Stwardnienie rozsiane i zanik mięśni

Choroby o podłożu neurologicznym nie powinny być bagatelizowane, gdyż mogą być przyczyną wielu komplikacji zdrowotnych. W tym dziale dowiesz się czym jest stwardnienie rozsiane (choroba sm), dlaczego dystrofia mięśniowa (sma) powoduje zanik mięśni, a także poznasz objawy i metody leczenia tych chorób.

Stwardnienie rozsiane i zanik mięśni – poznaj przyczyny, objawy oraz metody leczenia schorzeń neurologicznych

Choroby układu nerwowego to problem, który każdego roku dotyka wiele osób, zarówno kobiet, jak i mężczyzn i często przychodzi nieoczekiwanie. Do najczęściej występujących schorzeń z tej kategorii zaliczyć można:

Każda z wymienionych chorób ma u podłoża nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu nerwowego. Rozpoznaniem i leczeniem chorób z tej dziedziny w większości przypadków zajmuje się neurolog, czyli specjalista w schorzeniach obwodowego i ośrodkowego układu nerwowego.

Stwardnienie rozsiane – przyczyny

Jedną z najczęściej występujących chorób, za której wystąpienie odpowiada układ nerwowy jest właśnie stwardnienie rozsiane. Co to jest stwardnienie rozsiane? To choroba o podłożu autoimmunologicznym, mająca przede wszystkim wpływ na rdzeń kręgowy oraz mózg. Schorzeniu towarzyszy szereg objawów, które u każdego chorego mogą występować w innym czasie, a także różnym natężeniu.

Przyczyny stwardnienia rozsianego niestety nie są poznane, dlatego ciężko zapobiegać wystąpieniu choroby. Jest ona uznana za chorobę autoimmunologiczną, czyli taką, w której układ odpornościowy degraduje własne komórki oraz tkanki.

Za główne czynniki ryzyka uznaje się:

  • czynniki genetyczne – jeśli ktoś z bliskiej rodziny cierpiał na to schorzenie, istnieje większe ryzyko zachorowania,
  • wiek – jest to choroba, która dotyka przede wszystkim osoby pomiędzy 20 a 50 rokiem życia,
  • płeć – zdecydowanie częściej chorują kobiety, a dodatkowo według statystyk pierwsze objawy odczuwają kilka lat wcześniej, niż mężczyźni.

Stwardnienie rozsiane – pierwsze objawy

Pierwsze objawy stwardnienia rozsianego mogą wystąpić w różnym wieku, jednak im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym większa szansa na spowolnienie rozwoju choroby,
a także zapobieganie odczuwania nieprzyjemnych dolegliwości chorobowych. Pierwsze objawy sm mogą być różne u każdego chorego, dlatego nie ma gotowej listy typowych symptomów.

Stwardnienie rozsiane – objawy początkowe:

  • drętwienie i mrowienie kończyn,
  • ciągłe przemęczenie,
  • ból oka i trudności z widzeniem, jako objawy zapalenia nerwu wzrokowego,
  • nieskoordynowane ruchy.

Jednak należy pamiętać, iż te objawy nie muszą występować u wszystkich chorych lub mogą pojawić się inne, dodatkowe symptomy.

Stwardnienie rozsiane – objawy

Objawy sm w dalszym stadium zaawansowania choroby pokrywają się z początkowymi, jednak ich natężenie jest o wiele większe. Należy wiedzieć, iż choroba ma także okresy reemisji, czyli chwilowym brakiem objawów, który po różnym czasie daje kolejny rzuty, czyli powrót schorzenia. Niekiedy reemisja potrafi trwać kilka lat i powrócić.

Sm – objawy:

  • zaburzenia mowy,
  • zaburzenia widzenia,
  • drżenie,
  • niedowład kończyn,
  • napięcie mięśniowe,
  • problemy z utrzymaniem równowagi,
  • zaburzenia emocjonalne.

Stwardnienie rozsiane – leczenie

Leczenie sm polega głównie na hamowaniu rozwoju choroby, a także zmniejszaniu natężenia
i częstości wystąpień dolegliwości. Niestety stwardnienie rozsiane to choroba nieuleczalna, dlatego po reemisji, prędzej czy później objawy prawdopodobnie powrócą.

W czasie wizyty neurologicznej, ważna jest prawidłowa diagnoza i w pierwszej kolejności wykluczenie innych chorób o podłożu neurologicznym.

Leczenie stwardnienia rozsianego polega przede wszystkim na:

  • dożylnym podawaniu glikokortykosteroidów (GSK),
  • przyjmowaniu leków immunosupresyjnych – w sytuacji, gdy GSK nie przynoszą rezultatów,
  • stosowaniu antydepresantów,
  • zażywaniu leków przeciwbólowych.

Dodatkowo ważnymi czynnikami poprawiającymi jakość życia jest odpowiednia dieta, a także rehabilitacja.

Choroby mięśni

Poza stwardnieniem rozsianym do chorób o podłożu neurologicznym należy także szereg schorzeń atakujących mięśnie.

Do najczęściej występujących rodzajów zaliczyć można:

  • dystrofia mięśniowato postępujące schorzenie dziedziczne, które polega na pogorszeniu siły mięśniowej oraz zaniku mięśni szkieletowych. Częściej występuje u płci męskiej, zarówno w okresie dzieciństwa, jak i wieku dojrzałym,
  • dystrofia mięśniowa Duchenne’a – jest jedną z najpopularniejszych odmian dystrofii. Dotyka wyłącznie chłopców w okresie do 6 roku życia i głównym z objawów jest zwiotczenie mięśni, a w konsekwencji ich zanik. Dystrofia Duchenne’a doprowadza do konieczności poruszania się na wózku inwalidzkim,
  • rdzeniowy zanik mięśni – to inaczej choroba sma, bądź atrofia mięśni, która powoduje osłabienie mięśni, a finalnie ich zanik. Jest to schorzenie, które występuje niezwykle rzadko, a pierwszymi objawami są: mała aktywność ruchowa malucha, brak odruchu ssania, brak kopania nóżkami oraz trudności z unoszeniem głowy,

Zanik mięśni – objawy

Objawy choroby mogą być różne w zależności od wieku chorego oraz stopnia zaawansowania schorzenia. Zanik mięśni u dzieci może objawiać się opóźnionym rozwojem ruchowym malucha.

Do głównych objawów zaniku mięśni zaliczyć można:

  • problemy z poruszaniem się,
  • trudności z oddychaniem na skutek uszkodzenia mięśni oddechowych,
  • podatność do wystąpienia skoliozy, czyli bocznego skrzywienia kręgosłupa,
  • trudności z przełykaniem pokarmów,
  • w niektórych przypadkach występują również zaburzenia mowy.

Zanik mięśni – leczenie

Niestety zanik mięśni jest chorobą nieuleczalną, a kuracja ma jedynie na celu tzw. leczenie objawowe. Polega ono na uśmierzaniu bólu, a także spowolnieniu rozwoju choroby.

Poza farmakoterapią bardzo ważna jest także rehabilitacja, która ułatwia codzienne życie chorego. Przyjmowane leki to przede wszystkim sterydy, których zadaniem jest usprawnienie pracy mięśni, jednak niestety ich ciągłe zażywanie wiąże się z licznymi skutkami ubocznymi.