Znajdź lek

Dorzolamid Teva

Działanie

Silny inhibitor anhydrazy węglanowej II do podawania miejscowego. Hamowanie aktywności anhydrazy węglanowej w wyrostkach rzęskowych oka powoduje zmniejszenie ilości wydzielanej cieczy wodnistej. W następstwie tego dochodzi do zmniejszenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Po miejscowym podaniu do oka dorzolamid obniża zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe, bez względu na to czy jest ono związane z jaskrą. Po zastosowaniu miejscowym dorzolamid przenika do krążenia ogólnego. Lek i jego metabolit - N-deetylo-dorzolamid - gromadzą się w erytrocytach. Dorzolamid w umiarkowanym stopniu wiąże się z białkami osocza (ok. 33%). Wydalany jest głównie z moczem w postaci nie zmienionej. Po zakończeniu przyjmowania leku następuje nieliniowe zmniejszanie stężenia dorzolamidu w erytrocytach. Początkowo następuje szybkie zmniejszenie stężenia leku, po czym następuje faza wolniejsza eliminacji z T0,5 wynoszącym ok. 4 mies.

Wskazania

Leczenie zwiększonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z: nadciśnieniem ocznym, jaskrą z otwartym kątem, jaskrą torebkową. W leczeniu wspomagającym w skojarzeniu z lekami β-adrenolitycznymi. W monoterapii u pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi na leki β-adrenolityczne, lub w przypadku gdy stosowanie leków β-adrenolitycznych jest przeciwwskazane.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek z substancji pomocniczych. Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Kwasica hyperchloremiczna.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność  u pacjentów z niewydolnością wątroby (brak badań). Leczenie pacjentów z ostrą jaskrą z zamkniętym kątem, poza podawaniem leków zmniejszających ciśnienie w gałce ocznej, wymaga także innych interwencji terapeutycznych. Nie badano zastosowania dorzolamidu w pacjentów z ostrą jaskrą z zamkniętym kątem. Po podaniu preparatu mogą wystąpić te same działania niepożądane, które występują po podaniu ogólnym sulfonamidów, w tym ciężkie działania niepożądane. W przypadku stwierdzenia ciężkich działań niepożądanych lub objawów nadwrażliwości należy przerwać stosowanie preparatu. Leczenie oparte na przyjmowanych doustnie inhibitorach anhydrazy węglanowej wiąże się z ryzykiem wystąpienia kamicy dróg moczowych w wyniku zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, szczególnie u pacjentów z kamicą nerkową w wywiadzie. Pacjenci u których występowały wcześniej kamienie nerkowe mogą być narażeni na większe ryzyko wystąpienia kamicy dróg moczowych podczas leczenia dorzolamidem. W przypadku zaobserwowania reakcji alergicznej (np. zapalenia spojówek lub podrażnienia powiek), należy rozważyć konieczność przerwania leczenia. Istnieje możliwość wystąpienia nasilenia działania ogólnego podczas stosowania inhibitorów anhydrazy węglanowej u pacjentów jednocześnie przyjmujących doustny inhibitor anhydrazy węglanowej i dorzolamid. Jednoczesne stosowanie dorzolamidu i doustnych inhibitorów anhydrazy węglanowej nie jest wskazane. U pacjentów z wcześniejszymi chronicznymi uszkodzeniami rogówki i (lub) zabiegami chirurgicznymi na gałce ocznej w wywiadzie zgłaszano przypadki obrzęku rogówki oraz nieodwracalnej dekompensacji rogówki podczas stosowania dorzolamidu w postaci kropli do oczu. Należy zachować ostrożność stosując dorzolamid miejscowo u takich pacjentów. Po zabiegach filtracyjnych przy jednoczesnym stosowaniu środków hamujących wytwarzanie cieczy wodnistej, opisywano przypadki odwarstwienia naczyniówki z jednoczesną hipotonią wewnątrzgałkową. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy, który może powodować podrażnienie oka. Przed zakropleniem leku należy zdjąć soczewki kontaktowe i odczekać co najmniej 15 min przed ich ponownym założeniem. Nie stwierdzono, aby chlorek benzalkoniowy powodował odbarwienie miękkich soczewek kontaktowych. Stosowanie dorzolamidu nie było badane u pacjentów poniżej 36 tyg. wieku ciążowego oraz poniżej 1 tyg. życia. Pacjenci ze znacznie niedojrzałymi kanalikami nerkowymi powinni otrzymywać dorzolamid wyłącznie po starannym rozważeniu bilansu ryzyka i korzyści, ze względu na ryzyko wystąpienia kwasicy metabolicznej.

