Te leki mogą wywołać zawał serca

Starszy niż rok
Furasemid, nifedypina czy nitraty powinny być uważnie zalecane i przyjmowane, tak uważa nasz ekspert dr Ewa Pakuła.

Wszystkie leki zanim zostaną dopuszczone do użytku i sprzedaży w aptekach musza przejść procedury rejestracyjne, w czasie których producent wykazuje skuteczność i bezpieczeństwo leku. Natomiast później, leki muszą być stosowane zgodnie z zaleceniami lekarzy. Dotyczy to szczególnie leków ordynowanych w chorobach układu krążenia, który jest układem dynamicznym i żywo reagującym na wszelkie podawane medykamenty.

Azotany - czyli nitraty chronią serce, nagłe odstawienie grozi zawałem

Są to leki rozszerzające naczynia krwionośne (przede wszystkim żylne) oraz naczynia wieńcowe w sercu, dzięki czemu obniżają ciśnienie tętnicze krwi i zapobiegają napadom bólu wieńcowego. Przy przedawkowaniu tego leku dochodzi do spadku ciśnienia tętniczego krwi i przyspieszenia akcji serca, odruchowa tachykardia. A w ciężkich stanach nawet do niewydolności krążeniowo-oddechowej. Jeśli natomiast dojdzie do nagłego odstawienia azotanów, brak leku w organizmie może wywołać skurcz tętnicy wieńcowej i napad dolegliwości wieńcowych, aż do zawału serca włącznie.

Beta-blokery – groźne przerwanie leczenia tymi lekami

Działają poprzez blokowanie receptorów beta w ścianie naczyń krwionośnych i sercu. Dzięki temu  dochodzi do zwolnienia akcji serca oraz rozszerzenia naczyń krwionośnych, co powoduje obniżenie ciśnienia krwi i spadek zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. Udowodniono, że beta-blokery przedłużają życie ludziom po zawale mięśnia sercowego. Leczenia beta-blokerami nie wolno nagle przerywać, ponieważ może dojść do gwałtownego wzrostu ciśnienia krwi, przyspieszenia akcji serca i możliwości ostrego niedokrwienia serca (zwłaszcza u osób z chorobą wieńcową serca).

Blokery kanału wapniowego – nifedypina w dużych dawkach może spowodować zawał serca

Dawniej w leczeniu nadciśnienia tętniczego często stosowano krótkodziałającą nifedypinę, ponieważ szybko obniżała ciśnienie krwi. Jednak doniesienia z ostatnich lat na temat leczenia nifedypiną zwłaszcza w dużych dawkach, wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia zawału serca u tych chorych. Dlatego obecnie lek ten praktycznie nie jest wykorzystywany w terapii.

Leki moczopędne - konieczna kontrola poziomu potasu ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca

Działają w nerkach, gdzie wzmagają wydzielanie sodu i wody, co prowadzi do zmniejszenia objętości krwi w naczyniach krwionośnych i spadku jej ciśnienia. Są lekami pierwszego rzutu w leczeniu niepowikłanego nadciśnienia tętniczego. Są też stosowane przy niewydolności krążenia.
Wyróżniamy 2 podstawowe typy diuretyków:
zwiększające wydalanie potasu np. furosemid, hydrochlorotiazyd, indapamid.
oszczędzające potas np. amilorid, spironolakton, triamteren.

Najczęstszym objawem ubocznym stosowania furosemidu i hydrochlorotiazydu jest obniżenie stężenia potasu we krwi na skutek jego wzmożonego wydalania z moczem. Może to prowadzić do wystąpienia bolesnych kurczów mięśni lub zaburzeń rytmu serca. Dlatego w czasie leczenia trzeba okresowo kontrolować stężenie potasu we krwi i uzupełniać jego poziom preparatami doustnymi.

Grupa diuretyków oszczędzających potas ma stosunkowo łagodne działanie hipotensyjne. Nie należy ich jednak łączyć z grupą leków stosowanych szeroko w chorobach układu krążenia zwaną inhibitorami konwertazy, ponieważ może dojść zbyt dużego wzrostu stężenia potasu we krwi, co również jest niekorzystne dla serca.

Doustna antykoncepcja hormonalna - skutkiem stosowania mogą być zaburzenia układu krążenia

Jednymi z objawów ubocznych doustnej antykoncepcji hormonalnej mogą być zaburzenia ze strony układu krążenia np.: nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze, zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepica i/lub zatorowość płucna, tachykardia, krwiaki, zaburzenia naczyniowo-mózgowe. Większe ryzyko powikłań zakrzepowych jest u kobiet palących papierosy, dlatego palaczki nie powinny stosować tej metody antykoncepcji. Objawami zakrzepicy żylnej lub tętniczej mogą być: jednostronny ból kończyny dolnej i/lub obrzęk, nagły, silny ból w klatce piersiowej, który może promieniować do lewego ramienia, nagła duszność, nagle rozpoczynający się kaszel, nietypowe, nasilone i przedłużające się bóle głowy, nagła częściowa lub całkowita utrata wzroku, podwójne widzenie, niewyraźna mowa lub afazja, zawroty głowy.

ek,szo