Znajdź lek

Dotiteva

Działanie

Preparat zawiera dwie substancje czynne, które obniżają podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zmniejszenie wydzielania cieczy wodnistej za pośrednictwem różnych mechanizmów działania. Połączone działanie obu leków powoduje większe obniżenie ciśnienia śródgałkowego w porównaniu z leczeniem każdym z nich stosowanym osobno. Chlorowodorek dorzolamidu silnie hamuje aktywność anhydrazy węglanowej II. Zahamowanie aktywności tego enzymu w aparacie rzęskowym zmniejsza wydzielanie cieczy wodnistej, prawdopodobnie przez spowolnienie tworzenia jonów wodorowęglanowych, w następstwie tego ograniczenie transportu sodu i płynu. Maleinian tymololu jest nieselektywnym lekiem blokującym receptory β-adrenergiczne. Główne działanie tymololu związane jest ze zmniejszeniem wytwarzania cieczy wodnistej, ponadto obserwowano także niewielkie zwiększenie odpływu płynu. Po zastosowaniu miejscowym preparat obniża podwyższone ciśnienie śródgałkowe, niezależnie od tego czy jest ono związane z jaskrą, czy też nie. Po podaniu do worka spojówkowego dorzolamid i tymolol wchłaniają się przez rogówkę i przenikają do krążenia układowego.

Wskazania

Leczenie zwiększonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z jaskrą z otwartym kątem lub jaskrą w przebiegu zespołu rzekomego złuszczania, u których monoterapia lekiem β-adrenolitycznym podawanym miejscowo nie jest wystarczająco skuteczna.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu. Reaktywna choroba dróg oddechowych, w tym astma oskrzelowa występująca obecnie lub w wywiadzie lub ciężka przewlekła choroba obturacyjna płuc. Bradykardia zatokowa, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst. niekontrolowany przy użyciu rozrusznika, jawna niewydolność krążenia, wstrząs kardiogenny. Ciężka niewydolność nerek (CCr <30 ml/min) lub kwasica hiperchloremiczna.

Środki ostrożności

Skuteczność leku u dzieci nie została potwierdzona. Bezpieczeństwo stosowania leku u dzieci <2 lat nie zostało potwierdzone. Dane dotyczące stosowania leku u dzieci w wieku ≥2 i <6 lat są ograniczone. Nie badano zastosowania leku u pacjentów z niewydolnością wątroby - stosować ostrożnie. Ze względu na zawartość tymololu, zachować ostrożność u pacjentów: z chorobami układu sercowo-naczyniowego, np. chorobą niedokrwienną serca, dławicą Prinzmetala, niewydolnością serca oraz z hipotensją (należy przeprowadzić krytyczną ocenę leczenia β-adrenolitykami w tych grupach i rozważyć zastosowanie innych substancji czynnych; obserwować pacjenta pod kątem występowania oznak wskazujących na pogorszenie tych chorób oraz działań niepożądanych); z blokiem serca Ist. stopnia (niekorzystny wpływ β-adrenolityku na czas przewodzenia impulsów elektrycznych); z ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego, tj. z ciężką postacią choroby Raynauda lub z zespołem Raynauda; z łagodną lub umiarkowaną przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (ryzyko wystąpienia skurczu oskrzeli; β-adrenolityk stosować tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko); z nieustabilizowaną cukrzycą lub hipoglikemią (mogą być maskowane objawy hipoglikemii); z nadczynnością tarczycy (mogą być maskowane niektóre objawy nadczynności tarczycy, nagłe odstawienie β-adrenolityku może spowodować zaostrzenie objawów nadczynności tarczycy); z miastenią (nasilenie objawów). Leki okulistyczne o działaniu β-adrenolitycznym mogą hamować ogólnoustrojowy efekt pobudzenia receptorów β przez takie leki, jak np. adrenalina; w przypadku znieczulenia należy poinformować o anestezjologa o przyjmowaniu tymololu; ponadto podczas stosowania β-adrenolityków pacjenci z atopią w wywiadzie lub z wywiadem wskazującym na ciężkie reakcje anafilaktyczne na różnorodne alergeny mogą wykazywać nasiloną reakcję na ponowne zetknięcie z tymi alergenami, zarówno przypadkowe jak i w trakcie zabiegów diagnostycznych czy leczniczych, pacjenci ci mogą nie reagować dawki adrenaliny zwykle stosowane w leczeniu reakcji anafilaktycznych. Ze względu na zawartość dorzolamidu, ostrożnie stosować u pacjentów, u których w przeszłości zdiagnozowano kamienie nerkowe (ryzyko wystąpienia kamicy dróg moczowych). Nie badano zastosowania leku złożonego zawierającego dorzolamid i tymolol u pacjentów z ostrą jaskrą z zamkniętym kątem. Zachować ostrożność u pacjentów istniejącymi przewlekłymi uszkodzeniami rogówki i (lub) zabiegami chirurgicznymi na gałce ocznej w wywiadzie (ryzyko wystąpienia obrzęku rogówki oraz nieodwracalnej dekompensacji rogówki podczas stosowania dorzolamidu); z chorobami rogówki (tymolol może powodować suchość oczu). Po zabiegach filtracyjnych przy jednoczesnym stosowaniu środków hamujących wytwarzanie cieczy wodnistej (np. przy użyciu tymololu, acetazolamidu) opisywano przypadki odwarstwienia naczyniówki z jednoczesną hipotonią wewnątrzgałkową. Należy przerwać stosowanie preparatu w przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości lub ciężkich działań niepożądanych (możliwe jest wystąpienie działań niepożądanych typowych dla podawanych ogólnie β-adrenolityków dla sulfonamidów). Krople zawierają chlorek benzalkoniowy, który może wywoływać podrażnienie oka i odbarwienie miękkich soczewek kontaktowych; przed zakropleniem leku należy wyjąć soczewki kontaktowe; można je ponownie założyć po upływie 15 min od zakroplenia.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży i podczas karmienia piersią.

