Migrena niejedno ma imię

Starszy niż rok
Szacuje się, że około 1/5 ludzi na świecie cierpi na przewlekłe bóle głowy, a spośród nich u przynajmniej połowy występuje migrena.

Przebieg napadów migrenowych jest zmienny, ale badaczom udało się wyodrębnić dwie zasadnicze formy migreny:

Typowy jest ból pulsujący, ale może też być tępy, rozsadzający lub inny. W większości obejmuje jedną połowę głowy, najczęściej w okolicy czoła, skroni i oczodołu. Bólowi mogą towarzyszyć inne objawy (np. nudności, światłowstręt, złe tolerowanie hałasów, dreszcze, duszność, zawroty głowy), które nierzadko bardziej dokuczają niż sam ból.

Faza bólowa trwa od kilku godzin do 2-3 dni. Kończy się zapadnięciem w sen, z którego migrenik budzi się już bez dolegliwości.

Pojawia się po okresie zwiastunów lub bez nich i trwa kilka do kilkunastu minut, po czym ustępuje. Ból głowy zaczyna się po ustąpieniu aury. Najczęstsze postacie aury to:

  • wzrokowa, inaczej klasyczna, w której najczęściej pojawia się przed oczami migoczący mroczek, czasem mogą być ubytki w polu widzenia lub zniekształcenia albo zmiany barwy otoczenia,
  • parestetyczna, której towarzyszą drętwienia lub mrowienia ust i ręki albo palców i języka po jednej stronie ciała (czasem obejmują one połowę ciała),
  • z niedowładem połowiczym, który pojawia się na krótko w czasie aury,
  • z zaburzeniami mowy.

Doraźne leczenie migreny ma na celu przerwanie napadu. Najczęściej stosowane wówczas leki to:

  • leki przeciwbólowe i przeciwzapalne,
  • alkaloidy sporyszu - wywołują one skurcz naczyń. Często występują w połączeniu z kofeiną,
  • leki selektywnie pobudzające receptor serotoninowy. Działają również przeciwwymiotnie i zmniejszają światłowstręt. Podaje się je doustnie lub w iniekcji,
  • leki przeciwwymiotne,
  • leki uspokajające mają na celu ułatwienie zaśnięcia.

Leczenie zapobiegawcze migreny zalecane jest dla osób, które mają napady migreny częściej niż dwa razy w miesiącu lub napady te są ciężkie i trudne do leczenia.

W profilaktyce migreny stosuje się różne leki, ale żaden z nich nie jest idealny. Terapia poszczególnymi lekami wymaga zażywania ich codziennie przez dłuższy czas. To jednak lekarz ostatecznie podejmuje decyzję o sposobie leczenia doraźnego i profilaktycznego, natomiast pacjent może starać się zapobiegać migrenie, prowadząc właściwy, uregulowany tryb życia i przestrzegając zaleceń lekarskich. Wiadomo, że istnieją czynniki wyzwalające napad migreny. Toteż każdemu choremu należy uświadomić, że stosując się do podanych w dekalogu zaleceń, może ograniczyć częstość napadów migreny.