Znajdź lek

Alfabax

Spis treści

Działanie

Selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych zlokalizowanych w trójkącie pęcherza moczowego, cewce moczowej oraz gruczole krokowym. Działa rozkurczająco na mięśnie gładkie dolnego odcinka dróg moczowych, zmniejszając opór przepływu moczu podczas mikcji. Ułatwia opróżnianie pęcherza moczowego. Preparat zwiększa maksymalny przepływ moczu, zmniejsza napięcie wypieracza i zwiększa objętość moczu, która powoduje potrzebę oddania moczu oraz zmniejsza objętość zalegającego moczu. Lek może wywierać umiarkowane działanie hipotensyjne. Średnie maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po ok. 6,69 h po podaniu pojedynczej dawki po posiłku. Alfuzosyna wiąże się z białkami osocza w 90%. Jest główni metabolizowana w wątrobie (kilka szlaków), a metabolity wydalane są drogą nerkową i prawdopodobnie również za pośrednictwem żółci. Po podaniu 75-91% dawki doustnej jest wydalane z kałem, 35% w postaci niezmienionej, a reszta w postaci metabolitów, co wskazuje na pewien stopień wydalania z żółcią. Ok. 10% wydala się z moczem w postaci niezmienionej. Żaden z metabolitów nie jest czynny farmakologicznie. T0,5 wynosi około 8 h. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek objętość dystrybucji i klirens są zwiększone, T0,5 pozostaje niezmieniony. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby T0,5 jest wydłużony, biodostępność zwiększona, obserwuje się również dwukrotne zwiększenie Cmax. U pacjentów w podeszłym wieku, po podaniu alfuzosyny w postaci tabl. o przedłużonym uwalnianiu Cmax, biodostępność oraz T0,5 pozostają niezmienione.

Wskazania

Leczenie czynnościowych objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Leczenie wspomagające ostrego zatrzymania moczu związanego z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego w połączeniu z założeniem cewnika.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, inne chinazoliny (np. terazosynę, doksazosynę) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Niedociśnienie ortostatyczne w wywiadzie. Niewydolność wątroby. Jednoczesne stosowanie innych antagonistów receptora adrenergicznego typu α1.