Ciąża i laktacja

Nie należy stosować dorzolamidu podczas ciąży. Nie zaleca się karmienia piersią w przypadku konieczności leczenia dorzolamidem.

Działania niepożądane

Bardzo często: pieczenie i kłucie w oku. Często: ból głowy, powierzchniowe punkcikowate zapalenie rogówki, łzawienie, zapalenie spojówek, zapalenie powiek, świąd oka, podrażnienie powieki, niewyraźne widzenie, nudności, gorzki smak w ustach, astenia/osłabienie. Niezbyt często: zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego. Rzadko: zawroty głowy, parestezje, podrażnienie (w tym zaczerwienienie) oka, ból oka, strupy na powiekach, przejściowa krótkowzroczność (ustępująca po zaprzestaniu terapii), obrzęk rogówki, obniżenie ciśnienia śródgałkowego, odwarstwienie naczyniówki po chirurgicznych zabiegach filtracyjnych, krwawienie z nosa, podrażnienie gardła, suchość w ustach, kontaktowe zapalenie skóry, zespół Stevena-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka, kamica moczowa, reakcje nadwrażliwości (reakcje miejscowe dotyczące powiek oraz objawy uogólnionych reakcji alergicznych np.: obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd, wysypka, skrócenie oddechu, rzadko skurcz oskrzeli). U dzieci obserwowano: uczucie pieczenia i kłucia w oku, przekrwienie i ból oka; rzadziej (<4%) występował obrzęk i przymglenie rogówki. U bardzo młodych pacjentów, szczególnie z niedojrzałością lub zaburzeniem funkcji nerek odnotowano występowanie kwasicy metabolicznej.

Interakcje

Nie prowadzono szczegółowych badań dotyczących interakcji dorzolamidu z innymi lekami. W badaniach klinicznych dorzolamid stosowano jednocześnie z następującymi lekami, nie stwierdzając interakcji o negatywnych skutkach: tymolol w postaci kropli do oczu, betaksolol w postaci kropli do oczu oraz leki działające ogólnie, w tym inhibitory ACE, antagoniści kanału wapniowego, leki moczopędne i NLPZ (w tym kwas acetylosalicylowy), a także środki hormonalne (np. estrogeny, insulina, tyroksyna). Interakcje pomiędzy dorzolamidem, a miotykami i agonistami adrenergicznymi podczas leczenia jaskry nie zostały w pełni zbadane.

Dawkowanie

W monoterapii: 1 kropla do worka spojówkowego chorego oka (oczu) 3 razy na dobę. W leczeniu wspomagającym w skojarzeniu ze stosowanym do oczu lekiem β-adrenolitycznym: 1 kropla do worka spojówkowego chorego oka (oczu) 2 razy na dobę. U pacjentów leczonych innym lekiem przeciwjaskrowym dorzolamid wprowadza się następnego dnia po zaprzestaniu poprzedniego leczenia. Przy stosowaniu kilku leków okulistycznych podawanych miejscowo należy zachować co najmniej 10 min przerwy między zakraplaniem kolejnych leków. Dzieci: dostępna jest ograniczona ilość danych dotyczących stosowania dorzolamidu 3 razy na dobę.

Uwagi

Możliwe działania niepożądane, takie jak zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia mogą mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pharmindex