Działania niepożądane

Bardzo często: pieczenie i kłucie, zaburzenia smaku. Często: nastrzyknięcie spojówek, nieostre widzenie, nadżerki rogówki, swędzenie oka, łzawienie, zapalenie zatok. Niezbyt często: kamica moczowa. Rzadko: ogólnoustrojowe reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd, wysypka, anafilaksja), duszność, niewydolność oddechowa, nieżyt nosa, skurcz oskrzeli, kontaktowe zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka. Tymolol. Często: ból głowy, podrażnienie oczu, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zmniejszona wrażliwość rogówki i suchość oka. Niezbyt często: depresja, zawroty głowy, omdlenie, zaburzenia widzenia, w tym zaburzenia refrakcji (w niektórych przypadkach z powodu odstawienia leku zwężającego źrenicę), bradykardia, duszność, nudności, niestrawność, astenia, zmęczenie. Rzadko: reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, miejscowa i uogólniona wysypka, anafilaksja), bezsenność, koszmary senne, utrata pamięci, parestezje, nasilenie objawów miastenii, obniżone libido, mózgowy incydent naczyniowy, niedokrwienie mózgu, opadanie powiek, podwójne widzenie, odwarstwienie naczyniówki po zabiegach filtracyjnych, szum w uszach, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, obrzęk, arytmia, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie czynności serca, blok serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, chromanie, objaw Raynauda, zimne dłonie i stopy, skurcz oskrzeli (zwłaszcza u pacjentów z występującymi uprzednio stanami spastycznymi oskrzeli), niewydolność oddechowa, kaszel, biegunka, suchość w ustach, łysienie, wysypka łuszczycopodobna lub zaostrzenie łuszczycy, toczeń rumieniowaty układowy, choroba Peyroniego, zmniejszenie libido. Częstość nieznana: świąd, hipoglikemia, swędzenie, łzawienie, zaczerwienienie, niewyraźne widzenie, owrzodzenie rogówki, niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy, zaburzenia smaku, ból brzucha, wymioty, ból mięśni, zaburzenia seksualne. Dorzolamid. Często: ból głowy, zapalenie powiek, podrażnienia powiek, nudności, astenia, zmęczenie. Niezbyt często: zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego. Rzadko: zawroty głowy, parestezje, podrażnienia (w tym zaczerwienienie), ból, sklejanie powiek, przemijająca krótkowzroczność (ustępująca po zaprzestaniu terapii), obrzęk rogówki, hipotonia oczna, odwarstwienie naczyniówki (po zabiegach filtracyjnych), krwawienie z nosa, podrażnienie gardła, suchość w ustach, wysypka.

Interakcje

Nie jest zalecane jednoczesne stosowanie preparatu i doustnych inhibitorów anhydrazy węglanowej. Nie jest zalecane jednoczesne stosowanie dwóch leków β-adrenolitycznych o działaniu miejscowym. Możliwe jest występowanie działania addycyjnego, objawiającego się niedociśnieniem i (lub) znaczną bradykardią, jeżeli tymolol w postaci kropli do oczu jest podawany jednocześnie z doustnymi lekami β-adrenolitycznymi, lekami blokującymi kanał wapniowy, lekami przeciwarytmicznymi (w tym amiodaronem), glikozydami naparstnicy, parasympatykomimetykami, guanetydyną, lekami opioidowymi oraz inhibitorami MAO. Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP2D6 (np. chinidyny, fluoksetyny, paroksetyny) i tymololu obserwowano nasilone ogólne działanie β-adrenolityczne. Może wystąpić rozszerzenie źrenicy w przypadku stosowania tymololu w skojarzeniu z epinefryną. β-blokery mogą nasilić działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych; mogą zwiększać ryzyko reakcji nadciśnieniowej po odstawieniu klonidyny. Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji podczas jednoczesnego stosowania preparatu (dorzolamid i tymolol) z lekami działającymi ogólnie: inhibitorami ACE, antagonistami kanału wapniowego, lekami moczopędnymi, NLPZ oraz hormonami (np. estrogeny, insulina, tyroksyna).

Dawkowanie

1 kropla do worka spojówkowego chorego oka (oczu) 2 razy na dobę. Dzieci: dostępna jest ograniczona ilość danych dotyczących stosowania preparatu 2 razy na dobę u dzieci w wieku ≥2 i <6 lat. Przy stosowaniu kilku leków okulistycznych podawanych miejscowo należy zachować co najmniej 10 min przerwy między zakraplaniem kolejnych leków. Zaleca się delikatne zamknięcie powieki i (lub) uciśnięcie przewodu nosowo-łzowego po zakropleniu, aby zmniejszyć wchłanianie leku do krążenia ogólnego.

Uwagi

W razie konieczności zaprzestania podawania tymololu u pacjentów z chorobą wieńcową, lek należy odstawiać stopniowo. Możliwe działania niepożądane, takie jak niewyraźne widzenie, mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Pharmindex