sezary’ego próbują wyjaśnić różne hipotezy. Uznaje się, że znaczny wpływ na rozwój tych chorób mają czynniki zawodowe, środowiskowe oraz wirusowe. Jednak żaden z tych czynników nie został w 100% uznany za pewny i bezpośrednia przyczyna rozwoju ziarniniaka grzybiastego i zespołu Sezary’ego nie została do tej pory poznana.

Do czynników ryzyka zalicza się narażenie na czynniki środowiskowe, przewlekłą stymulację antygenową, ekspozycję na działanie antygenów wirusowych.

Zobacz: Jakie są objawy ziarniniaka grzybiastego?

W fazie wstępnej choroby pierwsze pojawiają się na skórze niecharakterystyczne rumieniowe i rumieniowo-złuszczające się zmiany plackowate o różnej wielkości, które dodatkowo powodują silny świąd. Lokalizują się często w miejscach osłanianych przed działaniem promieniowania słonecznego.

Okres naciekowy obejmuje zmiany w obecnych już rumieniach – powstają płaskie, wyczuwalne dotykiem, uporczywie swędzące nacieki, mogące przyjąć kształt pierścienia. Trzecia faza to okres guzowaty. Obecne są wyniosłe, nierzadko uszypułowane guzy z tendencją do rozpadu i tworzenia owrzodzeń. Na twarzy mogą się one zlewać i doprowadzać do zniekształcenia rysów. W tym okresie zajęte mogą być też inne narządy: wątroba, śledziona, węzły chłonne, przewód pokarmowy.

Zobacz więcej o rozwoju i objawach ziarniniaka grzybiastego.

Leczenie

Jest to choroba, której wystąpieniu nie można zapobiec. Należy natomiast, jeśli pojawią się objawy, zgłosić się do lekarza, który potwierdzi lub odrzuci podejrzenie ziarniniaka. Bardzo ważne jest wdrożenie stałej kontroli choroby oraz właściwego leczenia, wymaganego na danym etapie rozwoju ziarniniaka.

Zobacz więcej o rozpoznawaniu ziarniniaka.

Metoda leczenia jest uzależniona przede wszystkim od stadium zaawansowania choroby, ale także wiek i stan ogólny chorego są brane pod uwagę podczas ustalania schematu leczenia. W terapii wykorzystuje się wiele metod, od stosowania kortykosteroidów po chemioterapię.

Bardzo ważne jest również to, by pacjent miał wsparcie w swoim otoczeniu. Można zapisać się do grupy, w której spotykają się chorzy na tę samą lub podobną chorobę. Świadomość, że pacjent nie jest sam w tej sytuacji, bardzo pomaga przetrwać trudne chwile w chorobie oraz ma korzystny wpływ na proces terapeutyczny.

Zobacz też: Ziarnica złośliwa - przyczyny, objawy, rokowania​

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA