Znajdź lek

Oncaspar

Działanie

Preparat zawiera pegaspargazę, pochodną L-asparaginazy związaną z glikolem polietylenowym, co powoduje zmniejszenie toksyczności preparatu i wydłużenie jego okresu półtrwania. L-asparaginaza jest enzymem katalizującym rozszczepienie L-asparaginy do kwasu asparaginowego i amoniaku. Działanie pegaspargazy polega na zmniejszeniu stężenia L-asparaginy w komórkach białaczkowych, co jest odpowiedzialne za zahamowanie syntezy białek w komórkach nowotworowych.

Wskazania

Skojarzone leczenie reindukujące ostrej białaczki limfoblastycznej u dzieci i dorosłych, u których rozwinęła się nadwrażliwość na niezmodyfikowaną L-asparaginazę.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na lek. Zapalenie trzustki (obecnie lub w wywiadzie). Krwawienia związane z uprzednim zastosowaniem leczenia L-asparaginazą. Ciężkie reakcje alergiczne w wywiadzie.

Środki ostrożności

Lek może wykazywać aktywność immunosupresyjną - istnieje możliwość rozwoju predyspozycji do występowania zakażeń u pacjentów. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku leczenia skojarzonego z preparatami uszkadzającymi wątrobę, w przypadku istniejących już zaburzeń czynności wątroby. U pacjentów leczonych preparatem rośnie niebezpieczeństwo wystąpienia krwawień, zwłaszcza w przypadku jednoczesne stosowania innych leków, które wykazują właściwości przeciwzakrzepowe lub leków z grupy NLPZ.

Ciąża i laktacja

Nie należy stosować leku w ciąży, chyba że jest to niezbędnie konieczne. Należy zastosować skuteczną antykoncepcję w czasie leczenia preparatem. W trakcie leczenia należy przerwać karmienie piersią.

Działania niepożądane

Bardzo często: reakcje nadwrażliwości, anafilaksja, dreszcze, gorączka; zwiększenie aktywności AlAT; złe samopoczucie; nudności, wymioty; duszności, skurcz oskrzeli; wysypka, pokrzywka; miejscowe obrzęki. Często: zwiększenie aktywności AspAT i bilirubiny, żółtaczka, nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby; zmniejszenie stężenia fibrynogenu we krwi, zakrzepica żył powierzchniowych i głębokich, zmniejszenie działania przeciwzakrzepowego, uogólnione wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, niedokrwistość plastyczna, małopłytkowość, niedociśnienie, zwiększenie stężenia tromboplastyny; hipoglikemia, nadmiar kwasu moczowego we krwi prowadzący do nefropatii, hipoproteinemia, obrzęki obwodowe, brak łaknienia; ból głowy, parestezje, poty nocne; biegunka, niestrawność, ból brzucha; ból kończyn, bóle stawów, bóle mięśni; obrzęk warg; reakcje w miejscu podania (ból, obrzęk, zaczerwienienie), zakażenie. Rzadko: zapalenie trzustki (w pojedynczych przypadkach prowadzące do zgonu), zwiększenie aktywności amylazy i lipazy, wodobrzusze, hipoalbuminemia, złogi tłuszczowe w wątrobie, powiększenie wątroby, niewydolność wątroby; wydłużenie czasu protrombinowego, wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny, zmniejszenie stężenia antytrombiny III, agranulocytoza, zakrzepica zatoki strzałkowej, zaburzenie krzepnięcia, wydłużenie czasu krzepnięcia, zmniejszenie liczby płytek krwi, plamica, krwawienia, krwotoki, nadciśnienie; hiponatremia, hiperglikemia, wzmożony apetyt, nadmierne pragnienie, zwiększone stężenie amoniaku we krwi, utrata masy ciała, hipoalbuminemia, białkomocz, kwasica metaboliczna, zmniejszenie apetytu; napady drgawkowe psychomotoryczne (padaczka skroniowa), stan padaczkowy, senność, śpiączka, chwiejność emocjonalna, stany dezorientacji, zawroty głowy, zespół parkinsonopodobny, zmiany stanu psychicznego, drętwienie warg, uczucie zmęczenia; zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi, zwiększenie stężenia kreatyniny, zwiększona częstość oddawania moczu, krwiomocz, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek; zaparcia, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, bóle żołądkowo-jelitowe, zwiększenie aktywności γ-glutamylotranspeptydazy, ciężkie zapalenie okrężnicy, zapalenie błony śluzowej; ból kości, sztywność stawów, kurcze; kaszel, zakażenia górnych dróg oddechowych, ból w klatce piersiowej, zapalenie wsierdzia; zmiany opryszczkopodobne na twarzy, rumień prosty, świąd, obrzęk z uszkodzeniem tkanki, obrzęk twarzy, wysypka z wybroczynami, świąd, wypadanie włosów, plamica; posocznica, wstrząs septyczny.

Interakcje

Preparat może zwiększać toksyczność innych leków wiążących się z białkami osocza. W wyniku zahamowania syntezy białek i replikacji komórek, pegaspargaza może osłabiać efekt działania innych leków (np. metotreksat), które do swojego działania wymagają procesu replikacji komórek. Lek może zakłócać proces deaktywacji enzymatycznej innych leków, szczególnie w wątrobie. Zaburzenia homeostazy obserwowane w trakcie stosowania leku zwiększały ryzyko wystąpienia krwawień lub zakrzepicy. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwzakrzepowych (kumaryna, heparyna, dipirydamol, kwas acetylosalicylowy, leki z grupy NLPZ).

Dawkowanie

Lek powinien być podawany przez osobę przeszkoloną w zakresie przygotowywania i podawania chemioterapeutycznych leków przeciwnowotworowych.
Domięśniowo lub dożylnie, w zależności od wybranych schematów leczenia, jednak zalecaną drogą podania jest podanie domięśniowe (mniejsza częstość występowania działań niepożądanych). Zalecana dawka u dorosłych i dzieci, u których powierzchnia ciała jest większa lub równa 0,6 m2 wynosi 2 500 j.m. (3,3 ml)/m2 pc. co 14 dni. Dzieci, u których powierzchnia ciała jest mniejsza niż 0,6 m2 - 82,5 j.m. (około 0,1 ml)/kg mc. co 14 dni.
W przypadku podania dożylnego, preparat należy podawać we wlewie przez 1-2 h w 100 ml izotonicznego roztworu NaCl lub w 5% roztworze glukozy. W przypadku podawania domięśniowego, objętość pojedynczego wstrzyknięcia powinna być ograniczona do 2 ml, przy objętości większej niż 2 ml należy skorzystać z kilku miejsc podania. Stosowanie preparatu jako jedynego środka indukującego należy podejmować jedynie w sytuacjach wyjątkowych, kiedy schemat leczenia skojarzonego, oparty na innych lekach (winkrystyna, metotreksat, cytarabina, daunorubicyna, doksorubicyna) jest nieodpowiedni z powodu toksyczności lub w przypadku oporności na inne leczenie. Po uzyskaniu remisji choroby należy zastosować odpowiednie leczenie podtrzymujące, a pegaspargaza może być zastosowana jako część schematu leczenia.

Uwagi

Podczas leczenia należy monitorować ilość komórek krwi i szpiku kostnego, aktywność amylazy (ocena czynności trzustki), stężenia glukozy we krwi (monitorowanie hiperglikemii), stężenie fibrynogenu, czasu protrombinowego i czasu częściowej tromboplastyny (PTT) oraz czynności wątroby (gdy lek jest stosowany z hepatoksyczną chemioterapią). Zaleca się aby pacjent pozostał pod obserwacją przez 1 h po podaniu leku w miejscu z dostępem do sprzętu resuscytacyjnego i innych środków koniecznych w przypadku wystąpienia anafilaksji. Preparat może działać drażniąco - należy unikać wdychania oparów i kontaktu ze skórą czy błonami śluzowymi, zwłaszcza oczu.

Pharmindex