Znajdź lek

M-M-R® II

Działanie

Szczepionka do jednoczesnego uodporniania czynnego przeciw zakażeniom wywołanym przez wirusy odry, świnki i różyczki. Zawiera żywe atenuowane wirusy z hodowli na zarodkach kurzych (odra, świnka) oraz ludzkich komórkach diploidalnych (różyczka). W badaniach klinicznych pojedyncza dawka szczepionki indukowała u 95% badanych przeciwciała przeciwodrowe hamujące hemaglutynację (HI); u 96% przeciwciała neutralizujące dla wirusa świnki; u 99% osób przeciwciała HI dla wirusa różyczki. Jednak u niewielkiego procenta osób szczepionych (1-5%) po pierwszej dawce może nie wystąpić wystarczająca odpowiedź immunologiczna.

Wskazania

Szczepionka do jednoczesnego uodporniania przeciw zakażeniom wywołanym przez wirusy odry, świnki i różyczki, przeznaczona do stosowania u osób, które ukończyły 12 m.ż.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników szczepionki, w tym na żelatynę. Ciąża. Reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne na neomycynę (każda dawka zawiera około 25 µg tego antybiotyku). Choroby dróg oddechowych przebiegające z gorączką lub jakiekolwiek inne zakażenie przebiegające z gorączką. Czynna, nie leczona gruźlica. Pacjenci poddani leczeniu immunosupresyjnemu (oprócz osób otrzymujących kortykosteroidy jako leczenie substytucyjne, np. w chorobie Addisona). Pacjenci z defektami hematologicznymi, białaczką, chłoniakami wszelkich typów lub innymi nowotworami złośliwymi, przebiegającymi z zajęciem szpiku lub układu chłonnego. Pierwotne lub nabyte zespoły upośledzenia odporności, wraz z przypadkami immunosupresji związanej z AIDS lub inne kliniczne postacie zakażenia ludzkimi wirusami wywołującymi upośledzenie odporności, stany upośledzenia odporności komórkowej oraz hipo- i dysgammaglobulinemie. Osoby o znanym z wywiadu rodzinnego wrodzonym lub dziedzicznym upośledzeniu odporności, o ile nie wykazano u nich wydolności układu immunologicznego przed ewentualnym szczepieniem.

Środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność, podając szczepionkę osobom, u których w przeprowadzonym wywiadzie rodzinnym stwierdzono występowanie drgawek, uraz mózgu lub innych stanów, w których gorączka wywołana szczepieniem może stanowić zagrożenie. Należy zachować szczególną ostrożność u osób, u których wystąpiła w przeszłości reakcja anafilaktyczna, anafilaktoidalna lub inna wczesna reakcja alergiczna na białko jaja kurzego - należy rozważyć potencjalne ryzyko w stosunku do korzyści wynikających z podania szczepionki. Ostrożnie stosować u osób z małopłytkowością.

Ciąża i laktacja

Bezpieczeństwo stosowania w ciąży - kat. C. Nie należy podawać szczepionki kobietom w ciąży; kobiety powinny unikać zajścia w ciążę przez 3 miesiące po szczepieniu. Należy zachować ostrożność przy podawaniu szczepionki karmiącym matkom.

Działania niepożądane

Najczęściej występuje krótkotrwałe pieczenie i/lub kłucie w miejscu wstrzyknięcia. Czasami występują objawy ogólne: gorączka (38,3st.C lub wyższa) i objawy skórne (wysypka, z reguły niewielka, czasem uogólniona). Na ogół gorączka i/lub wysypka występują pomiędzy 5. a 12. dniem po szczepieniu. Rzadko występują: zazwyczaj łagodne reakcje miejscowe (rumień, stwardnienie, tkliwość); ból gardła, złe samopoczucie, odra o nietypowym przebiegu, omdlenie, drażliwość; ze strony przewodu pokarmowego (zapalenie ślinianek, nudności, wymioty, biegunka); ze strony układu krwiotwórczego i chłonnego (miejscowe powiększenie węzłów chłonnych, trombocytopenia, plamica); reakcje nadwrażliwości (pęcherz i zaczerwienie w miejscu wstrzyknięcia, reakcja anafilaktyczna lub anafilaktoidalna, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, pokrzywka; ze strony układu mięśniowo-szkieletowego (bóle stawów i/lub zapalenie stawów - zazwyczaj krótkotrwałe, rzadko przewlekłe, bóle mięśni); ze strony układu nerwowego (drgawki gorączkowe u dzieci, drgawki lub napady padaczkowe bez gorączki, ból i zawroty głowy, parestezje, zapalenie wielonerwowe, polineuropatia, zespół Guillain-Barre'a, ataksja, ciała wtrętowe wirusa odry - MIBE); ze strony układu oddechowego (zapalenie płuc, kaszel, nieżyt nosa); ze strony skóry (rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona); ze strony narządów zmysłów (różne postacie zapalenia nerwu wzrokowego - w tym zapalenie pozagałkowe, zapalenie tarczy nerwu wzrokowego, zapalenie siatkówki, porażenie mięśni okoruchowych, zapalenie ucha środkowego, głuchota na tle neurologicznym, zapalenie spojówek.; ze strony układu moczowo-płciowego (zapalenie jąder). Zapalenie mózgu lub encefalopatię stwierdza się w jednym przypadku na 3 miliony dawek.

Interakcje

Nie należy podawać immunoglobulin (IgG) jednocześnie ze szczepionką - możliwość zmniejszenia spodziewanej odpowiedzi immunologicznej. Szczepienie powinno zostać odłożone na okres co najmniej 3 miesięcy po transfuzji krwi, osocza lub po podaniu ludzkich immunoglobulin. Stwierdzono, że żywe, atenuowane wirusy odry, świnki i różyczki podane w szczepionkach monowalentnych mogą spowodować zmniejszenie reakcji na próbę tuberkulinową. Z tego względu próbę tuberkulinową należy wykonywać przed podaniem szczepionki M-M-R II lub jednocześnie z tym szczepieniem. Szczepionka może być stosowana 6 tyg. przed lub 6 tyg. po podaniu innych szczepionek zawierających żywe wirusy. Szczepionkę M-M-R II stosowano jednocześnie ze szczepionką przeciw ospie wietrznej oraz szczepionką przeciw Haemophilus influenzae typu b, stosując różne miejsca podania i używając oddzielnych strzykawek. Nie jest zalecane rutynowe stosowanie szczepionki przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi (DTP) i/lub doustnej szczepionki przeciw poliomyelitis (OPV) jednocześnie ze szczepionką przeciw odrze, śwince i różyczce ze względu na ograniczone dane dotyczące jednoczesnego podania wymienionych antygenów.

Dawkowanie

Podskórnie: pojedyncza dawka szczepionki (około 0,5 ml). Zalecane jest podanie szczepionki w górną, zewnętrzną część ramienia.

Uwagi

Preparatu nie należy mieszać w jednej strzykawce z innymi szczepionkami lub lekami.

Pharmindex